PL 167, col. 35
37 PROLEGOMENA. — APOLOGIA. PRO RUPER TO. 38 veraciter diceret : Hoe est corpus meum, quod pro
Quod pänis ille caro Christi factus Sit, quod vinum illud in sanguinem versum sit. De quo qui dubitat, Judaicz inſidelitatis arguitur. Ex quibus confutamus M. Claudii commentum dicentis nullum proſerri posse illius auctoris te- slimonium, quo transsubstantiationem docuisse ne- cessa rio intelligatur; quasi aliud sit transsubstantia- tio quam substantiæ panis et vini in corporis et
sanguinis Christi substantiam transmutatio; que quot locis a nostro Tuitiensi distinetissime sit ex- pressa, judicabit lector æqui amans et veri. Alterum, quo sanetum hunc doctorem ab impa- nationis errore asserimus, est perſecta illius cum eucharistica veritate consonantia.
Sic mulier, ex vsse formala, in Seripiuris dicitur os; voces enim seu nomina in sensu distracio nonnunquam Supponere vel rudiores dialectici norunt. tola illius doctrina deprehendit impanationis vesti- gium.
esse locutum que Teriul., Orig., Greg. Niss., Am- bros., Cyril. Alex., Hesychius, Kuthym., Isidor., Beda et alii disseruerunt; imo et eadem quæ, post exortas de eucharistica ista transmulatione conten- ticnes, Paschasius, Lanifrancus, Guitmundus, Al- gerus et cteri veritatis illius deſensores eloculi sunt.
| | Terlio tandem præmitio hanc Christiana justiiiæ regulam, qua Scripturas el seripiores alioquin ca- tholicos quisquis debet interprelari. Que duriora videntur, mitioribus sun empe- randa; et quæ obscura, ex evidentibus explicanda sunt.
8 Ad nanc catnolicæ veritalis regulam, ea Ruperii verba, quæ si durius vel obscurius accipiantur, im- panationis errorem habere nonnullis visa sunt, clara et catholica expositione illust ro.
1. Quam reclo sensu nostcr Tuitiensis dixerit quod in hocce mysterio Verbum est in pane, ex his ostendo, nimirum quia eucharistiæ sacramen- tum, ut ex Apostolo et ipso Christo discimus, no- men panis retineti sicut et speciem exteriorem; et quia ex pane fit.
Unde falsi arguimus M. Claudium ubi dixit a 2. Quam sano intellectu sanctus abbas scripserit, D Ruperto eversum esse transsubstantiationis myste- quod Verbum panem cum sua carne, vinum jungit cum suo sanguine: quod pani, ac vino medium interveniens unum eflicit sacrificium interjecta ex- positione planum ſacio.
unus sanguis sunt. Et ex divini Verbi unitate quod panem el vinum in altari sie assumit, ut ea converlat in carnis et sanguinis substantiam, demonstrat evi- rium.
| [bi enim fit patentissimum quod Rupertus, isto et aliis pluribus locis, nihil aliud docuerit quam quod Verbum panem ei vinum jungit cum ea carne el eo Sanguine que assumpsit ex utero Virginis; ipsa videlicet transmutando'in cam carnem el eum san- guinem, que cum ista carne et isto sanguine, quibus se in Virginis sinu hypostatice univit, una caro et
Quod pänis ille caro Christi factus Sit, quod vinum illud in sanguinem versum sit. De quo qui dubitat, Judaicz inſidelitatis arguitur. Ex quibus confutamus M. Claudii commentum dicentis nullum proſerri posse illius auctoris te- slimonium, quo transsubstantiationem docuisse ne- cessa rio intelligatur; quasi aliud sit transsubstantia- tio quam substantiæ panis et vini in corporis et
sanguinis Christi substantiam transmutatio; que quot locis a nostro Tuitiensi distinetissime sit ex- pressa, judicabit lector æqui amans et veri. Alterum, quo sanetum hunc doctorem ab impa- nationis errore asserimus, est perſecta illius cum eucharistica veritate consonantia.
Sic mulier, ex vsse formala, in Seripiuris dicitur os; voces enim seu nomina in sensu distracio nonnunquam Supponere vel rudiores dialectici norunt. tola illius doctrina deprehendit impanationis vesti- gium.
esse locutum que Teriul., Orig., Greg. Niss., Am- bros., Cyril. Alex., Hesychius, Kuthym., Isidor., Beda et alii disseruerunt; imo et eadem quæ, post exortas de eucharistica ista transmulatione conten- ticnes, Paschasius, Lanifrancus, Guitmundus, Al- gerus et cteri veritatis illius deſensores eloculi sunt.
| | Terlio tandem præmitio hanc Christiana justiiiæ regulam, qua Scripturas el seripiores alioquin ca- tholicos quisquis debet interprelari. Que duriora videntur, mitioribus sun empe- randa; et quæ obscura, ex evidentibus explicanda sunt.
8 Ad nanc catnolicæ veritalis regulam, ea Ruperii verba, quæ si durius vel obscurius accipiantur, im- panationis errorem habere nonnullis visa sunt, clara et catholica expositione illust ro.
1. Quam reclo sensu nostcr Tuitiensis dixerit quod in hocce mysterio Verbum est in pane, ex his ostendo, nimirum quia eucharistiæ sacramen- tum, ut ex Apostolo et ipso Christo discimus, no- men panis retineti sicut et speciem exteriorem; et quia ex pane fit.
Unde falsi arguimus M. Claudium ubi dixit a 2. Quam sano intellectu sanctus abbas scripserit, D Ruperto eversum esse transsubstantiationis myste- quod Verbum panem cum sua carne, vinum jungit cum suo sanguine: quod pani, ac vino medium interveniens unum eflicit sacrificium interjecta ex- positione planum ſacio.
unus sanguis sunt. Et ex divini Verbi unitate quod panem el vinum in altari sie assumit, ut ea converlat in carnis et sanguinis substantiam, demonstrat evi- rium.
| [bi enim fit patentissimum quod Rupertus, isto et aliis pluribus locis, nihil aliud docuerit quam quod Verbum panem ei vinum jungit cum ea carne el eo Sanguine que assumpsit ex utero Virginis; ipsa videlicet transmutando'in cam carnem el eum san- guinem, que cum ista carne et isto sanguine, quibus se in Virginis sinu hypostatice univit, una caro et