PL 147, col. 1232

Arctius summis studiis relictis,
Rebus et patris fugis, et salubri
Veste bearis.
Foveras antro tua membra parvo
Mensibus versis novies quaternis,
Quo manens nullis hominum, sed uni
Notus haberis.
Grata divino tibi festa nutu
Conferunt pastum latitans videris.
Fama fit, vulnus perit omne mentis
Vulnere carnis.
Hinc cujus signum vitreum veneni
Poculum frangit, vaga mens fugatur
Virgulae tactu, fluit e cavato
Marmore lympha.
Insilit ferrum capulo reversum.
Mollis humanos regis unda passus,
Qua tuam raptus Placidus melotem
Cernere fertur.
Charus horrendam tulit ales escam,
Fles nimis sontis nece motus hostis;
E loco cedens solito petisti
Liris amoena.
Lubricus strata furit anguis ara,
Aggravat pondus, strepit igne falso:
Sed nihil contra valet inchoatum
Ferre laborem.
Membra collapso laterata muro
Sana redduntur, patulo probantur
Fratribus furtim male facta, regis
Panditur actus.
Noxa libantem necat, et ruina
Sedis electae patet, obtinentur
Spiritus, rapto latitare vino
Cernitur hydrus.
Objicis fratri quod inane fecit,
Inspicis mentem penitus rebellem,
Copiam prodis, gravidisque somno
Consulis index.
Perfidos tellus procul egit artus.
Sistit errantem draco, cessit ulcus
Regium nummi subiere, fugit
Horrida pestis.
Quod cadit vitrum patet esse salvum.
Vasa producunt oleum, chelydrus
Pellitur dextra, manuumque loca
Visio solvit.
Reddito vitae puero, subire
Coelicas sedes animam sororis,
Et velut solis radio sub uno
Omnia cernis.
Scandis ardenti sacer orbe praesul.
In via coelum facibus corusca,
Quando ter ternis tribus et Kalendis
Instat Aprilis.
Te canit laetus chorus angelorum
Patriarcharumque, et apostolorum,
Et prophetarum meritis ab omni
Parte beatum.