PL 146, col. 446
438 Optime vero de Adanio nostro meriti sunt. V. Seeleu A leros vero inter scholia leguntur, et ipse in textu in Di tribe de Adamo Bremensi; J.
Omnium vero codicum Lugdunensem optime descriptum esse vel probat ipsa lectio l. u, c. 44: Evraccus pro Curacco. Plura scriptoris vitia tamen cx codicibus 2 et 3, inter se plurimum consentien - libus, necnon ex Annalista Saxone emendanda sunt.
Quantum hic cum codice Vindobonensi convenit, li- quet apud illum ad an. 983 ex verbis: Heueldi et Wilini. Eadem verba : vel Heruli et rel Walani manu Secunia superaddita sunt, ut similiter manu Secunda in codicibus Vindobonensi et Lug:unenzi Adami l.
u, c. 18. At codex 4 similiter sæpissime allenden- dus nobis erat, cum, nisi ubi textum pro arbitrio suo scriptor immulavit, ille cum codicibus Vindobo- nensi et Lugdunensi haud raro magis couvenit quam Dahlmannus noster in Historia Daniæ, qua Norve- g cum Guelſerbytano et Soreusi.
Que codex Gulſerbytanus exhibet scholis, ea omnia Cavendum tamen est ne nimium pretium codici- bus his (2 et 3) attribuatur, cum iis plurima vitia scripture ei parve omissiones cum codice 4 com- munis sint; v.
c. I. 1, c. 6, 57, 55, 62; I. u, c. 5, 9, 40, 46, 48, 67; 1. in, c. 9, 32; l. uv, c. 3.
Vel ipsi errores graviores in his codicibus reperiuntur, vel- uti I. u, c. 5, de archiepiscopo Brunone, c. 9, ubi Leo promius dicitur, c. 40 ubi Mystizwoi appellatur Vistrotoi.
Similiter mutationes quz:lam parvæ textus, tum grammatic;e tum styli, codicibus 2, 5 et 4, commu- nes sunt, v. c. I. u, c. 78, si ſala concessissent pro ti ſala concesserint; |.
in, c. 64, cognovit pro cogno- 8cens ; c. 68, sustentari pro sustineri; c. 70, esset pro C est. Lectiones codicum 2, 3, 4, quamvis consonan- tium, in lextum nostrum reciperc, si a cod, 1 diſſe- rant, non placuit, cum in hoc casu lectiones pes$ime quoque, veluti I.
um, c. 36, et regionem, et c. 38, olium impendebat, in textum recipient ſuissent. Si has tum emendationes, lum omissiones erro- neas et ersores codicibus 2, 3 et 4, communes re- spicimus, dubitare non licet illos ab uno codice de- rivandos esse, qui codicis autographi copiam a scri- plore, qui ejus via leviora tamen correxil, parum
accurate litteris exaratam conlinebal, Codex 2 vero additiones plurimas majores in lextu habet, quas supra in ejus descriplione enumeravi- mus. Notandum videtur eas nihil ſere de archiepi- scopis autiquioribus tradere, sed plurima de Adal- in codice 4 lisdem ſere verbis aut æque ac scholis U verto, in quibus auctorem ſere coevumn facile cogno-
u, c. 22, 34, 38; l. iv, c. 28, que als ils qui hic laudantur Adalwardi stipatoribus fortasse communicata erant. lidem quoque his in locis, præ- sertim |.
iv, c. 38 et 40, auctores cnautur, ques Adamo cognitos fuisse jam vidimus. Attendendum quoque Adamum I. m, c. 24, ea polliceri quæ tradit in fine capitis 70, quamvis in codice Vindobonensi desint.
Omnes hex additjones etiam in codicibus 3 et 4 reperiuntur. Nounulle inter eas in ipsius au- ctoris exemplari jam suo loco comparuisse constat, pimia ir buta geographis aliisque auctoribus Romanis, quos vel ipse nonnunquam male iuterpr sta- ws est.
Omnium vero codicum Lugdunensem optime descriptum esse vel probat ipsa lectio l. u, c. 44: Evraccus pro Curacco. Plura scriptoris vitia tamen cx codicibus 2 et 3, inter se plurimum consentien - libus, necnon ex Annalista Saxone emendanda sunt.
Quantum hic cum codice Vindobonensi convenit, li- quet apud illum ad an. 983 ex verbis: Heueldi et Wilini. Eadem verba : vel Heruli et rel Walani manu Secunia superaddita sunt, ut similiter manu Secunda in codicibus Vindobonensi et Lug:unenzi Adami l.
u, c. 18. At codex 4 similiter sæpissime allenden- dus nobis erat, cum, nisi ubi textum pro arbitrio suo scriptor immulavit, ille cum codicibus Vindobo- nensi et Lugdunensi haud raro magis couvenit quam Dahlmannus noster in Historia Daniæ, qua Norve- g cum Guelſerbytano et Soreusi.
Que codex Gulſerbytanus exhibet scholis, ea omnia Cavendum tamen est ne nimium pretium codici- bus his (2 et 3) attribuatur, cum iis plurima vitia scripture ei parve omissiones cum codice 4 com- munis sint; v.
c. I. 1, c. 6, 57, 55, 62; I. u, c. 5, 9, 40, 46, 48, 67; 1. in, c. 9, 32; l. uv, c. 3.
Vel ipsi errores graviores in his codicibus reperiuntur, vel- uti I. u, c. 5, de archiepiscopo Brunone, c. 9, ubi Leo promius dicitur, c. 40 ubi Mystizwoi appellatur Vistrotoi.
Similiter mutationes quz:lam parvæ textus, tum grammatic;e tum styli, codicibus 2, 5 et 4, commu- nes sunt, v. c. I. u, c. 78, si ſala concessissent pro ti ſala concesserint; |.
in, c. 64, cognovit pro cogno- 8cens ; c. 68, sustentari pro sustineri; c. 70, esset pro C est. Lectiones codicum 2, 3, 4, quamvis consonan- tium, in lextum nostrum reciperc, si a cod, 1 diſſe- rant, non placuit, cum in hoc casu lectiones pes$ime quoque, veluti I.
um, c. 36, et regionem, et c. 38, olium impendebat, in textum recipient ſuissent. Si has tum emendationes, lum omissiones erro- neas et ersores codicibus 2, 3 et 4, communes re- spicimus, dubitare non licet illos ab uno codice de- rivandos esse, qui codicis autographi copiam a scri- plore, qui ejus via leviora tamen correxil, parum
accurate litteris exaratam conlinebal, Codex 2 vero additiones plurimas majores in lextu habet, quas supra in ejus descriplione enumeravi- mus. Notandum videtur eas nihil ſere de archiepi- scopis autiquioribus tradere, sed plurima de Adal- in codice 4 lisdem ſere verbis aut æque ac scholis U verto, in quibus auctorem ſere coevumn facile cogno-
u, c. 22, 34, 38; l. iv, c. 28, que als ils qui hic laudantur Adalwardi stipatoribus fortasse communicata erant. lidem quoque his in locis, præ- sertim |.
iv, c. 38 et 40, auctores cnautur, ques Adamo cognitos fuisse jam vidimus. Attendendum quoque Adamum I. m, c. 24, ea polliceri quæ tradit in fine capitis 70, quamvis in codice Vindobonensi desint.
Omnes hex additjones etiam in codicibus 3 et 4 reperiuntur. Nounulle inter eas in ipsius au- ctoris exemplari jam suo loco comparuisse constat, pimia ir buta geographis aliisque auctoribus Romanis, quos vel ipse nonnunquam male iuterpr sta- ws est.