PL 142, col. 45
Prolegomena (Bruno Herbipolensis), J. P. Migne
praecinente, canens chorus sociatis vocibus acclamabat,
divinis duntaxat sermonibus obsecutus.
Canticum psalmus erat, cum, choro ante canente,
ars instrumenti musici in unam convenientiam communiter
aptabatur, verbaque hymni divini suavis
copula personabat.
V. Quemadmodum in Psalmis de Christo Domino sentiendum, Cassiodorus .
Tribus modis psalmi loquuntur de persona Domini
Christi pro instructione fidelium. Primum per id
quod ad humanitatem ejus noscitur pertinere, ut est
illud secundi psalmi: Astiterunt reges terrae et principes
convenerunt in unum adversus Dominum et
adversus Christum ejus; in vigesimo quoque
psalmo: Desiderium animae ejus tribuisti ei et voluntate
labiorum ejus non fraudasti eum. Secundo
per id quod aequalis et coaeternus ostenditur Patri,
ut est illud ejusdem secundi psalmi: Dixit Dominus
ad me: Filius meus es tu, ego hodie genui te. Et
in centesimo nono: Tecum principium in die virtutis
tuae in splendoribus sanctorum: ex utero ante
luciferum genui te. Tertio a membris Ecclesiae, cujus
ipse dux et caput est Christus, ut est illud vigesimi
primi psalmi: Longe a salute mea verba delictorum
meorum; et in sexagesimo octavo: Deus, tu scis
insipientiam meam, et delicta mea a te non sunt
abscondita. Quod dictum pro unoquoque fidelium
debemus accipere. Caeterum delicta a Christo probantur
funditus aliena: unde Tichonius in libro
Regularum latius diligenterque disseruit. Hoc si
animo recondimus, nulla confusione turbamur, quia
error maximus inde nascitur quando inconvenienter
redditur alicui, quod dictum constat ad
aliud.
Nam si uno modo fuisset locutus, quis ejus genuinam
substantiam potuisset agnoscere, cum etiam
nunc in tam evidentissima distinctione naturam divinitatis
et humanitatis Domini Christi aliqui nitantur
sacrilega voluntate confundere? Multa quoque
secundum litteram commonet, multa spiritualiter
jubet, personas subito decenter immutat; ut nunc
Christus Deus, verbum incarnatum et homo factus,
caput Ecclesiae; nunc ipsa Ecclesia, nunc homo
justus, nunc poenitens loqui videatur ut omnia necessaria
tangat et includat. Ubique plenissimum
coelestium rerum sanctum vibrat eloquium et multiplici
diversitate virtutum propter humani generis
divinis duntaxat sermonibus obsecutus.
Canticum psalmus erat, cum, choro ante canente,
ars instrumenti musici in unam convenientiam communiter
aptabatur, verbaque hymni divini suavis
copula personabat.
V. Quemadmodum in Psalmis de Christo Domino sentiendum, Cassiodorus .
Tribus modis psalmi loquuntur de persona Domini
Christi pro instructione fidelium. Primum per id
quod ad humanitatem ejus noscitur pertinere, ut est
illud secundi psalmi: Astiterunt reges terrae et principes
convenerunt in unum adversus Dominum et
adversus Christum ejus; in vigesimo quoque
psalmo: Desiderium animae ejus tribuisti ei et voluntate
labiorum ejus non fraudasti eum. Secundo
per id quod aequalis et coaeternus ostenditur Patri,
ut est illud ejusdem secundi psalmi: Dixit Dominus
ad me: Filius meus es tu, ego hodie genui te. Et
in centesimo nono: Tecum principium in die virtutis
tuae in splendoribus sanctorum: ex utero ante
luciferum genui te. Tertio a membris Ecclesiae, cujus
ipse dux et caput est Christus, ut est illud vigesimi
primi psalmi: Longe a salute mea verba delictorum
meorum; et in sexagesimo octavo: Deus, tu scis
insipientiam meam, et delicta mea a te non sunt
abscondita. Quod dictum pro unoquoque fidelium
debemus accipere. Caeterum delicta a Christo probantur
funditus aliena: unde Tichonius in libro
Regularum latius diligenterque disseruit. Hoc si
animo recondimus, nulla confusione turbamur, quia
error maximus inde nascitur quando inconvenienter
redditur alicui, quod dictum constat ad
aliud.
Nam si uno modo fuisset locutus, quis ejus genuinam
substantiam potuisset agnoscere, cum etiam
nunc in tam evidentissima distinctione naturam divinitatis
et humanitatis Domini Christi aliqui nitantur
sacrilega voluntate confundere? Multa quoque
secundum litteram commonet, multa spiritualiter
jubet, personas subito decenter immutat; ut nunc
Christus Deus, verbum incarnatum et homo factus,
caput Ecclesiae; nunc ipsa Ecclesia, nunc homo
justus, nunc poenitens loqui videatur ut omnia necessaria
tangat et includat. Ubique plenissimum
coelestium rerum sanctum vibrat eloquium et multiplici
diversitate virtutum propter humani generis