PL 16, col. 1161
Epistolarum classis I (Ambrosius Mediolanensis), J. P. Migne
In inglese: Selections from the Letters of St. Ambrose 51.5 · Selections from the Letters of St. Ambrose 51.6 · Selections from the Letters of St. Ambrose 51.7
quem si quis lenire velit, cito vertes ad misericordiam:
si quis stimulet, in majus exsuscitas, ut eum
revocare vix possis. Utinam si nemo mitigat, nullus
accendat! Libenter eum committo tibi: ipse te revocas,
et pietatis studio vincis impetum naturae.
5.
Hunc ego impetum malui cogitationibus tuis secreto
committere, quam meis factis publice fortassis
movere. Itaque malui officio meo aliquid deesse,
quam humilitati: et requiri in me ab aliis sacerdotis
auctoritatem, quam a te desiderari in me amantissime
honorificentiam; ut represso impetu, integra
esset consilii eligendi facultas. Praetendi aegritudinem
corporis re vera gravem, et nisi a viris
mitioribus vix levandam: vel emori tamen maluissem,
quam adventum tuum biduo, aut triduo non
exspectarem. Sed quid facerem, non erat.
6.
Factum est in urbe Thessalonicensium quod
nulla memoria habet, quod revocare non potui, ne
fieret; immo quod ante atrocissimum fore dixi, cum
toties rogarem: et quod ipse sero revocando grave
factum putasti, hoc factum extenuare non poteram.
Quando primum auditum est, propter adventum
Gallorum episcoporum Synodus convenerat; nemo
non ingemuit, nullus mediocriter accepit: non erat
facti tui absolutio in Ambrosii communione, in me
etiam amplius commissi exaggeraretur invidia, si nemo
diceret Dei nostri reconciliationem fore necessariam.
7.
An pudet te, Imperator, hoc facere quod rex
propheta, auctor Christi secundum carnem prosapiae
fecit David? Illi dictum est, quia dives qui haberet
plurimos greges, unam pauperis ovem propter adventum
hospitis eripuit et occidit; et cognito quod
in hoc ipse argueretur, quia ipse fecisset, ait: Peccavi
Domino [(II Reg. XII, 13)]
. Noli ergo impatienter
ferre, Imperator, si dicatur tibi: Tu fecisti istud,
quod David regi dictum est a propheta. Si enim hoc
sedulo audieris, et dixeris: Peccavi Domino; si
dixeris regale istud propheticum: Venite adoremus, 999
et procidamus ante eum; et ploremus ante Dominum
nostrum, qui fecit nos [(Psal. XCIV, 6)]
; dicetur
et tibi: Quoniam poenitet te, dimittit tibi Dominus
peccatum tuum, et non morieris [(II Reg. XII, 13)] .
8.
Iterum cum plebem numerari jussisset David,
percussus est corde, et dixit ad Dominum: Peccavi
vehementer, quod fecerim hoc verbum, et nunc, Domine,
aufer iniquitatem servi tui, quod deliqui vehementer [(II Reg. XXIV, 10)]
.
Et missus est iterum ad
eum Nathan propheta, qui ei trium optionem conditionum
offerret, ut quam vellet, eligeret: famem
si quis stimulet, in majus exsuscitas, ut eum
revocare vix possis. Utinam si nemo mitigat, nullus
accendat! Libenter eum committo tibi: ipse te revocas,
et pietatis studio vincis impetum naturae.
5.
Hunc ego impetum malui cogitationibus tuis secreto
committere, quam meis factis publice fortassis
movere. Itaque malui officio meo aliquid deesse,
quam humilitati: et requiri in me ab aliis sacerdotis
auctoritatem, quam a te desiderari in me amantissime
honorificentiam; ut represso impetu, integra
esset consilii eligendi facultas. Praetendi aegritudinem
corporis re vera gravem, et nisi a viris
mitioribus vix levandam: vel emori tamen maluissem,
quam adventum tuum biduo, aut triduo non
exspectarem. Sed quid facerem, non erat.
6.
Factum est in urbe Thessalonicensium quod
nulla memoria habet, quod revocare non potui, ne
fieret; immo quod ante atrocissimum fore dixi, cum
toties rogarem: et quod ipse sero revocando grave
factum putasti, hoc factum extenuare non poteram.
Quando primum auditum est, propter adventum
Gallorum episcoporum Synodus convenerat; nemo
non ingemuit, nullus mediocriter accepit: non erat
facti tui absolutio in Ambrosii communione, in me
etiam amplius commissi exaggeraretur invidia, si nemo
diceret Dei nostri reconciliationem fore necessariam.
7.
An pudet te, Imperator, hoc facere quod rex
propheta, auctor Christi secundum carnem prosapiae
fecit David? Illi dictum est, quia dives qui haberet
plurimos greges, unam pauperis ovem propter adventum
hospitis eripuit et occidit; et cognito quod
in hoc ipse argueretur, quia ipse fecisset, ait: Peccavi
Domino [(II Reg. XII, 13)]
. Noli ergo impatienter
ferre, Imperator, si dicatur tibi: Tu fecisti istud,
quod David regi dictum est a propheta. Si enim hoc
sedulo audieris, et dixeris: Peccavi Domino; si
dixeris regale istud propheticum: Venite adoremus, 999
et procidamus ante eum; et ploremus ante Dominum
nostrum, qui fecit nos [(Psal. XCIV, 6)]
; dicetur
et tibi: Quoniam poenitet te, dimittit tibi Dominus
peccatum tuum, et non morieris [(II Reg. XII, 13)] .
8.
Iterum cum plebem numerari jussisset David,
percussus est corde, et dixit ad Dominum: Peccavi
vehementer, quod fecerim hoc verbum, et nunc, Domine,
aufer iniquitatem servi tui, quod deliqui vehementer [(II Reg. XXIV, 10)]
.
Et missus est iterum ad
eum Nathan propheta, qui ei trium optionem conditionum
offerret, ut quam vellet, eligeret: famem