PL 147, col. 1225

Apostolorum nobili victoria,
Et retributa pro labore gloria
Coeli, solique laeta fit respublica,
Ut summa laudum conferunt praeconia
Quibus decora mater est Ecclesia.
Hic est senatus, Rege qui cum gloriae
Die supremo praesidebit arbiter
Ad judicandum omne semen Israel,
Cujus potestas novit altas claudere
Seras, iterumque clave linguae pandere
In hoc beato principum collegio
Matthaeus almo gloriatur praemio,
Qui mox relicto merito negotio
Christum secutus ejus a primordio
Humanitatem scripsit omnibus prior.
Auriga currus primus est mirabilis,
Servat Phisonis et figuram fluminis,
Evangelistis cui datur prae caeteris
Formam supremae ferre pulchritudinis;
Nam solus ex his est homo notabilis.
Trina refulget dignitate munerum,
Refert ut omne concinendo saeculum,
Evangelista, martyr, et apostolus.
Quod tale nulli de suis consortibus
Videtur unquam contigisse praemium.
Gentes propinquo solis ustas climate,
Intusque tinctas criminum fuligine,
Ne mortis atra vergerent caligine,
Nitere fecit mente, dum fideliter
Signis, et almo liberavit famine.
Matthaee, grates debitas, apostole,
Digne tuorum civium jam suscipe,
Quos fac ab omni esse tutos crimine,
Ut se futuro sentiant examine
Tali patrono paruisse strenue.
Sit Trinitati summa laus, et gloria,
Salus, honorque perpes, et potentia
Simplex, et una gen. . . . aeternitas,
Et quam creata confitentur omnia,
Per cuncta semper saeculorum saecula.
Amen.
VII. Item alius ejusdem.
Laetare, mater, parturis quae filios,
Fecunda Ugo semper, et purissimos
Quos lympha partus edit, atque spiritus,
Tibi per omnes motiones temporum.
Primum salutis tam sacro mysterio
Apostolorum fulgis ex collegio,
Nites et ejus inclyto certamine,
Cui dat triumphos laudis mundus hac die
Est haec Matthaei nobilis festivitas;
Modos sonantes dulce die Ecclesia
Lyras, ut omnes fistulas, et tympana
Praecellat a te cantilena condita.
Utaris idem fac tuis, apostole,
Loco Magistri, voxque si quid disson