PL 139, col. 1517
Epistolae et diplomata (Sergius IV), J. P. Migne
rex, nullus princeps, nullus marchio, nullus comes,
nullus judex, nullus episcopus, nullus abbas aliquam
vim vel invasionem ac subjugationem in eodem
coenobio aut in suis omnibus pertinentiis facere
praesumat. Pro quo sub divini judicii obtestatione,
et anathematis interdictione promulgantes decernimus
ut nulla unquam magna parvaque persona ullo
ingenio, cujuscunque sit ordinis, hujus nostri apostolici
privilegii ausus sit frangere. Si quis autem,
quod non credimus, parvipendens privilegium nostrum
disrumpere tentaverit, de parte Dei omnipotentis,
sanctique ejus apostoli Petri, et nostra,
qui ejus fungimur vicem, perpetuis, nisi resipuerit,
anathematis vinculis obligamus. Si quis autem sancti
coenobi hujus adjutor existens, illum in quo
potuerit elegerit, ditaverit et amaverit, hic Dei
omnipotentis interventu apostolica repletus benedictione
scandere se gaudeat in virtutem de virtute.
Scriptum per manus Benedicti notarii regionarii,
et scriniarii sanctae Romanae Ecclesiae, in mense
Novembris, indictione decima.
Bene valete.
VIII. Sergius IV papa monasterium Arulense sub protectione sedis apostolicae recipit, et a cujuscunque personae, etiam episcopi ordinarii, jurisdictione eximit. [(Anno 1011.)] [COCQUELIN., Bullar. ampl. Collect. I, 316.]
SERGIUS episcopus, servus servorum Dei, dilecto
in Domino filio GAUZBERTO religioso abbati venerabilis
monasterii sanctae ac perpetuae Virginis Mariae
dominae nostrae, quod situm est in Asperiensi valle,
atque comitatu, tibi tuisque successoribus in perpetuum.
Tunc summae apostolicae dignitatis apex in hoc divini
prospectus nitore dignoscitur praefulgere, cum in
exercendis Dei laudibus sui impensius studebit laboris
exercere certamen. Ob hoc debita nos Ecclesiae
apostolicae pastoralis compulsi sollicitudinis cura,
quaeque ad stabilitatem piorum pertinere dignoscitur
locorum, ubertim promulgari, et apostolicae institutionis
censura confirmari, et cum solo apostolo Petro
legamus, omnium tam clericorum, quam laicorum
esse curam divinitus a Domino concessam, illius vicariam
sua vice praesenti saeculi dispositione, et tutare
omnia atque in omnibus prosperis seu in adversis
subvenire auctoritate apostolica. Nos ergo qui
ejus, quamvis immeriti, vicem gerimus, suffragante
Deo, monasterium praefatae perpetuae Virginis Mariae
amodo deinceps tenere, defendere, atque protegere
sub nostro jure nostroque patrocinio disposuimus, et
ut privilegii sedis apostolicae infula decoretur sub
jure et dictione, sicut diximus, sanctae nostrae cui
Deo auctore deservimus, Ecclesiae, constitutam nullius
ecclesiae alterius jurisdictionibus submittatur.
Pro qua re vestris propriis desideriis obtemperare
satagimus. Postulastis enim a nobis quatenus per
nostri privilegii auctoritatem concederemus, et confirmaremus
praefato monasterio scilicet cellulas, et
nullus judex, nullus episcopus, nullus abbas aliquam
vim vel invasionem ac subjugationem in eodem
coenobio aut in suis omnibus pertinentiis facere
praesumat. Pro quo sub divini judicii obtestatione,
et anathematis interdictione promulgantes decernimus
ut nulla unquam magna parvaque persona ullo
ingenio, cujuscunque sit ordinis, hujus nostri apostolici
privilegii ausus sit frangere. Si quis autem,
quod non credimus, parvipendens privilegium nostrum
disrumpere tentaverit, de parte Dei omnipotentis,
sanctique ejus apostoli Petri, et nostra,
qui ejus fungimur vicem, perpetuis, nisi resipuerit,
anathematis vinculis obligamus. Si quis autem sancti
coenobi hujus adjutor existens, illum in quo
potuerit elegerit, ditaverit et amaverit, hic Dei
omnipotentis interventu apostolica repletus benedictione
scandere se gaudeat in virtutem de virtute.
Scriptum per manus Benedicti notarii regionarii,
et scriniarii sanctae Romanae Ecclesiae, in mense
Novembris, indictione decima.
Bene valete.
VIII. Sergius IV papa monasterium Arulense sub protectione sedis apostolicae recipit, et a cujuscunque personae, etiam episcopi ordinarii, jurisdictione eximit. [(Anno 1011.)] [COCQUELIN., Bullar. ampl. Collect. I, 316.]
SERGIUS episcopus, servus servorum Dei, dilecto
in Domino filio GAUZBERTO religioso abbati venerabilis
monasterii sanctae ac perpetuae Virginis Mariae
dominae nostrae, quod situm est in Asperiensi valle,
atque comitatu, tibi tuisque successoribus in perpetuum.
Tunc summae apostolicae dignitatis apex in hoc divini
prospectus nitore dignoscitur praefulgere, cum in
exercendis Dei laudibus sui impensius studebit laboris
exercere certamen. Ob hoc debita nos Ecclesiae
apostolicae pastoralis compulsi sollicitudinis cura,
quaeque ad stabilitatem piorum pertinere dignoscitur
locorum, ubertim promulgari, et apostolicae institutionis
censura confirmari, et cum solo apostolo Petro
legamus, omnium tam clericorum, quam laicorum
esse curam divinitus a Domino concessam, illius vicariam
sua vice praesenti saeculi dispositione, et tutare
omnia atque in omnibus prosperis seu in adversis
subvenire auctoritate apostolica. Nos ergo qui
ejus, quamvis immeriti, vicem gerimus, suffragante
Deo, monasterium praefatae perpetuae Virginis Mariae
amodo deinceps tenere, defendere, atque protegere
sub nostro jure nostroque patrocinio disposuimus, et
ut privilegii sedis apostolicae infula decoretur sub
jure et dictione, sicut diximus, sanctae nostrae cui
Deo auctore deservimus, Ecclesiae, constitutam nullius
ecclesiae alterius jurisdictionibus submittatur.
Pro qua re vestris propriis desideriis obtemperare
satagimus. Postulastis enim a nobis quatenus per
nostri privilegii auctoritatem concederemus, et confirmaremus
praefato monasterio scilicet cellulas, et