PL 183, col. 282
In die sancto Paschae (Bernardus Claraevallensis), J. P. Migne
in illo? Si negligentias planximus, quid causae est ut
recidamus nunc in easdem? Inveniemur nunc iterum
curiosi ut ante, verbosi ut ante, pigri et negligentes
ut ante, vani, suspiciosi, detractores, iracundi, caeterisque
impliciti vitiis, quae tam anxie deploravimus
his diebus. Lavi pedes meos, quomodo iterum inquinabo
eos? exui me tunicam meam, quomodo
induam eam? [(Cant. V, 3.)] Non est transmigratio
haec, fratres: non sic videbitur Christus, non hoc
iter quo ostendat nobis Deus salutare suum.
Denique qui retro respicit, indignus est regno Dei [(Luc. IX, 62)] .
16.
Sic amatores saeculi, inimici crucis Christi,
cujus in vanum accepto nomine dicuntur Christiani,
toto hoc tempore quadragesimali ad instantes inhiant
dies Resurrectionis, heu! ut liberius indulgeant
voluptati. Obnubilat, fratres, solemnitatis laetitiam
materia tristior; sed ipsius plangimus solemnitatis
injuriam, quam dissimulare non possumus nec in
ipsa, imo minus in ipsa. Proh dolor! peccandi tempus,
terminus recidendi facta est resurrectio Salvatoris!
Ex hoc nempe comessationes et ebrietates
redeunt, cubilia et impudicitiae repetuntur, et laxantur
concupiscentiis frena: quasi vero ad hoc surrexerit
Christus, et non magis propter justificationem
nostram. Sic honoratis, miseri, Christum, quem
suscepistis? Venturo parastis hospitium, confitentes
peccata cum gemitu, castigantes corpora, eleemosynas
impendentes: et ecce susceptum proditis inimicis,
imo exire compellitis, priores nequitias admittendo.
Neque enim cohabitatio esse potest luci ad tenebras,
Christi cum superbia, cum avaritia, cum ambitione,
cum fraterno odio, cum luxuria, cum fornicatione.
Quid enim minus praesenti debetur, quam
venturo? Quid minus reverentiae resurrectionis
tempus exigit, quam passionis? Sed vos, ut manifestum
est, neutram honoratis. Nam, si compateremini
et conregnaretis; si commoreremini, et conresurgeretis.
17.
Nunc autem ex sola consuetudine temporis
et simulatione quadam humiliatio illa processit,
quam non sequitur exsultatio spiritualis. Propter
hoc, ut ait Apostolus, multi infirmi et imbecilles, et
dormiunt multi [(I Cor. XI, 30)]
. Propter hoc crebra
in diversis regionibus hominum mortalitas, specialiter
his diebus. Quid enim? Deprehensi estis inter
angustias, praevaricatores, non qui praevaricati estis,
sed qui persistitis in peccato, addentes praevaricationem,
aut penitus impoenitentes, aut tepide poenitentes;
nec periculosa [ alias pericula] fugientes, vel
post miseram experientiam, incentiva peccati. Irretivit
vos inimicus perplexis, ut ait Scriptura, nervis
testiculorum [(Job. XL, 12)] . Si hac conscientia Christi
sacramenta refugitis, nihil vobis commune cum
Christo, non habetis vitam in vobis. Ipsum audite
dicentem: Nisi manducaveritis carnem Filii hominis,
et biberitis ejus sanguinem, non habebitis vitam in
vobis [(Joan. VI, 54)]
. Si indigne suscipitis, judicium
vobis manducatis, sanctum corpus Domini non dijudicantes.
recidamus nunc in easdem? Inveniemur nunc iterum
curiosi ut ante, verbosi ut ante, pigri et negligentes
ut ante, vani, suspiciosi, detractores, iracundi, caeterisque
impliciti vitiis, quae tam anxie deploravimus
his diebus. Lavi pedes meos, quomodo iterum inquinabo
eos? exui me tunicam meam, quomodo
induam eam? [(Cant. V, 3.)] Non est transmigratio
haec, fratres: non sic videbitur Christus, non hoc
iter quo ostendat nobis Deus salutare suum.
Denique qui retro respicit, indignus est regno Dei [(Luc. IX, 62)] .
16.
Sic amatores saeculi, inimici crucis Christi,
cujus in vanum accepto nomine dicuntur Christiani,
toto hoc tempore quadragesimali ad instantes inhiant
dies Resurrectionis, heu! ut liberius indulgeant
voluptati. Obnubilat, fratres, solemnitatis laetitiam
materia tristior; sed ipsius plangimus solemnitatis
injuriam, quam dissimulare non possumus nec in
ipsa, imo minus in ipsa. Proh dolor! peccandi tempus,
terminus recidendi facta est resurrectio Salvatoris!
Ex hoc nempe comessationes et ebrietates
redeunt, cubilia et impudicitiae repetuntur, et laxantur
concupiscentiis frena: quasi vero ad hoc surrexerit
Christus, et non magis propter justificationem
nostram. Sic honoratis, miseri, Christum, quem
suscepistis? Venturo parastis hospitium, confitentes
peccata cum gemitu, castigantes corpora, eleemosynas
impendentes: et ecce susceptum proditis inimicis,
imo exire compellitis, priores nequitias admittendo.
Neque enim cohabitatio esse potest luci ad tenebras,
Christi cum superbia, cum avaritia, cum ambitione,
cum fraterno odio, cum luxuria, cum fornicatione.
Quid enim minus praesenti debetur, quam
venturo? Quid minus reverentiae resurrectionis
tempus exigit, quam passionis? Sed vos, ut manifestum
est, neutram honoratis. Nam, si compateremini
et conregnaretis; si commoreremini, et conresurgeretis.
17.
Nunc autem ex sola consuetudine temporis
et simulatione quadam humiliatio illa processit,
quam non sequitur exsultatio spiritualis. Propter
hoc, ut ait Apostolus, multi infirmi et imbecilles, et
dormiunt multi [(I Cor. XI, 30)]
. Propter hoc crebra
in diversis regionibus hominum mortalitas, specialiter
his diebus. Quid enim? Deprehensi estis inter
angustias, praevaricatores, non qui praevaricati estis,
sed qui persistitis in peccato, addentes praevaricationem,
aut penitus impoenitentes, aut tepide poenitentes;
nec periculosa [ alias pericula] fugientes, vel
post miseram experientiam, incentiva peccati. Irretivit
vos inimicus perplexis, ut ait Scriptura, nervis
testiculorum [(Job. XL, 12)] . Si hac conscientia Christi
sacramenta refugitis, nihil vobis commune cum
Christo, non habetis vitam in vobis. Ipsum audite
dicentem: Nisi manducaveritis carnem Filii hominis,
et biberitis ejus sanguinem, non habebitis vitam in
vobis [(Joan. VI, 54)]
. Si indigne suscipitis, judicium
vobis manducatis, sanctum corpus Domini non dijudicantes.