PL 167, col. 34
denter unitatem carnis et sanguinis, quæ ex pane vobis tradetur.
ei vino Spiritus sancti operauo conſicit; cum ea carne et illo sanguine, que Spiritu sancio obum- brante de purissimis beate Mariz sanguinibus idem Verbum Patris sibi efformavit.
Cum divini illius Verbi non nisi una caro et non nisi unus sanguis siti. Unde et eo sensu dicit quod Verbum pani ac vino, in carnem videlicet et sanguinem transmutlandis , medium interveniens unum eflicit sacrificium, hoc est, ut alibi pluries se explicat, unitas verbi unitatem facit sacriſieii, ſaciendo scilicet ut caro, que in al-
tari offertur, et illa quz in altari consecralur, et illa quæ in cruce immolata est, divini Verbi caro sit, cujus una tantum caro est. | De ista enim panis et vini in Christi corpus et B Hunc Ruperti sensum qui assequitur, nullum in sanguinem conversione, quam ex ecclesiaslica tra- ditione credimus, Rupertum ostendo eadem prorsus
verum et eo loci Rupertum nequaquam sensisse panis substantiam in sacramento manere ex illis ejus verbis ostendo, quibus ibi ipse declarat quoi præter visibiles panis species nihil de $acriticio pervenit in illum qui ore saerilego sacramentum percipit.
3. Rupertus catholice dixisse probatur, post con- secrationem quinarium crucis signaculum panis et vini imprimi subslanlie ; nimirum, ut ipse loquitur, Christo sedenti ad dextram Patris concorporate, hoc est, lransmulalz in eam Christi carnem quæ est una caro cum illa Christi carne quæ sedet a dextris Dei.
4. Noster Tuitiensis, qui tot in paginis scripsit panem et vinum verti, converti, transmulari, mutari, in illam Christi carnem que in cruce appensa est, el in illum Christi sanguinem qui pro nobis est ef- ſusus, remanente tamen exleriori panis et vini spe- cie; recio et catholico sensu intelligendus est dixisse quod panis et vini substantia, non quidem secundum
se, sed, ut seipse explicat, secundum ex1ieriorem speciem quinque sensibus subactam, non mutatur aut destruitur. Hac insuper saucti illius doctor:s sententia muta- tionem duntaxat destructivam, non vero perfectivam negari, ex ipsa voce aut destruilur, prudenter colli- gimus.
Post hæc Gregorii a Valentia proſero judicium, quo abbatem Tuitiensem in philosophia et non in theologiz aut ſidei principia peccasse pronuntiat. Singulare istud Gregorii judicium ut emenidem, Rupertum altiora scienti:e naturalis arcana scruta- tum et consecutum ostendo.
Ubi quid de prima causa, quid de primo suljecto, quid de primis rerum priucipiis, quid de transmulationibus, quid de ac- cidentalibus et subslanlialibus -proprietatibus, quid de figuralionibus, modis, elc., doctissimus abbas noverit, paucis explico.
Quandoquidem vera ea quz in Ruperti vindietam verba protulimus, et quibus $sanctus hic doctor sin
ei vino Spiritus sancti operauo conſicit; cum ea carne et illo sanguine, que Spiritu sancio obum- brante de purissimis beate Mariz sanguinibus idem Verbum Patris sibi efformavit.
Cum divini illius Verbi non nisi una caro et non nisi unus sanguis siti. Unde et eo sensu dicit quod Verbum pani ac vino, in carnem videlicet et sanguinem transmutlandis , medium interveniens unum eflicit sacrificium, hoc est, ut alibi pluries se explicat, unitas verbi unitatem facit sacriſieii, ſaciendo scilicet ut caro, que in al-
tari offertur, et illa quz in altari consecralur, et illa quæ in cruce immolata est, divini Verbi caro sit, cujus una tantum caro est. | De ista enim panis et vini in Christi corpus et B Hunc Ruperti sensum qui assequitur, nullum in sanguinem conversione, quam ex ecclesiaslica tra- ditione credimus, Rupertum ostendo eadem prorsus
verum et eo loci Rupertum nequaquam sensisse panis substantiam in sacramento manere ex illis ejus verbis ostendo, quibus ibi ipse declarat quoi præter visibiles panis species nihil de $acriticio pervenit in illum qui ore saerilego sacramentum percipit.
3. Rupertus catholice dixisse probatur, post con- secrationem quinarium crucis signaculum panis et vini imprimi subslanlie ; nimirum, ut ipse loquitur, Christo sedenti ad dextram Patris concorporate, hoc est, lransmulalz in eam Christi carnem quæ est una caro cum illa Christi carne quæ sedet a dextris Dei.
4. Noster Tuitiensis, qui tot in paginis scripsit panem et vinum verti, converti, transmulari, mutari, in illam Christi carnem que in cruce appensa est, el in illum Christi sanguinem qui pro nobis est ef- ſusus, remanente tamen exleriori panis et vini spe- cie; recio et catholico sensu intelligendus est dixisse quod panis et vini substantia, non quidem secundum
se, sed, ut seipse explicat, secundum ex1ieriorem speciem quinque sensibus subactam, non mutatur aut destruitur. Hac insuper saucti illius doctor:s sententia muta- tionem duntaxat destructivam, non vero perfectivam negari, ex ipsa voce aut destruilur, prudenter colli- gimus.
Post hæc Gregorii a Valentia proſero judicium, quo abbatem Tuitiensem in philosophia et non in theologiz aut ſidei principia peccasse pronuntiat. Singulare istud Gregorii judicium ut emenidem, Rupertum altiora scienti:e naturalis arcana scruta- tum et consecutum ostendo.
Ubi quid de prima causa, quid de primo suljecto, quid de primis rerum priucipiis, quid de transmulationibus, quid de ac- cidentalibus et subslanlialibus -proprietatibus, quid de figuralionibus, modis, elc., doctissimus abbas noverit, paucis explico.
Quandoquidem vera ea quz in Ruperti vindietam verba protulimus, et quibus $sanctus hic doctor sin