PL 146, col. 445
literar. Abhandlungen der K. Deutschen Gezellschaſi zu Konisberg. 1834, t. III.) et Zur Beurtheilung Aiams von Bremen (in Baltische S'udien t. VI. p. 183 Sed), tum in opere suo: Wendische Geachichien ous den Jakren 780-1182; Geyer in Historia Sueciæ, ct habel.
Ph. Murray in dissertationibns duahns De descriptione terrarum $eptentirionaltium, impressi< in Novis Commentariis goctetalis reg. scientiar. Gollingen. t. I. A; Ch. We- dekind in libro : Noten zu einigen Geschichtschreibern des Mittelalters ; Jac.
Asmussen in dissertatione De fomiibus Adami Bremensis. Kiliz 1834; Lud. Gie- sebrecht ium in disssertationibus suis: Leber die Nordlandskunde des Adam von Bremen (in Histor. u.
giam et Islandiam simul ampleciitur. Nova operum Adami editio vel maximis propter hoc obs'ructa est difficuliatibus quod plures corum recensiones exstant, quarum quamlibei quantumvis a cxteris discrepantem ab ipso Adamo proſectam esse vix est quod negemus, quanquam codicum quos possidemus nullum ab eo conscriptum esse apparet.
Codicem Vindobonensem, qui sæculo Aut exaratus est, Adamo ipsi non deberi jam supra demonstravi- mus, Codicem L1gdunensem Adami ipsius ſuisse haud verisimile est, cum, si res quæ in illis qua vulgo dicuntur scholiis, quibus hic codex pra omni- I us aliis codicibus abundasse videtur, traduntur, ei cognite ſnissent, plurima eorum textui ipsi inserere
a cor ip-e baud omisisset. Minime tamen margi- nalia codicis Lugilunensis ab Adamo proſecia esse p 6 cerlo denegari potest, si, ut supra jam monui- mus, n.
21, 22, 33 et 144 excipias. Neque quidquain in on nibus exleris scholiis reperiiur. quod serioris vi auctorem indigitet. In omnibus omuino apparel auc tor, qui, in capitulo Bremens1 vixit, optime co- gnita habuit legationis evangelicæ in septentrionali Europa ſata, haud dubie per Adalbertum juniorem episcopum, et qui eadem fere liuerarum suppelle-
elili, prevertim linguz Laline et auctorum Roma- norum notitia gaudebat, qua Adamus noster. Sunt nonnulla scholia in codice Lugdunens), veluti n. 16, 19, 20, que in cæieris codicibus ſrustra quæruntur.
margini ascripta aut textui inserta sunt. Codex So- rensis autem nonnulla eorum brevius contraxil; el pauca habet, videlicet n. 24 et 34, quz codex 4 tan- tum repetit.
Cum illo codex Lugdunensis, quantum ex ſragmenlis ejus conjicere licet, aceuratissime convenit. Hic ve/ ipsos locos qui in codice Vindobonensi in ipso textu, apud cæ- scas, nonnulla quoque de rebus seplentriunalibus, veluti l.
Causa vero nulla est cur omnia scholia, adnolatis illis quibus deprompta sunt codicibrs, textui co licis Vindobonensis non 8ubjungamus. Hog vero ſundamento editionem nostram quasi guperslruere minimne dubitavimus.
Ph. Murray in dissertationibns duahns De descriptione terrarum $eptentirionaltium, impressi< in Novis Commentariis goctetalis reg. scientiar. Gollingen. t. I. A; Ch. We- dekind in libro : Noten zu einigen Geschichtschreibern des Mittelalters ; Jac.
Asmussen in dissertatione De fomiibus Adami Bremensis. Kiliz 1834; Lud. Gie- sebrecht ium in disssertationibus suis: Leber die Nordlandskunde des Adam von Bremen (in Histor. u.
giam et Islandiam simul ampleciitur. Nova operum Adami editio vel maximis propter hoc obs'ructa est difficuliatibus quod plures corum recensiones exstant, quarum quamlibei quantumvis a cxteris discrepantem ab ipso Adamo proſectam esse vix est quod negemus, quanquam codicum quos possidemus nullum ab eo conscriptum esse apparet.
Codicem Vindobonensem, qui sæculo Aut exaratus est, Adamo ipsi non deberi jam supra demonstravi- mus, Codicem L1gdunensem Adami ipsius ſuisse haud verisimile est, cum, si res quæ in illis qua vulgo dicuntur scholiis, quibus hic codex pra omni- I us aliis codicibus abundasse videtur, traduntur, ei cognite ſnissent, plurima eorum textui ipsi inserere
a cor ip-e baud omisisset. Minime tamen margi- nalia codicis Lugilunensis ab Adamo proſecia esse p 6 cerlo denegari potest, si, ut supra jam monui- mus, n.
21, 22, 33 et 144 excipias. Neque quidquain in on nibus exleris scholiis reperiiur. quod serioris vi auctorem indigitet. In omnibus omuino apparel auc tor, qui, in capitulo Bremens1 vixit, optime co- gnita habuit legationis evangelicæ in septentrionali Europa ſata, haud dubie per Adalbertum juniorem episcopum, et qui eadem fere liuerarum suppelle-
elili, prevertim linguz Laline et auctorum Roma- norum notitia gaudebat, qua Adamus noster. Sunt nonnulla scholia in codice Lugdunens), veluti n. 16, 19, 20, que in cæieris codicibus ſrustra quæruntur.
margini ascripta aut textui inserta sunt. Codex So- rensis autem nonnulla eorum brevius contraxil; el pauca habet, videlicet n. 24 et 34, quz codex 4 tan- tum repetit.
Cum illo codex Lugdunensis, quantum ex ſragmenlis ejus conjicere licet, aceuratissime convenit. Hic ve/ ipsos locos qui in codice Vindobonensi in ipso textu, apud cæ- scas, nonnulla quoque de rebus seplentriunalibus, veluti l.
Causa vero nulla est cur omnia scholia, adnolatis illis quibus deprompta sunt codicibrs, textui co licis Vindobonensis non 8ubjungamus. Hog vero ſundamento editionem nostram quasi guperslruere minimne dubitavimus.