PL 142, col. 945
Vita Maioli (Odilo V Cluniacensis), J. P. Migne
spiritaliter intellectus ad lucem procederet, Evangelici
quoque luminis gloria, virtus ac majestas totius
mundi densissimas effugaret tenebras. Per horum
etenim sincerissimam industriam apostolici
actus exponuntur et commendantur fidelibus. Per
horum devotissimum studium, beatorum martyrum
triumphus Ecclesiae sanctae commendatur et meritum.
Istorum namque fide, sapientia et praedicationis
instantia susurrantium et oblatrantium contra
fidem catholicam murmur compescitur et opprimitur,
schismaticorum strepitus sedatur et os vana
loquentium obstruitur, idolorum potestas destruitur,
gentilium crudelitas superatur, philosophorum insania
contemnitur, conspuitur et annullatur; omnium
haereticorum falsitas, perfidia, infidelitas,
error et rabies veluti fetor fumosus, et fumus fetidissimus,
ut nunquam et nusquam possit apparere,
exsufflatur, et in nihilum resolvitur et exhalatur.
Postquam tales et tantos viros, utpote cives suos,
et Regis sui domesticos aula coelestis laetabunda
suscepit, ex ipsa suprema coelestique republica, divina
censura quarto loco ordine congruo parvulis
Ecclesiae consulere voluit, ita ut gratiam, quam
praestare dignabatur per sublimes et fortes, postmodum
praestaret per humiles et innocentes et simplices.
Deinde coepit monasticus ordo pullulare, et, ut
verius dicamus, reviviscere; quem a beato Helia et
Joanne Baptista novimus processisse, et ita per
apostolicam et conversationem et vitam, et incrementa
virtutum, et exercitia sanctorum spiritualium
Patrum ad nos usque gaudemus pervenisse. Per ipsos
etenim et ab ipsis perfectissime adimpleta est
perfectio illius unius ac specialis evangelici, imo
Dominici praecepti: quod deerat illi adolescenti, de
possessione vitae aeternae apud Salvatorem conquirenti,
respondente sibi eodem Domino Christo ac
dicente: Si vis perfectus esse, vade et vende omnia
quae habes, et da pauperibus, et habebis thesaurum in
coelo, et veni sequere me [(Matth. XIX)]
.
Inter hujus vero salutiferi praecepti intentissimos
auditores et strenuissimos exsecutores, beatissimus
pater, merito Benedictus et nomine, quasi quoddam
sidus coeleste praeclarus enituit. Qui tantus ac talis,
vita, moribus et miraculis exstitit, ut ejus ortum,
vitam et obitum describendo sanctissimus papa Gregorius,
per omnia vir apostolicus et apostolicae sedis
episcopus, testimonium ei praeberet, qui inter principales
primates Ecclesiae insigne quoddam et principale
privilegium et vitae et doctrina dignoscitur
quoque luminis gloria, virtus ac majestas totius
mundi densissimas effugaret tenebras. Per horum
etenim sincerissimam industriam apostolici
actus exponuntur et commendantur fidelibus. Per
horum devotissimum studium, beatorum martyrum
triumphus Ecclesiae sanctae commendatur et meritum.
Istorum namque fide, sapientia et praedicationis
instantia susurrantium et oblatrantium contra
fidem catholicam murmur compescitur et opprimitur,
schismaticorum strepitus sedatur et os vana
loquentium obstruitur, idolorum potestas destruitur,
gentilium crudelitas superatur, philosophorum insania
contemnitur, conspuitur et annullatur; omnium
haereticorum falsitas, perfidia, infidelitas,
error et rabies veluti fetor fumosus, et fumus fetidissimus,
ut nunquam et nusquam possit apparere,
exsufflatur, et in nihilum resolvitur et exhalatur.
Postquam tales et tantos viros, utpote cives suos,
et Regis sui domesticos aula coelestis laetabunda
suscepit, ex ipsa suprema coelestique republica, divina
censura quarto loco ordine congruo parvulis
Ecclesiae consulere voluit, ita ut gratiam, quam
praestare dignabatur per sublimes et fortes, postmodum
praestaret per humiles et innocentes et simplices.
Deinde coepit monasticus ordo pullulare, et, ut
verius dicamus, reviviscere; quem a beato Helia et
Joanne Baptista novimus processisse, et ita per
apostolicam et conversationem et vitam, et incrementa
virtutum, et exercitia sanctorum spiritualium
Patrum ad nos usque gaudemus pervenisse. Per ipsos
etenim et ab ipsis perfectissime adimpleta est
perfectio illius unius ac specialis evangelici, imo
Dominici praecepti: quod deerat illi adolescenti, de
possessione vitae aeternae apud Salvatorem conquirenti,
respondente sibi eodem Domino Christo ac
dicente: Si vis perfectus esse, vade et vende omnia
quae habes, et da pauperibus, et habebis thesaurum in
coelo, et veni sequere me [(Matth. XIX)]
.
Inter hujus vero salutiferi praecepti intentissimos
auditores et strenuissimos exsecutores, beatissimus
pater, merito Benedictus et nomine, quasi quoddam
sidus coeleste praeclarus enituit. Qui tantus ac talis,
vita, moribus et miraculis exstitit, ut ejus ortum,
vitam et obitum describendo sanctissimus papa Gregorius,
per omnia vir apostolicus et apostolicae sedis
episcopus, testimonium ei praeberet, qui inter principales
primates Ecclesiae insigne quoddam et principale
privilegium et vitae et doctrina dignoscitur