PL 157, col. 214
Opuscula (Goffridus Vindocinensis), J. P. Migne
potentia seipsum a morte suscitavit, panis et vini
materiam in sui corporis naturam in consecratione
convertit.
II. DE ORDINATIONE EPISCOPORUM, ET DE INVESTITURA LAICORUM
Goffridus Vindocinensis monasterii humilis servus,
charissimo Domino et praecordiali amico Petro
Leonis, sanctae Romanae Ecclesiae cardinali, catholicam
fidem toto corde diligere, et eos qui et
contradicunt totis viribus impugnare.
Vestrae petitionis et meae promissionis non immemor,
si non ut debui, saltem ut potui, 273 tertavi
solvere et quod a vobis quaesitum est, et a me
promissum, de ordinatione videlicet episcopi, et de
investitura laicorum. In primis firmiter credere nos
oportet, et nullatenus dubitare, ut quemadmodum
baptismus Christianum facit, ita electio et consecratio
facit episcopum, et sicut impossibile est sine
baptismate Christianum fieri, ita est impossibile
episcopum sine electione et consecratione creari.
In ordinatione episcopi electio et consecratio sic est
utraque necessaria, quod consecratio sine electione,
et sine consecratione electio episcopum facere sola
non sufficit. Nam sicut in baptismate aqua et
invocatio Spiritus sancti sunt necessaria, quae faciunt
Christianum, ita in ordinando episcopo electio
et consecratio sunt necessitate conjuncta, quae
creant episcopum. Et sicut aqua sola, aut sola invocatione
sancti Spiritus, nec baptismus fieri potest,
nec homo esse Christianus, ita sola electione,
aut sola consecratione nemo ordinari vel fieri
valet episcopus. Magnum quidem et baptismatis
et electionis et consecrationis episcopi est sacramentum;
sed illud praecepit et per alios facit Christus,
et hoc egit per semetipsum. In illo spiritualiter
creatur homo, et a Christo Christianus dicitur; in
isto vero dominus et imperator creatur Christianorum,
qui non solum vocatur Christianus a Christo
sed etiam Christi vices agere creditur. Sciendum
vero est quod hic vel ubicunque de electione episcopi
agitur, canonicam necesse est electionem, et 274
evangelicam intelligi, ut qui bene electus est,
et juste consecretur. Alioquin fit quaedam prava simulatio
in Ecclesia, et ecclesiasticae dignitatis illusio
non parva. Nam quicunque canonice non electus
quasi sacrandus accedit, exsecratus recedit,
et falso nominatur episcopus, qui annullare conatur
electionis et consecrationis ordinem, quem Christus
per semetipsum primus instituit. Ipse enim primus
et elegit apostolos, et consecravit, quos nisi prius
electos consecrare non voluit. Hoc sanctum sacramentum,
electionem videlicet et consecrationem
apostolorum, Christus primus primum fecit, per
quod caetera fierent sacramenta. Nullus autem apostolorum
apostolatum audacter appetiit, nullus eorum
se impudenter obtulit eligendum. Tota itaque ordinatio
episcopi non in sua, sed in aliorum electione
consistit et consecratione, si tamen illam electio
recta praecesserit. Haec autem prius per semetipsum,
materiam in sui corporis naturam in consecratione
convertit.
II. DE ORDINATIONE EPISCOPORUM, ET DE INVESTITURA LAICORUM
Goffridus Vindocinensis monasterii humilis servus,
charissimo Domino et praecordiali amico Petro
Leonis, sanctae Romanae Ecclesiae cardinali, catholicam
fidem toto corde diligere, et eos qui et
contradicunt totis viribus impugnare.
Vestrae petitionis et meae promissionis non immemor,
si non ut debui, saltem ut potui, 273 tertavi
solvere et quod a vobis quaesitum est, et a me
promissum, de ordinatione videlicet episcopi, et de
investitura laicorum. In primis firmiter credere nos
oportet, et nullatenus dubitare, ut quemadmodum
baptismus Christianum facit, ita electio et consecratio
facit episcopum, et sicut impossibile est sine
baptismate Christianum fieri, ita est impossibile
episcopum sine electione et consecratione creari.
In ordinatione episcopi electio et consecratio sic est
utraque necessaria, quod consecratio sine electione,
et sine consecratione electio episcopum facere sola
non sufficit. Nam sicut in baptismate aqua et
invocatio Spiritus sancti sunt necessaria, quae faciunt
Christianum, ita in ordinando episcopo electio
et consecratio sunt necessitate conjuncta, quae
creant episcopum. Et sicut aqua sola, aut sola invocatione
sancti Spiritus, nec baptismus fieri potest,
nec homo esse Christianus, ita sola electione,
aut sola consecratione nemo ordinari vel fieri
valet episcopus. Magnum quidem et baptismatis
et electionis et consecrationis episcopi est sacramentum;
sed illud praecepit et per alios facit Christus,
et hoc egit per semetipsum. In illo spiritualiter
creatur homo, et a Christo Christianus dicitur; in
isto vero dominus et imperator creatur Christianorum,
qui non solum vocatur Christianus a Christo
sed etiam Christi vices agere creditur. Sciendum
vero est quod hic vel ubicunque de electione episcopi
agitur, canonicam necesse est electionem, et 274
evangelicam intelligi, ut qui bene electus est,
et juste consecretur. Alioquin fit quaedam prava simulatio
in Ecclesia, et ecclesiasticae dignitatis illusio
non parva. Nam quicunque canonice non electus
quasi sacrandus accedit, exsecratus recedit,
et falso nominatur episcopus, qui annullare conatur
electionis et consecrationis ordinem, quem Christus
per semetipsum primus instituit. Ipse enim primus
et elegit apostolos, et consecravit, quos nisi prius
electos consecrare non voluit. Hoc sanctum sacramentum,
electionem videlicet et consecrationem
apostolorum, Christus primus primum fecit, per
quod caetera fierent sacramenta. Nullus autem apostolorum
apostolatum audacter appetiit, nullus eorum
se impudenter obtulit eligendum. Tota itaque ordinatio
episcopi non in sua, sed in aliorum electione
consistit et consecratione, si tamen illam electio
recta praecesserit. Haec autem prius per semetipsum,