PL 157, col. 212
Epistolae (Goffridus Vindocinensis), J. P. Migne · Opuscula (Goffridus Vindocinensis), J. P. Migne
religionis sine offensione et nota infamiae mutari non
potest. Si quis objicit, quod episcopi et abbates Romam
saepe ierunt veste mutata, scire 267 debet, quia
illud cogebat quae Domino papae debetur obedientia.
Pro temporis necessitate novum dedit Dominus papa
obedientiae praeceptum; in hac vestra postulatione
novum, ut ita dixerim, audio cupiditatis peccatum.
Iterum si dicitis eum nondum fecisse professionem,
nondum monachi habuisse benedictionem, firmiter
credite et veraciter agnoscite, nec professione, nec
benedictione perfectum monachum sive Christianum
posse fieri sine cordis devotione. Et ubi est cordis
devotio, ibi sancta benedictio deesse non potest, et
vera professio. Igitur si consuetudinaria professio,
quae fit visibiliter, et benedictio illum, sicut dicitis,
non tenet ligatum, proposita devotio religionis, in
qua adhuc perseverat, mundo amplius non patitur
esse solutum, praesertim cum illam professionem
sua voluntate jam fecisset, et suscepisset benedictionem,
si per nos eis dilatum non exstitisset.
MONITUM IN EPISTOLAM SEQUENTEM.
generali praecepto ut, quandiu vixero, si in
ejus absentia venero Cluniacum, capitulo et mensae,
totique ordini vice illius praesim: et cum hac luce
migravero, ita per omnia in ipso loco pro requie
animae meae agatur in orationibus et eleemosynis,
sicut pro uno abbate illorum professo vel monacho,
cum adjectione tricenarii missarum · brevium quoque
missione ac regulae adnotatione.
panis et vinum super altare ponuntur; sed sicut
ante consecrationem nihil aliud praeter propriam 270
panis et vini naturam habent, ita post consecrationem
nullam naturam, nullam materiam panis
vel vini retinent, nisi quantum ad saporem, speciem
et odorem; hoc tamen propter infirmitatem hominum
et imbecillitatem. Nam si illa gloriosissima caro, et
sacratissimus ille sanguis non in specie panis et vini,
sed in sua propria natura hominibus apparerent,
prae sui magnitudine, homines illa ferre non possent.
Quod si fieri posset, fidei meritum non haberent.
Sed si sancti apostoli Petrus, Jacobus et Joannes
potest. Si quis objicit, quod episcopi et abbates Romam
saepe ierunt veste mutata, scire 267 debet, quia
illud cogebat quae Domino papae debetur obedientia.
Pro temporis necessitate novum dedit Dominus papa
obedientiae praeceptum; in hac vestra postulatione
novum, ut ita dixerim, audio cupiditatis peccatum.
Iterum si dicitis eum nondum fecisse professionem,
nondum monachi habuisse benedictionem, firmiter
credite et veraciter agnoscite, nec professione, nec
benedictione perfectum monachum sive Christianum
posse fieri sine cordis devotione. Et ubi est cordis
devotio, ibi sancta benedictio deesse non potest, et
vera professio. Igitur si consuetudinaria professio,
quae fit visibiliter, et benedictio illum, sicut dicitis,
non tenet ligatum, proposita devotio religionis, in
qua adhuc perseverat, mundo amplius non patitur
esse solutum, praesertim cum illam professionem
sua voluntate jam fecisset, et suscepisset benedictionem,
si per nos eis dilatum non exstitisset.
MONITUM IN EPISTOLAM SEQUENTEM.
generali praecepto ut, quandiu vixero, si in
ejus absentia venero Cluniacum, capitulo et mensae,
totique ordini vice illius praesim: et cum hac luce
migravero, ita per omnia in ipso loco pro requie
animae meae agatur in orationibus et eleemosynis,
sicut pro uno abbate illorum professo vel monacho,
cum adjectione tricenarii missarum · brevium quoque
missione ac regulae adnotatione.
panis et vinum super altare ponuntur; sed sicut
ante consecrationem nihil aliud praeter propriam 270
panis et vini naturam habent, ita post consecrationem
nullam naturam, nullam materiam panis
vel vini retinent, nisi quantum ad saporem, speciem
et odorem; hoc tamen propter infirmitatem hominum
et imbecillitatem. Nam si illa gloriosissima caro, et
sacratissimus ille sanguis non in specie panis et vini,
sed in sua propria natura hominibus apparerent,
prae sui magnitudine, homines illa ferre non possent.
Quod si fieri posset, fidei meritum non haberent.
Sed si sancti apostoli Petrus, Jacobus et Joannes