PL 144, col. 115

audivi - caetera quidem propria praesentia ipsemet
adnotavi. Verum jam nostri sermonis articulus
ad historiae ipsius vertatur exordium.
CAPUT PRIMUM. De parentibus ac pueritia beati viri.
Vir itaque Dei Petrus, praenominatus Dannanus,
famosissimae Ravennae urbis civis haud ignotus,
liberalibus apprime disciplinis imbutus, cum Pythagorici
apicis bivium paululum transcendisset, laevum,
quem coeperat, consulte relinquens, dextrum callem
prudenter arripuit; ipsoque juventutis fervore divina
afflatus gratia, saeculari pompae renuntians, ad
perfectionem monachicam avide convolavit. Qui,
nimirum honestis parentibus editus, ab ortus ipsius
crepundiis rebus perurgeri coepit adversis. Cum

ejus nempe mater, jam filiorum pertaesa, domo videlicet
haeredibus referta, hunc genuisset extremum,
unus liberorum, qui tunc jam grandiusculus adoleverat,
conquestus exclamat: Proh pudor! ecce jam
tanti sumus quod in hac domo vix capimur, et quam
male sibi congruunt haeredum turba et haereditas
angusta! Ad cujus verba mater vehementius indignata
et feminei livoris zelo succensa, complexis
manibus, se miseram seque ulterius vivere vociferatur
indignam. Illico eum, ut ita loquar, ante pene
quam lactaret, ablactat, et quasi nunquam ipsum
de caetero suis manibus attrectandum, infausta quaedam
sibimet imprecans, a se prorsus ablegat; sic
filium, antequam vivere discat, emancipat, et quod
possidere solum posset, a possessione materni pectoris

exhaeredat. Cum igitur perexile illud plasma,
quod erat omni nutritiae sedulitatis officio destitutum,
fame simul et algore nigresceret; et tenuis,
non dicam vox, sed quasi sibilus de pectusculo vix
adhuc palpitante rauciret, cujusdam presbyteri femina,
quae patrii laris erat quasi vernacula, supervenit,
et inhumanam matris suae duritiam severa,
inquantum licuit, invectione corripuit. Nunquid,
domina, inquit, hoc est matris Christianae, quod
non probatur esse tigridis, vel leaenae? Illae parentes
[parientes] enutriunt catulos, et nos ad imaginem
Dei conditos abjicimus e nostris visceribus procreatos?
Et hic forte, qui nunc ita projicitur, si ad aetatis
incrementa pervenerit, locum inter suos non
infimum obtinebit; cavendum etiam, ne cujus mater

esse contemnis, filicida merito judiceris. Hujusmodi
plane verbis uxor presbyteri officio functa est
sacerdotis, dum et maternum ad pietatem mollivit
affectum, et morientem ad vitam restituit filium.
Mox itaque non ignava virago ulnas fluentibus induviis