PL 141, col. 36

Frantiae veniens ad Sanctum Eparchium,
construxit ibi ecclesiam in honore Salvatoris;
sed corpus beati viri levare non potuit, quod
volebat transferre in eadem ecclesia. Ipsoque consecrationis
die post peractum sacrificium placida
morte ante altare Salvatoris obdormivit in Domino,
et ibidem ante altare humatus est ab episcopo
Oliba.
20.
Interea Carolo Calvo de seculo migrante [( an.
877)] , regnavit pro eo in Francia filius ejus Ludovicus
Balbus; nec ultra imperium accepit aliquis de
regibus Frantiae. Tunc Bajoarii et Alamanni ex gente
corum creaverunt sibi regem Hotonem, Longobardi
similiter ex gente sua regem Adalbertum, deinde
Harduinum; et Romani de senatoribus suis elevaverunt

in regno Albericum, cujus frater Octavianus
papa ordinatus est. Defuncto rege Ludovico, regnavit
pro eo filius ejus Carolus cognomento Insipiens
vel Minor. Quo tempore defuncto Vulgrimno 5
Non. Mai. (885 vel 886), et sepulto juxta basilicam
sancti Eparchii, quinto anno post eum Oliba
episcopus diem clausit, et Anatolus in loco ejus pontifex
ordinatus, tercio anno vitam finivit [( an.
892)] . Vulgrimnus autem multis praeliis laboraverat
frequenter cum Normannis, et hac de causa aedificaverat
castrum Martiliacum, et Mastacium, ut esset
munimen contra paganos. Miseratque in Martiliaco
Rotbertum legis doctum, et cum eo Rannulfum,
quem fecit vicecomitem. Qui Rannulfus habuit tres
filios, Lanbertum et Arnaldum atque Odolricum.

Idem vero Vulgrimnus filiis suis reliquid, Alduino