PL 170, col. 1314

non est quod cum quadam nocte Praemonstrati in
domo paupertatis, cum quibusdam fratribus infirmis
et minutis plus solito resedisset, de spe coelesti et
beatitudinis gloria conferens, et conferentes audiens,
cum in secretae noctis silentio quidam ex eis sitirent,
missum est ad fontem ut afferretur aqua. Revertentes
igitur qui missi fuerant, statim ut ostium
cellulae ingressi sunt: « Quare, vir Dei, inquit, aquam
immundam huc attulistis? » At illi stupentes timebant,
et vas bene lotum, et aquam purissimam se
detulisse protestabantur. Cumque de olla in scyphum
effunderetur, semel et bis fecit de eodem scypho
projicere, omnino prohibens, ne quis ex ea vel ad
modicum gustaret. Et cum tertium totum usque ad
fundum ollulae vergeretur accessoque lumine clarius

diligenter intuerentur, viderunt bufonem mirae magnitudinis
in scypho reptantem, et obstupuerunt.
Obstupescere quidem poterant, et supra modum
mirari, tum quia hiems erat, quando hujusmodi