PL 142, col. 708
Vita S. Guillelmi (Rodulfus Glaber), J. P. Migne
ut ipsis convenerat, praeceptore, Cluniacensi ex
more. Enimvero quidquid illorum erat peculii, communis
in ecclesia eremus esse videbatur; atque isdem,
postquam ad potiora Willelmus sublimatus
fuisset, referre erat solitus nusquam se locum optabiliorem
reperisse ad eam, quam obtinere deliberaverat,
pauperiem consequi, vel extremitatem sanctitatis.
11.
Tum monasterio S. Benigni. --Memorabili
igitur patri Maiolo sub eodem tempore suggestum
est a Brunone, venerandae memoriae Lingonis pontifice,
ut monasterium egregii martyris Benigni, quod
juxta Divionense castrum antiquitus veneratur, ad
redintegrandum divini cultus ordinem qui in eodem
loco omnino defecerat, susciperet; et, sicut per plurima
coenobia jamdudum agere consueverat, ita et
istud in melius reformare satageret. At vir sanctus,
motus pietate, ad preces pontificis misit continuo
qui ad se reducerent Willelmum. Jam enim cum eodem
fratre, cui illum commiserat, annum et semis
pie vivendo expleverat. Cui utique ad se revocato,
praedicti sancti martyris monasterii dulci imperio
paternam ovilis Christi curam commisit. Spopondit
insuper ut quidquid juvaminis ad spiritualis hujus
negotii incrementum optaret, ipse libenti animo
aequipenderet. Episcopo nihilominus, in Dei fide pariter
et sua, contestatus est ut illi, more dulcissimi
Patris, advocatus et custos, adjutor atque consolator
in omnibus esset. Qui integerrima observatione monitui
ejus obaudiens, ultra quam credi potuit, illum
in vita dilexit. Clemens igitur domnus Willelmus ad
sibi destinatum suscipiendi ac regendi gratia monasterium,
missis cum eo a sancto Maiolo quibusdam
ex honestioribus Cluniaci fratribus, ibique honorifice
exceptus, atque ab eodem praesule Brunone monachorum
Pater est ex more consecratus.
12.
Versiacensi deinde et Besuensi. Ejus humilitas. --Cumque
acerrime ac vigilanti studio se sibique
commissos pro Dei amore disciplinis regularibus subderet,
non multo post commissum ei ab Henrico
venerabili duce monasterium etiam Verziaci castri
ex latere situm, ubi antiquus confessor Christi sanctus
requiescit Viventius. Illud quoque, veluti primum,
moderamine regulari erat destitutum, illoque
in melius reformato, tertio nihilominus destituto
ac recta vivendi lege, super fontem Besuae posito,
apostolorumque principi sacrato, ab eodem Brunone
pontifice constituitur Pater. Erat antiquissimum, ac
saepius paganorum seu pessimorum quorumcunque
hominum infestatione desolatum. Ad hujus nempe
redintegrationem dum toto conamine decertaret,
contigit ut praedictus episcopus cum comite
maximae partis Burgundiae Willelmo, qui etiam ejusdem
more. Enimvero quidquid illorum erat peculii, communis
in ecclesia eremus esse videbatur; atque isdem,
postquam ad potiora Willelmus sublimatus
fuisset, referre erat solitus nusquam se locum optabiliorem
reperisse ad eam, quam obtinere deliberaverat,
pauperiem consequi, vel extremitatem sanctitatis.
11.
Tum monasterio S. Benigni. --Memorabili
igitur patri Maiolo sub eodem tempore suggestum
est a Brunone, venerandae memoriae Lingonis pontifice,
ut monasterium egregii martyris Benigni, quod
juxta Divionense castrum antiquitus veneratur, ad
redintegrandum divini cultus ordinem qui in eodem
loco omnino defecerat, susciperet; et, sicut per plurima
coenobia jamdudum agere consueverat, ita et
istud in melius reformare satageret. At vir sanctus,
motus pietate, ad preces pontificis misit continuo
qui ad se reducerent Willelmum. Jam enim cum eodem
fratre, cui illum commiserat, annum et semis
pie vivendo expleverat. Cui utique ad se revocato,
praedicti sancti martyris monasterii dulci imperio
paternam ovilis Christi curam commisit. Spopondit
insuper ut quidquid juvaminis ad spiritualis hujus
negotii incrementum optaret, ipse libenti animo
aequipenderet. Episcopo nihilominus, in Dei fide pariter
et sua, contestatus est ut illi, more dulcissimi
Patris, advocatus et custos, adjutor atque consolator
in omnibus esset. Qui integerrima observatione monitui
ejus obaudiens, ultra quam credi potuit, illum
in vita dilexit. Clemens igitur domnus Willelmus ad
sibi destinatum suscipiendi ac regendi gratia monasterium,
missis cum eo a sancto Maiolo quibusdam
ex honestioribus Cluniaci fratribus, ibique honorifice
exceptus, atque ab eodem praesule Brunone monachorum
Pater est ex more consecratus.
12.
Versiacensi deinde et Besuensi. Ejus humilitas. --Cumque
acerrime ac vigilanti studio se sibique
commissos pro Dei amore disciplinis regularibus subderet,
non multo post commissum ei ab Henrico
venerabili duce monasterium etiam Verziaci castri
ex latere situm, ubi antiquus confessor Christi sanctus
requiescit Viventius. Illud quoque, veluti primum,
moderamine regulari erat destitutum, illoque
in melius reformato, tertio nihilominus destituto
ac recta vivendi lege, super fontem Besuae posito,
apostolorumque principi sacrato, ab eodem Brunone
pontifice constituitur Pater. Erat antiquissimum, ac
saepius paganorum seu pessimorum quorumcunque
hominum infestatione desolatum. Ad hujus nempe
redintegrationem dum toto conamine decertaret,
contigit ut praedictus episcopus cum comite
maximae partis Burgundiae Willelmo, qui etiam ejusdem