PL 139, col. 38
Chronicon (Benedictus S. Andreae), J. P. Migne
montes Letiniano seu Bogiano, monasterium sancti
Silvestri in monte Syrapti cum monasterium sancti
Andreae apostoli, ad defensionis suis palatii imperator
kamere sue concessit. Et monitate legibus
insuper descriptis monasteriis in edictis legibus
Langobardorum affigi praecepit. Preordinata cuncto
regno Italia a Lothario filio suo, qui consortes suis
regni erat, constituit; benedictione accepta in ecclesia
apostolorum principis absolutionis apostolico,
in Francia est reversus. Et non post multos hos dies
hobiit [( an. 840)] .
25.
Unde crevit rumor inter filiis regis, Lotharius,
Pipinus, Loduicus, Carolus, et Carlomagno de
consortes regnora, et sortierunt regnum inter se;
inciperunt dividere da civitas Faucis quod est
vilicos inter mare Adriatica, et mare Terrina,
et usque in Aquitania; et divisus est populum Italico
vel Romano a Francorum imperium. Coeperunt
pugnare inter se reges Francorum; unde exiit fama
in Cordua, et in Africe tota Cartagine, ceperunt
reagere Sarracenis consilium maligno, ut regnum
usurparet, et ecclesia sancti Petri expoliare. Karolus
rex, filius Loduici Pii bone memorie, propter
quodam suis facinoris, quod nunc super est,
renuntiato regno fratribus suis, in monasterio sancti
Benedicti in monte Cassino sancte conversationis
abitus accepit. Tanta humilitas in eo concessit Dominus,
ut omnibus fratribus pedibus lavaret, ut
inter omnes minor se putabat. Saxonis inchoantes
preter discordiam, que erat inter Pipinus et Carlomagno
et Loduicum regibus; Lotharius vero, qui
agustus est appellatus, regno Italie regebat. Saxonis
cotidie preliantes, cepit exminuare regnum Francorum.
Mortuo idem Karlomagno, Saxonia in
Francia ingressi, ferro igneque vastantes, fecit Pipinus
rex amica causa cum Saxones. Loduicus
rex Aquitanie cum Saxonis pugnabat.
Aquitanii inter se conventicula facta. Unde ablatum
est regnum Aquitanie a Francis, usque in praesentem
diem
26.
Mortuo idem Lotharius [( an. 855)] , successit in
regno Karolus, filius ejus, pro eo non multum
tempus [( an. 846)] . Orta est persecutio Romani inter
se; exierunt viri scelerati, et legatos miserunt a rex
Babylonie, ut venirent et possidere regnum Italie.
Tanta denique Aggareni in Italia ingressi a Centucellensis
portus, sic impleverunt faciem terre, sicut
locuste velut segetem in campo. Tantos timor invasit
Silvestri in monte Syrapti cum monasterium sancti
Andreae apostoli, ad defensionis suis palatii imperator
kamere sue concessit. Et monitate legibus
insuper descriptis monasteriis in edictis legibus
Langobardorum affigi praecepit. Preordinata cuncto
regno Italia a Lothario filio suo, qui consortes suis
regni erat, constituit; benedictione accepta in ecclesia
apostolorum principis absolutionis apostolico,
in Francia est reversus. Et non post multos hos dies
hobiit [( an. 840)] .
25.
Unde crevit rumor inter filiis regis, Lotharius,
Pipinus, Loduicus, Carolus, et Carlomagno de
consortes regnora, et sortierunt regnum inter se;
inciperunt dividere da civitas Faucis quod est
vilicos inter mare Adriatica, et mare Terrina,
et usque in Aquitania; et divisus est populum Italico
vel Romano a Francorum imperium. Coeperunt
pugnare inter se reges Francorum; unde exiit fama
in Cordua, et in Africe tota Cartagine, ceperunt
reagere Sarracenis consilium maligno, ut regnum
usurparet, et ecclesia sancti Petri expoliare. Karolus
rex, filius Loduici Pii bone memorie, propter
quodam suis facinoris, quod nunc super est,
renuntiato regno fratribus suis, in monasterio sancti
Benedicti in monte Cassino sancte conversationis
abitus accepit. Tanta humilitas in eo concessit Dominus,
ut omnibus fratribus pedibus lavaret, ut
inter omnes minor se putabat. Saxonis inchoantes
preter discordiam, que erat inter Pipinus et Carlomagno
et Loduicum regibus; Lotharius vero, qui
agustus est appellatus, regno Italie regebat. Saxonis
cotidie preliantes, cepit exminuare regnum Francorum.
Mortuo idem Karlomagno, Saxonia in
Francia ingressi, ferro igneque vastantes, fecit Pipinus
rex amica causa cum Saxones. Loduicus
rex Aquitanie cum Saxonis pugnabat.
Aquitanii inter se conventicula facta. Unde ablatum
est regnum Aquitanie a Francis, usque in praesentem
diem
26.
Mortuo idem Lotharius [( an. 855)] , successit in
regno Karolus, filius ejus, pro eo non multum
tempus [( an. 846)] . Orta est persecutio Romani inter
se; exierunt viri scelerati, et legatos miserunt a rex
Babylonie, ut venirent et possidere regnum Italie.
Tanta denique Aggareni in Italia ingressi a Centucellensis
portus, sic impleverunt faciem terre, sicut
locuste velut segetem in campo. Tantos timor invasit