PL 143, col. 1295

quid ibi sensus, quid ratio deprehendat, videamus.
Liquorem esse aliquem, interrogatus tactus pronuntiat;
visus, si forte in vase est, quisnam liquor sit
addubitat; sed gustus, tanquam tertius testis adhibitus,
aquam esse incunctanter explorat. Ulterius,
nisi fallor, hac in re officium suum sensus non pollicetur.
At ratio longe lateque penetrat interius, naturamque
insensibilem perspicaciter intuetur, hoc
est, mobilem atque obtusam esse, humidam substantialiter,
frigidam naturaliter, in aerem sive in terram
converti eam possibile esse: et si quid adhuc
aliud, quod novimus aut ignoramus, de natura aquarum
indagari potest. Quomodo autem per aquam et
spiritum anima regeneretur, peccatorumque remissio

Armonicae facultatis aspirante gratia,
Refero viros illustres, litterarum lumina,
Quos recenti recordatur mens dolore saucia.
Bestiali feritate mors acerba saeviens
In scholares efferata tanquam leo rugiens,
Passim dedit strages dire plusquam aer pestilens.
Carnotenae decus urbis memorande pontifex,
Te primum, Pater Fulberte, dum te conor dicere,
Fugit sermo, cor liquescit, recrudescunt lacrymae.
Deploranda singillatim multa quidem memini,
Utpote convictor senis haerens saepe lateri,
Aure bibens oris fontem aureum melliflui.
Eheu! quanta dignitate moralis industriae,
Quanta rerum gravitate, verborum dulcedine,
Explicabat altioris arcana scientiae!
Floruere te fovente Galliarum studia,
Tu divina, tu humana excolebas dogmata,
Nunquam passus obscurari virtutem desidia.
Gurges altus ut minores solvitur in alveos,
Utque magnus ex se multos fundit ignis radios
Sic insignes propagasti per diversa plurimos.
Hildierum, quem Pupillam nuncupare soliti,
Quod pusillus esset, imo perspicacis animi.
Caeterorum princeps atque communiceps praesuli.
Is magistrum referebat vultu, voce, moribus:
Hippocratis artem jungens Socratis sermonibus,