PL 169, col. 847
Commentaria in Apocalypsim (Rupertus Tuitiensis), J. P. Migne
principio unus erat Filius unicus, sive unigenitus,
in fine saeculorum filios Dei secum, non quidem
genitos, sed adoptatos habebit, quasi octingentos,
id est, innumerabiles, octo beatitudinibus per diversas
mansiones dispertiendo remuneratos, remunerando
dispertitos. Ubi praeter hunc locum hoc dicit
Dominus Deus: Non solum in Evangelio suo ubi
dicit Judaeis: « Ego principium qui et loquor vobis [(Joan. VIII)] ;
» verum et in Isaia ipsa loquitur persona
Salvatoris. « Ante me non est formatus Deus,
et post me non erit: Ego sum Dominus, et non est
absque me salvator [(Isa. XLIII)] . » Amplius autem,
quando, ut praemissum est, « veniet cum nubibus,
quando videbit eum omnis oculus, et qui eum pupugerunt, »
qui mala dixerunt ei: « Quando morietur,
et peribit nomen ejus [(Psal. XL)] , » qui pungentes
sive transfigentes, hoc efficere voluerunt, ut omnino
non esset, ut omnino auferretur de terra memoria
illius [(Matth. XIII; Luc. IV)] ; tunc opportune
dicit hic Dominus Deus: « Tunc, inquam, vociferabitur
et clamabit; et super illos inimicos suos confortabitur [(Isa. XLIII)] ,
» et istud dicet eis: « Ego
sum α et ω principium et finis. » Ac si dicat: Non
sicut vos mihi improperastis, ego sum filius fabri,
aut ex illo fabro Joseph esse coepi, non sicut vos
voluistis, ut perirem, ego perii, aut esse desii, sed
sum et ante Joseph, et ante omnes, et post me nullus
erit. Nam et in propheta dicebam vobis, quia
« ante me non est formatus Deus, et post me non
erit [(ibid.)] . » Quod sequitur dicens: « Qui est, et
qui erat, et qui venturus est omnipotens, » dictionem
confirmat eamdem dicentis: Ego sum α et ω
ego sum principium et finis. Credentium quippe
vox est Joannis, et omnium nostrum credentium
atque confitentium, quod veritatem de seipso testetur
hic Dominus Deus, quod non sit recens Deus
aut Dominus, sed sit ille, a quo vel cum quo venientes
et missi prophetae dicebant olim: « Haec dicit
Dominus Deus. » Ille idem omnipotens qui erat ante
Abraham, quippe loquebatur ad eum, dicens: « Ego
sum Dominus omnipotens, ambula coram me et esto
perfectus [(Gen. XVII)] , » quodque ipse venturus, et
in gloriosa essentia sua sit permansurus, cum
ad nihilum redacti fuerint inimici ejus [(Psal. CVII)] ,
qui pungentes eum, dicebant: « Quando morietur, »
sive: « Ecce morietur, et peribit nomen ejus [(Psal. XL)] . »
Praemisso jam hoc tam splendido tantae tamque
catholicae et apostolicae confessionis apparatu, tandem
narrationem suam ingreditur sanctae fidei doctor,
et confessor reverendus, ac coelestis reverentiae
orator magnus; in medio septem Ecclesiarum,
sive in medio unius universalis Ecclesiae, ore aperto
digne audiendus: « Ego Joannes frater vester, et
particeps in tribulatione et regno, et patientia Jesu:
fui in insula quae appellatur Pathmos, propter
verbum Dei, et testimonium Jesu Christi, fui in
spiritu in Dominica die et audivi post me vocem
magnam tanquam tubae dicentis: Quod vides scribe
in fine saeculorum filios Dei secum, non quidem
genitos, sed adoptatos habebit, quasi octingentos,
id est, innumerabiles, octo beatitudinibus per diversas
mansiones dispertiendo remuneratos, remunerando
dispertitos. Ubi praeter hunc locum hoc dicit
Dominus Deus: Non solum in Evangelio suo ubi
dicit Judaeis: « Ego principium qui et loquor vobis [(Joan. VIII)] ;
» verum et in Isaia ipsa loquitur persona
Salvatoris. « Ante me non est formatus Deus,
et post me non erit: Ego sum Dominus, et non est
absque me salvator [(Isa. XLIII)] . » Amplius autem,
quando, ut praemissum est, « veniet cum nubibus,
quando videbit eum omnis oculus, et qui eum pupugerunt, »
qui mala dixerunt ei: « Quando morietur,
et peribit nomen ejus [(Psal. XL)] , » qui pungentes
sive transfigentes, hoc efficere voluerunt, ut omnino
non esset, ut omnino auferretur de terra memoria
illius [(Matth. XIII; Luc. IV)] ; tunc opportune
dicit hic Dominus Deus: « Tunc, inquam, vociferabitur
et clamabit; et super illos inimicos suos confortabitur [(Isa. XLIII)] ,
» et istud dicet eis: « Ego
sum α et ω principium et finis. » Ac si dicat: Non
sicut vos mihi improperastis, ego sum filius fabri,
aut ex illo fabro Joseph esse coepi, non sicut vos
voluistis, ut perirem, ego perii, aut esse desii, sed
sum et ante Joseph, et ante omnes, et post me nullus
erit. Nam et in propheta dicebam vobis, quia
« ante me non est formatus Deus, et post me non
erit [(ibid.)] . » Quod sequitur dicens: « Qui est, et
qui erat, et qui venturus est omnipotens, » dictionem
confirmat eamdem dicentis: Ego sum α et ω
ego sum principium et finis. Credentium quippe
vox est Joannis, et omnium nostrum credentium
atque confitentium, quod veritatem de seipso testetur
hic Dominus Deus, quod non sit recens Deus
aut Dominus, sed sit ille, a quo vel cum quo venientes
et missi prophetae dicebant olim: « Haec dicit
Dominus Deus. » Ille idem omnipotens qui erat ante
Abraham, quippe loquebatur ad eum, dicens: « Ego
sum Dominus omnipotens, ambula coram me et esto
perfectus [(Gen. XVII)] , » quodque ipse venturus, et
in gloriosa essentia sua sit permansurus, cum
ad nihilum redacti fuerint inimici ejus [(Psal. CVII)] ,
qui pungentes eum, dicebant: « Quando morietur, »
sive: « Ecce morietur, et peribit nomen ejus [(Psal. XL)] . »
Praemisso jam hoc tam splendido tantae tamque
catholicae et apostolicae confessionis apparatu, tandem
narrationem suam ingreditur sanctae fidei doctor,
et confessor reverendus, ac coelestis reverentiae
orator magnus; in medio septem Ecclesiarum,
sive in medio unius universalis Ecclesiae, ore aperto
digne audiendus: « Ego Joannes frater vester, et
particeps in tribulatione et regno, et patientia Jesu:
fui in insula quae appellatur Pathmos, propter
verbum Dei, et testimonium Jesu Christi, fui in
spiritu in Dominica die et audivi post me vocem
magnam tanquam tubae dicentis: Quod vides scribe