PL 139, col. 22
Chronicon (Benedictus S. Andreae), J. P. Migne
ejus orta est, quanta numquam antea aut
postea naribus ejus adhibita non fuit; non tantum
regibus et regina, sed etiam a cunctis Langobardis
sequentibus se. Intrantes in aecclesia juxta corpus
sanctissimi Nonnosi, cujus superius memoriam fecit,
non longe a corpus beati Silvestri, erat unus ex parasitibus
suis Langobardis, de genealogia Langobardo
de Beneventi hurbem, qui per hereditaria a
demonio sunt vexati, propter maledictionem que
beatissimus Barbatus episcopus imposuit, propter
Theodora uxoris Romuald principi, cujus superius
memoriam fecimus. Quo demon per hos ipsius Langobardo
clamare cepit: « O Nonnose, quid me perturbas?
modo non exeo hinc, quia per hereditaria
gentis iste succedemus. O Silvester episcope, virtus
tua me incendent; et si dehinc me ejicis, a Beneventi
hurbem regrediar a consanguinium istius. »
Quo dicto demon discerpens, exiens ab eo; propter
hoc vocati sunt ipsius genealogie Langobardi Beneventi
« tempta - demonium » usque in presentem
diem. Qui tanta gaudia in Rachisi rex et ejus conjux,
et cunctos sequacibus suis Langobardis inerat,
ut ferocitatem qui dudum abuerat, in umilitatem
gratie sunt conversi. Quantas lacrimas et orationes
Langobardi exorti sunt, et munera ibidem optulerunt,
narrare longum est. Rachisi rex et Tassia regina,
uxor ejus, per preceptum donationis in venerabilis
monasterium sancti Silvestri et beatissimi
Nonnosi curte unam, nuncupantem Ustriciano in
territorio Spolitino, in pago cujus vocabulum est
Pinnis, cum ecclesia in onore sancti Silvestri infra
ipsa curte constructa est, et omnibus adjacentiis, vel
appendiciis hibidem pertinentibus, vel aspicientibus,
sicuti Luponi ducis manibus suis detenuit. Mansit in
eo montes rex dies tres gratias agens Deo; a Spolitana
urbem regressus est. Langobardi furore accensi,
sicuti consuetudo gentis eorum, fronite unoque
animo Astulpho petierunt, ut frangerent donationes
cartule que Rachisi rex fecerat uti Langobardorum
deinceps non esset. Et petierunt Langobardi
Astulpho, ut conveniente cum episcopis,
abbatibus prepositis synodochiorum, et cum custodibus
ecclesiarum, in edictis legibus affigerentur.
Que jurejurans spopondit Astulphus, esset facturum,
si Langobardi regnum eis concedere.
17.
Coronatus est hisdem Astulphus in Mediolana
hurbem [( an. 749. Jun. )] , infra ecclesia sancti Ambrosii
episcopi, et electus est rex in mense Junius,
indictione 10. Tanta denique nequitia exarsit
suis temporibus, quanta numquam suis antecessoribus
postea naribus ejus adhibita non fuit; non tantum
regibus et regina, sed etiam a cunctis Langobardis
sequentibus se. Intrantes in aecclesia juxta corpus
sanctissimi Nonnosi, cujus superius memoriam fecit,
non longe a corpus beati Silvestri, erat unus ex parasitibus
suis Langobardis, de genealogia Langobardo
de Beneventi hurbem, qui per hereditaria a
demonio sunt vexati, propter maledictionem que
beatissimus Barbatus episcopus imposuit, propter
Theodora uxoris Romuald principi, cujus superius
memoriam fecimus. Quo demon per hos ipsius Langobardo
clamare cepit: « O Nonnose, quid me perturbas?
modo non exeo hinc, quia per hereditaria
gentis iste succedemus. O Silvester episcope, virtus
tua me incendent; et si dehinc me ejicis, a Beneventi
hurbem regrediar a consanguinium istius. »
Quo dicto demon discerpens, exiens ab eo; propter
hoc vocati sunt ipsius genealogie Langobardi Beneventi
« tempta - demonium » usque in presentem
diem. Qui tanta gaudia in Rachisi rex et ejus conjux,
et cunctos sequacibus suis Langobardis inerat,
ut ferocitatem qui dudum abuerat, in umilitatem
gratie sunt conversi. Quantas lacrimas et orationes
Langobardi exorti sunt, et munera ibidem optulerunt,
narrare longum est. Rachisi rex et Tassia regina,
uxor ejus, per preceptum donationis in venerabilis
monasterium sancti Silvestri et beatissimi
Nonnosi curte unam, nuncupantem Ustriciano in
territorio Spolitino, in pago cujus vocabulum est
Pinnis, cum ecclesia in onore sancti Silvestri infra
ipsa curte constructa est, et omnibus adjacentiis, vel
appendiciis hibidem pertinentibus, vel aspicientibus,
sicuti Luponi ducis manibus suis detenuit. Mansit in
eo montes rex dies tres gratias agens Deo; a Spolitana
urbem regressus est. Langobardi furore accensi,
sicuti consuetudo gentis eorum, fronite unoque
animo Astulpho petierunt, ut frangerent donationes
cartule que Rachisi rex fecerat uti Langobardorum
deinceps non esset. Et petierunt Langobardi
Astulpho, ut conveniente cum episcopis,
abbatibus prepositis synodochiorum, et cum custodibus
ecclesiarum, in edictis legibus affigerentur.
Que jurejurans spopondit Astulphus, esset facturum,
si Langobardi regnum eis concedere.
17.
Coronatus est hisdem Astulphus in Mediolana
hurbem [( an. 749. Jun. )] , infra ecclesia sancti Ambrosii
episcopi, et electus est rex in mense Junius,
indictione 10. Tanta denique nequitia exarsit
suis temporibus, quanta numquam suis antecessoribus