PL 152, col. 38
berrima tunc Rem:nsi schola ad{ixit, ut aliis it nix in collegiata S.
ſta ex ultima, © duvybus proxime hue transcriptis Baldrici, abbatis Burgn- liensis , versiculis colligendum videtur : « Bruno | atinorum tlunc $tu:tii speculum. » Ad hace quantum Sai.ctus nominalim in poetica ſacultate progressum ſ-cer t, sufficienter ostendit vel solum ab eo compo- Silum alque tum alibi s:xpius, tum Parisiis a Judoco
Ba.:iv cum cxleris Sancli Viri Operibus anno 1524 excusum Parzneticum ad cclestia capessenda Epi- gramma, ulpote in cujus versibus, ut ut ad aritem omnino non exactis, ea lamen, quam in aliis pene omnibus poetis s:xculi x1, quo Sanctus floruit, ſrustra qu:eras, et venustas et elegantia miriſice elucet.
56. Integrum id speciminis loco huc transcribo. B Sic habet : Moriales Dominus cunctos in luce crearit, Ut capiant meritis gaudia summa poli. Felix ille quidem, qui mentem jugiler illuc .
Dirigit atque vigil noxia quaque caret ! Nec tamen inſelix, sceleris quem penitet acti, Quique snnm ſacinus plangere 8@pe 30/et. Sed vieunt homines, lamquam mors nulla o0Fuarars Et relut inſernus ſabula vana ſoret, Cum cdoceat sensns, virentes morie re:o'vi, Atque erebi penas pagina 8acra probel ; Quas qui non metnil, inſelix prorsns et amens
Vivit et extincins sentiet ille rogum. Sic igitur cuncti morlales vivere curent, Ut nihil inſerni sit meluenda palus. | Nec minus Sanctus, uti ex dicendis pronum erit colligere , altioris ordinis scientiis, quam poetica facultale sese $tluduit imbuere.
Verum. ubi hasce ac nominatim quidem philosophiam didicit? Pro civi- Late Parisjensi Stant non modo Blomenvenna verbis num. 50 huc transcriptis, Surius in Sancti Vita , aliique Ordinis Carihusiersis scriplores non pauci, verum etiam, quos omnes nominare non vacat, alii nonnulli, ac rominalim in Unirersitatis Parisiensis Iistoria, anno 1665 a $e edita, tom.
I, pag. 467 et seq. Cxsar Egassius Bul:evs, qui, licet Sanctum P;- risiis philosophi:e incutu;ssc, aperte ibidem nou edical, satis tamen id indicat, quique, quod reliqui non ſaciunt, opinionem $uam, qua pr:xterea Sanctum D Parisiis docuisse, autumat, probarec ctiam nititur.
37. Ac ad id quidem tres conjectiras adhibet diversas. Omnium postremam , cum-tlantum eo len- dat, ut Sanctum Parisiis, quod infra dumtaxat discutiendum, docuissc probel, pretermilto, solum- - que duas reliquas examino.
Harum posterior « pe- titur (verba $unt Bukei) ex avetore anonymo, qui H.storiam a Roberto ad mortem usque Phil-ppi | perduxit, quique Brunonem novit aut nosse poluit.
Hle autem iis eum accenset, quos prope cerlum est studuisse et docuisse Parisiis. « Hoc tempore, » in- quit, nempe circa annum 1060, « lam in divina, « quam in humana philosophia floruerunt Lanfran- « cus Cantuariensis episcopus, Guiio Langobardus, e Manigandus Teutonicus, Bruno Remensis , qt
ſta ex ultima, © duvybus proxime hue transcriptis Baldrici, abbatis Burgn- liensis , versiculis colligendum videtur : « Bruno | atinorum tlunc $tu:tii speculum. » Ad hace quantum Sai.ctus nominalim in poetica ſacultate progressum ſ-cer t, sufficienter ostendit vel solum ab eo compo- Silum alque tum alibi s:xpius, tum Parisiis a Judoco
Ba.:iv cum cxleris Sancli Viri Operibus anno 1524 excusum Parzneticum ad cclestia capessenda Epi- gramma, ulpote in cujus versibus, ut ut ad aritem omnino non exactis, ea lamen, quam in aliis pene omnibus poetis s:xculi x1, quo Sanctus floruit, ſrustra qu:eras, et venustas et elegantia miriſice elucet.
56. Integrum id speciminis loco huc transcribo. B Sic habet : Moriales Dominus cunctos in luce crearit, Ut capiant meritis gaudia summa poli. Felix ille quidem, qui mentem jugiler illuc .
Dirigit atque vigil noxia quaque caret ! Nec tamen inſelix, sceleris quem penitet acti, Quique snnm ſacinus plangere 8@pe 30/et. Sed vieunt homines, lamquam mors nulla o0Fuarars Et relut inſernus ſabula vana ſoret, Cum cdoceat sensns, virentes morie re:o'vi, Atque erebi penas pagina 8acra probel ; Quas qui non metnil, inſelix prorsns et amens
Vivit et extincins sentiet ille rogum. Sic igitur cuncti morlales vivere curent, Ut nihil inſerni sit meluenda palus. | Nec minus Sanctus, uti ex dicendis pronum erit colligere , altioris ordinis scientiis, quam poetica facultale sese $tluduit imbuere.
Verum. ubi hasce ac nominatim quidem philosophiam didicit? Pro civi- Late Parisjensi Stant non modo Blomenvenna verbis num. 50 huc transcriptis, Surius in Sancti Vita , aliique Ordinis Carihusiersis scriplores non pauci, verum etiam, quos omnes nominare non vacat, alii nonnulli, ac rominalim in Unirersitatis Parisiensis Iistoria, anno 1665 a $e edita, tom.
I, pag. 467 et seq. Cxsar Egassius Bul:evs, qui, licet Sanctum P;- risiis philosophi:e incutu;ssc, aperte ibidem nou edical, satis tamen id indicat, quique, quod reliqui non ſaciunt, opinionem $uam, qua pr:xterea Sanctum D Parisiis docuisse, autumat, probarec ctiam nititur.
37. Ac ad id quidem tres conjectiras adhibet diversas. Omnium postremam , cum-tlantum eo len- dat, ut Sanctum Parisiis, quod infra dumtaxat discutiendum, docuissc probel, pretermilto, solum- - que duas reliquas examino.
Harum posterior « pe- titur (verba $unt Bukei) ex avetore anonymo, qui H.storiam a Roberto ad mortem usque Phil-ppi | perduxit, quique Brunonem novit aut nosse poluit.
Hle autem iis eum accenset, quos prope cerlum est studuisse et docuisse Parisiis. « Hoc tempore, » in- quit, nempe circa annum 1060, « lam in divina, « quam in humana philosophia floruerunt Lanfran- « cus Cantuariensis episcopus, Guiio Langobardus, e Manigandus Teutonicus, Bruno Remensis , qt