PL 147, col. 1226

Sonat, canente plebe, claro dogmate
Tibi decenter, ut placet, sic corrige.
Tu prava quorumdam daemonum ludibria
Magis peracta clarius detexeras,
Qui damna mortis pertulere pessima,
Quibus latenter tot reos effecerant.
Utraque lapsum morte regis unicum
Orationi suscitasti filium.
Post haec tyrannum dum refutas Irtacum
Hinc martyr astra scandis, hinc apostolus.
Evangelista gloriose numerum
Acceptione dedita, jam, quaesumus,
Coeleste regnum impetra fidelibus,
Quorum videris hospes esse sedulus
Cum Patre praestet hoc supernus Filius,
Sanctus simulque parilisque Spiritus,
Quibus sit omnis laus, honorque debitus,
Perpes potestas absque fine temporum. Amen.
VIII. Alius ejusdem.
Adesto, sancte Spiritus,
Nobis tuas canentibus
Laudes in hac apostoli
Festivitate nobili.
Quem pro lucri cupidine,
Foro vacante, sedule,
Ex publicano protinus
Facis replens apostolus,
Hic languidis pectoribus
Perustione criminum
Verbis medelam praebuit
A te sibi jam creditis.
Lavit sacro baptismate
Regem simul cum conjuge,
Quorum potenter filium
Resuscitavit mortuum.
Sermone justo nuptias
Confuderat tyrannicas,
Pro quo decorus laurea
Martyr polum transcenderat.
Concede jam, Paraclite,
Ut nos in isto tempore
Possimus omnes libere
Ejus triumpho vivere.
Tuae refertur gratiae
Nostrae quod idem patriae
Civis, paterque dicitur,
Quod et patenter creditur.
Summo Parenti gloria,
Et Filio victoria,
Tibique laus sit debita
Per saeculorum saecula. Amen.
IX. In sanctorum martyrum Fortunati, Gnii et Anthes.
Sanctis martyribus laus, honor et decus,
Qui coeli Domino sanguine proprio,
Sacrati superae militiae vicem
Invicta retinent fide.
Conflictus validos ferre viriliter