PL 167, col. 40
Tum quia nihil habet Bel- Christi, et eo corpore mediante, Dei verbo; ut Christi corpus dicatur, veluti probabilem astruat; nusquam tamen Ruperti meminit, nec ullibi con- ſutat hypostaticam divini Verbi cum panis et vini substantia nullo medio, unionem, quasi quæ Ruperti ſuerint.
Imo etsi eos omnes qui transmutationis modum per assumptionem aut unionem Verbi ex- presserunt, in suum sensum pertrahat. Joannes ille Parisiensis, nullibi tamen Ruperti verba aut sen- tentias adducit.
Hzc advertat lector, et judicet quo jure noster Tuitiensis erroris istius a Vasquesio et aliis insimuletur, sed et damnetur. Sed nec est quod ex Joannis Parisiensis in theels- gia magistri determinatione M.
Hæc in synopsi posui, ne dimitterem quæ, quia in mss. nondum legeram, in Apologia omisi. Ad ejus argumenta redeo. Alterum, quo ab nypostatica impanaticne Ruperti doctrinam vaiidissime assero, illud est, quod ar- dentes æmuli qui ejus scripta studiose legebant, u- quidquid erroris alicujus vel umbram preeberet, ini —— — +44 — — a — MG a — —
Claudius deducere possit, ipso etiam sæculo decimo quario, anno vi- delicet a salute reparata millesimo trecentesim9 quarto, quo illius determinatio scripla aut zaliem evulgata notatur a continuatore Nangiaci, nondum de ſide tenuisse doctores panis el vini subs'antiam in Sacramento manere.
Hec enim ipsa Joannis Parisiensis determinatio M. Claudium omnino jugulat. Cum reatem et veram carnis Christi existentiam in euzharistia de fide te- neat et deſendat, ei in titulo expresse declaret se in - ducere modum quo Chris:i corpus exstitit in sacra - mento altaris (alium ab eo quem tenct Ecclesia); quz rubrica, ut cum canonislis loquar, est conſor
=” am Aa Aa e i wa ww .Þ W ae # Þ£mth aw a own XA wo £4 cocoa. = x _
mis textui. Nec M. Claudiam juvat quod hujusce determina- tionis modum tanquam probabilem magistri in theo- logia probasse dicantur. Cum Nangiaci continuator, cujus Historiam pre manibus habeo, quam eodem anno.
seribebat. expresse tradat cteros, preler Joannem Parisiensem, theologizz doctores contra- rium, astruisse primum, quem Ecclesia tenet, mo- dum tanquam ab Ecclesia determinatum, præsertim per decretalem extra.
De summa Trinitale el ſid. cath., c. Firmiter credimus, necessario esse lenen- dum deſinivisse ; alterum vero, quem introducebat Joannes, tanquatn veritali ſidei dissonum merito reprobasse.
'Adeo ut, cum ea quz dixerat fr. Joan- nes retraCctare nollet, sed magis videretur pertinaci- ter suslinere, a Guillelmo Parisiensi episcopo , de larminus unde ecclesiasticum scripiorem ab Algero D consilio fratris Ægidii Bituricensis episcopi, provecii designari prudenter indicet.
stantia non remaneat; non cadere sub ſidem: sed 4 theologi , ac magistri Bertrandi de S. Dionysio, præcellenium doctorum, et Aurelianensis episcopi, ac Guillelmi Albianensis episcopi, nec non doctorum in jure canonico, pariter ct dominorum ad hæce specialiter vocatorum, perpetuum silentium dicto ſratri sub pena excommunicationis impositum sit, ct ipse a lectura pradicatione privatus.
Imo etsi eos omnes qui transmutationis modum per assumptionem aut unionem Verbi ex- presserunt, in suum sensum pertrahat. Joannes ille Parisiensis, nullibi tamen Ruperti verba aut sen- tentias adducit.
Hzc advertat lector, et judicet quo jure noster Tuitiensis erroris istius a Vasquesio et aliis insimuletur, sed et damnetur. Sed nec est quod ex Joannis Parisiensis in theels- gia magistri determinatione M.
Hæc in synopsi posui, ne dimitterem quæ, quia in mss. nondum legeram, in Apologia omisi. Ad ejus argumenta redeo. Alterum, quo ab nypostatica impanaticne Ruperti doctrinam vaiidissime assero, illud est, quod ar- dentes æmuli qui ejus scripta studiose legebant, u- quidquid erroris alicujus vel umbram preeberet, ini —— — +44 — — a — MG a — —
Claudius deducere possit, ipso etiam sæculo decimo quario, anno vi- delicet a salute reparata millesimo trecentesim9 quarto, quo illius determinatio scripla aut zaliem evulgata notatur a continuatore Nangiaci, nondum de ſide tenuisse doctores panis el vini subs'antiam in Sacramento manere.
Hec enim ipsa Joannis Parisiensis determinatio M. Claudium omnino jugulat. Cum reatem et veram carnis Christi existentiam in euzharistia de fide te- neat et deſendat, ei in titulo expresse declaret se in - ducere modum quo Chris:i corpus exstitit in sacra - mento altaris (alium ab eo quem tenct Ecclesia); quz rubrica, ut cum canonislis loquar, est conſor
=” am Aa Aa e i wa ww .Þ W ae # Þ£mth aw a own XA wo £4 cocoa. = x _
mis textui. Nec M. Claudiam juvat quod hujusce determina- tionis modum tanquam probabilem magistri in theo- logia probasse dicantur. Cum Nangiaci continuator, cujus Historiam pre manibus habeo, quam eodem anno.
seribebat. expresse tradat cteros, preler Joannem Parisiensem, theologizz doctores contra- rium, astruisse primum, quem Ecclesia tenet, mo- dum tanquam ab Ecclesia determinatum, præsertim per decretalem extra.
De summa Trinitale el ſid. cath., c. Firmiter credimus, necessario esse lenen- dum deſinivisse ; alterum vero, quem introducebat Joannes, tanquatn veritali ſidei dissonum merito reprobasse.
'Adeo ut, cum ea quz dixerat fr. Joan- nes retraCctare nollet, sed magis videretur pertinaci- ter suslinere, a Guillelmo Parisiensi episcopo , de larminus unde ecclesiasticum scripiorem ab Algero D consilio fratris Ægidii Bituricensis episcopi, provecii designari prudenter indicet.
stantia non remaneat; non cadere sub ſidem: sed 4 theologi , ac magistri Bertrandi de S. Dionysio, præcellenium doctorum, et Aurelianensis episcopi, ac Guillelmi Albianensis episcopi, nec non doctorum in jure canonico, pariter ct dominorum ad hæce specialiter vocatorum, perpetuum silentium dicto ſratri sub pena excommunicationis impositum sit, ct ipse a lectura pradicatione privatus.