PL 139, col. 1123
Vita S. Landoaldi (Heregerius Lobiensis), J. P. Migne
recentis castigatio verberis, veraeque conversio
poenitudinis, velocia [vestigia] reddiderant: nec requievit
donec, voti compos optabilis, gloriosa sanctorum
praesentialiter consequeretur merita, coramque
ipsis et multorum frequentia expertam in se
protestatus est castigationem et clementiam.
5.
Ipso autem die, id est octavo Kalendas Aprilis,
quo in monasterium praefatum cum reliquiis
eisdem est intratum, mulier quaedam, Lenekin
nomine, praevenit, lumen diu amissum recepit Idibus
Aprilis, feria tertia scilicet hebdomadae paschalis.
Puella quaedam caeca de villa Ostholta advenit,
nomine Teudsmudis, vespertinam synaxim
fratribus celebrantibus sustinens, rediit clare videns,
nec viae ducem ulterius quaerens.
6.
In ipsa villa fuit et altera, intra annos infantiae
ita debilitata ut ante annum nec pedibus incedere
nec saltem a lecto quiverit surgere. Hanc mater,
supradictis virtutibus excita, primo mane inter brachia
sub divo sustulit, pro ejus recuperatione votum
sanctis fecit, scilicet illo se cum sobole venturam,
oblationem pariter devotam secum delaturam. Quod
ut explevit, puella paulatim subrigens sese in pedes,
stetit, convaluit, ambulare coepit, et abiit. Ibidem
exstitit et alia, Lewich vocitata, itidem omni corporis
virtute invalida, ea cum jam pene desperasset de
vita, audita signorum, quae illic fiebant, fama,
cereum sanctorum luminariis devovit. Mox ut illuc
destinavit, valentia totius corporis statim reintegrari
meruit. Wechtre nomen villae est; Riberta
erat illic mulier nuncupata, variis passionibus
detenta et pene omni membrorum officio destituta:
ad horum memoriam devota accessit, aliquantis
diebus demorari instituit, sanitatem consecuta recessit.
7.
Mulier praeterea quaedam XIII Kalend. Maii pro
filio rogatura venit. Huic filius domi relictus erat,
nomine Adelgerus, non solum lumine oculorum destitutus,
sed et capitis et corporis rheumatis motu
gibbosus totus. Mater pro ejus recuperatione oravit,
votum fecit; timore filii, quem desperatum reliquit,
citius rediit: ut domum remeavit, filium videntem
reperit, et certa incolumitate gaudentem laeta recepit.
Post haec, sub die septimo decimo Kalend. Junii,
advenit ancilla, Egerin vocata, albedinem vel lippitudinem
poenitudinis, velocia [vestigia] reddiderant: nec requievit
donec, voti compos optabilis, gloriosa sanctorum
praesentialiter consequeretur merita, coramque
ipsis et multorum frequentia expertam in se
protestatus est castigationem et clementiam.
5.
Ipso autem die, id est octavo Kalendas Aprilis,
quo in monasterium praefatum cum reliquiis
eisdem est intratum, mulier quaedam, Lenekin
nomine, praevenit, lumen diu amissum recepit Idibus
Aprilis, feria tertia scilicet hebdomadae paschalis.
Puella quaedam caeca de villa Ostholta advenit,
nomine Teudsmudis, vespertinam synaxim
fratribus celebrantibus sustinens, rediit clare videns,
nec viae ducem ulterius quaerens.
6.
In ipsa villa fuit et altera, intra annos infantiae
ita debilitata ut ante annum nec pedibus incedere
nec saltem a lecto quiverit surgere. Hanc mater,
supradictis virtutibus excita, primo mane inter brachia
sub divo sustulit, pro ejus recuperatione votum
sanctis fecit, scilicet illo se cum sobole venturam,
oblationem pariter devotam secum delaturam. Quod
ut explevit, puella paulatim subrigens sese in pedes,
stetit, convaluit, ambulare coepit, et abiit. Ibidem
exstitit et alia, Lewich vocitata, itidem omni corporis
virtute invalida, ea cum jam pene desperasset de
vita, audita signorum, quae illic fiebant, fama,
cereum sanctorum luminariis devovit. Mox ut illuc
destinavit, valentia totius corporis statim reintegrari
meruit. Wechtre nomen villae est; Riberta
erat illic mulier nuncupata, variis passionibus
detenta et pene omni membrorum officio destituta:
ad horum memoriam devota accessit, aliquantis
diebus demorari instituit, sanitatem consecuta recessit.
7.
Mulier praeterea quaedam XIII Kalend. Maii pro
filio rogatura venit. Huic filius domi relictus erat,
nomine Adelgerus, non solum lumine oculorum destitutus,
sed et capitis et corporis rheumatis motu
gibbosus totus. Mater pro ejus recuperatione oravit,
votum fecit; timore filii, quem desperatum reliquit,
citius rediit: ut domum remeavit, filium videntem
reperit, et certa incolumitate gaudentem laeta recepit.
Post haec, sub die septimo decimo Kalend. Junii,
advenit ancilla, Egerin vocata, albedinem vel lippitudinem