PL 159, col. 593
De beatitudine coelestis patriae (Eadmerus Cantuariensis), J. P. Migne
minori conjectamus. Sit igitur ante oculos cordis
positus, exempli causa, homo aliquis, qui tam in
ipsis oculorum suorum pupillis quam et in singulis
membris ferrum ignitum et candens infixum habeat,
ita ut nec medullae, nec intestina, nec omnino quidquam
in toto ipso cruciatus illius immanitate vacet,
vel eam levius quam in oculis aliquatenus sentiat.
Quid dicam? Angustiatur. Quis hunc existimet sanae
mentis inter ista? Eodem modo, sed penitus contraria
consideratione, in illa futura vita ineffabilis
delectatio quaedam bonos inebriabit, et dulcedine
sui totos eos inaestimabili exundantia satiabit. Qui
dixi totos? oculi, aures, nares, os, manus, pedes,
guttur, cor, jecur, pulmo, ossa, medullae, exta etiam
ipsa, et cuncta singulatim, singulaque membra
eorum in commune, tam mirabili delectationis et
dulcedinis sensu complebuntur ut vere totus homo
torrente voluptatis Dei potetur, et ab ubertate domus
ejus inebrietur
[(Psal. XXXV, 9)] .
CAPUT VII. De vitae aeternitate.
Qui ergo haec bona fuerit adeptus, non intelligo
ad quid pro commodo corporis suus ulterius
porrigatur affectus. Solummodo adsit ei, quam
cunctos appetere diximus, diuturnitas vitae. Sed ista
illi minime deerit, quia justi in perpetuum vivent
sicut Scriptura dicit
[(Sap. V, 16)] . Sunt etiam alia,
quae quidem iis, quae digessimus, non minus
amantur, sed ad animam, sicut illa ad corpus, referuntur.
Quae nihilominus, in septenario numero
constituta, non modicum placent menti quae ipsorum
fuerit sapore imbuta. Sunt autem haec, sapientia,
amicitia, concordia, potestas, honor, securitas, gaudium.
CAPUT VIII. De sapientia.
Sapientia igitur, quam omnes et in hac vita non
viriliter amant, tanta in futura vita bonis erit ut
eorum quae scire voluerint nihil sit quod ignorent;
scient enim cuncta quae scienda fecit Deus, tam ea
quae praeterita quam quae hujus saeculi sunt futura.
Ibi a singulis omnes, ibi ab omnibus singuli cognoscentur,
nec quemquam omnino latebit, qua patria,
qua gente, qua stirpe quis editus fuerit, vel quid in
vita fecerit. Hic fortassis ait aliquis: Quid est hoc?
peccata quae feci, scient omnes? ad hoc ea confessus
sum ut delerentur, ut obliviscerentur, ut nulli amplius
panderentur. Bene; sed cum tu in illa gloria
ab omni criminis sorde purgatus vultui Dei
praesens astiteris, ingratusne ei esse poteris pro
tanta misericordia quam tibi fecit, remissis illis et
positus, exempli causa, homo aliquis, qui tam in
ipsis oculorum suorum pupillis quam et in singulis
membris ferrum ignitum et candens infixum habeat,
ita ut nec medullae, nec intestina, nec omnino quidquam
in toto ipso cruciatus illius immanitate vacet,
vel eam levius quam in oculis aliquatenus sentiat.
Quid dicam? Angustiatur. Quis hunc existimet sanae
mentis inter ista? Eodem modo, sed penitus contraria
consideratione, in illa futura vita ineffabilis
delectatio quaedam bonos inebriabit, et dulcedine
sui totos eos inaestimabili exundantia satiabit. Qui
dixi totos? oculi, aures, nares, os, manus, pedes,
guttur, cor, jecur, pulmo, ossa, medullae, exta etiam
ipsa, et cuncta singulatim, singulaque membra
eorum in commune, tam mirabili delectationis et
dulcedinis sensu complebuntur ut vere totus homo
torrente voluptatis Dei potetur, et ab ubertate domus
ejus inebrietur
[(Psal. XXXV, 9)] .
CAPUT VII. De vitae aeternitate.
Qui ergo haec bona fuerit adeptus, non intelligo
ad quid pro commodo corporis suus ulterius
porrigatur affectus. Solummodo adsit ei, quam
cunctos appetere diximus, diuturnitas vitae. Sed ista
illi minime deerit, quia justi in perpetuum vivent
sicut Scriptura dicit
[(Sap. V, 16)] . Sunt etiam alia,
quae quidem iis, quae digessimus, non minus
amantur, sed ad animam, sicut illa ad corpus, referuntur.
Quae nihilominus, in septenario numero
constituta, non modicum placent menti quae ipsorum
fuerit sapore imbuta. Sunt autem haec, sapientia,
amicitia, concordia, potestas, honor, securitas, gaudium.
CAPUT VIII. De sapientia.
Sapientia igitur, quam omnes et in hac vita non
viriliter amant, tanta in futura vita bonis erit ut
eorum quae scire voluerint nihil sit quod ignorent;
scient enim cuncta quae scienda fecit Deus, tam ea
quae praeterita quam quae hujus saeculi sunt futura.
Ibi a singulis omnes, ibi ab omnibus singuli cognoscentur,
nec quemquam omnino latebit, qua patria,
qua gente, qua stirpe quis editus fuerit, vel quid in
vita fecerit. Hic fortassis ait aliquis: Quid est hoc?
peccata quae feci, scient omnes? ad hoc ea confessus
sum ut delerentur, ut obliviscerentur, ut nulli amplius
panderentur. Bene; sed cum tu in illa gloria
ab omni criminis sorde purgatus vultui Dei
praesens astiteris, ingratusne ei esse poteris pro
tanta misericordia quam tibi fecit, remissis illis et