PL 186, col. 647
Sententiae (Robertus Pullus), J. P. Migne
de morte inde nata. Et de reliquis parentum peccatis.
Et quomodo parvulos insontes contingat poena.
Et de fomite peccati. Et de concupiscentia quae esum
vetitum non praecessit. Et quomodo ligamur alieno
CAP. I
. In tertia parte ostenditur, humanum genus,
iter coelo debitum, ad inferos retorsisse. Et
quis et quomodo eos reduxerit; et cur tam tarde. Et
quid nuntii praemissi fuerint, et quare? Cur etiam
lex sit lata, et quid attulit, et quid non? Et quod
quibusdam profuit. Et de ei resistentibus. Et qui
ante legem, et sub lege, et tempore gratiae. Et quantum
fide venturi fuerint illustrati, dicitur. Et quod
quanto plus extremo tempori acceditur, tanto plus
fidei exigitur.
CAP. II.
Dicitur etiam quid ante legem, et quid
sub lege pro parvulis intercesserit, et majusculis.
Et quod licet actu proprio reatum non contraxerint,
originaliter sordidi eguerint remedio. Et cur licet
posset auctor absque remediis naturam salvare, noluerit?
et quod jure singulis temporibus remedia
sint statuta, etiam parvulis.
CAP. III.
Subditur etiam quo die circumcidebatur.
Et utrum, si incircumcisus quis moreretur, damnaretur?
et quod mulieres non circumcidebantur. Et
qui ante diem circumcisionis moriebatur, utrum
antiqua praevaricatione tenebatur? Et quomodo intelligenda
sit auctoritas, omnis anima quae circumcisa
non fuerit, de populo peribit. Quaeritur etiam
quid sit tenendum apud nos, et ante legem apud
gentiles, et sub lege apud Judaeos, de illis quibus
licuit animari in utero, et non nasci?
CAP. IV.
Reperitur ibidem Deum puritatem patris
respicientem, iram genitis remittere debitam. Et
quod non ex foeditate parentum, probra augescunt
puerorum, et quid natis probitas parentum conferat,
et quid non. Et quod sicut nunc aequalitas baptismi
parvulos sibi pares facit, et sicut sub lege
indifferens circumcisio aequaliter expiabat, ita credendum
est gentilium pueros per reconciliationem
pares, nisi potius inter eos varia patrum merita distinxerint.
CAP. V.
Jungitur autem supradictis cur filii tam
parvuli quam adulti parentum flagitiis exurantur?
Et cur econtra filiis nonnunquam bona importat religio
parentum? Et quod vice versa bonorum patrum
mala natis dispensentur improbatione, et bona malorum
in de . . . . . . . . . Et quod hujusmodi obviare videtur: Anima quae peccaverit, ipsa morietur.
Et
illud: Reddet unicuique juxta opera sua; et solvitur.
CAP. VI.
Post haec autem ostenditur, cur lex et
circumcisio Hebraeis tantum sit posita, et quod nova
veterem legem sit secuta. Et cur omnibus mandatur,
et non vetus? Et quod ante legem et sub lege
gentibus erat salus, sicut et Judaeis. Et quod una est
fides, quae per dilectionem operatur, ex qua omni
tempore salus.
CAP. VII
Et quomodo parvulos insontes contingat poena.
Et de fomite peccati. Et de concupiscentia quae esum
vetitum non praecessit. Et quomodo ligamur alieno
CAP. I
. In tertia parte ostenditur, humanum genus,
iter coelo debitum, ad inferos retorsisse. Et
quis et quomodo eos reduxerit; et cur tam tarde. Et
quid nuntii praemissi fuerint, et quare? Cur etiam
lex sit lata, et quid attulit, et quid non? Et quod
quibusdam profuit. Et de ei resistentibus. Et qui
ante legem, et sub lege, et tempore gratiae. Et quantum
fide venturi fuerint illustrati, dicitur. Et quod
quanto plus extremo tempori acceditur, tanto plus
fidei exigitur.
CAP. II.
Dicitur etiam quid ante legem, et quid
sub lege pro parvulis intercesserit, et majusculis.
Et quod licet actu proprio reatum non contraxerint,
originaliter sordidi eguerint remedio. Et cur licet
posset auctor absque remediis naturam salvare, noluerit?
et quod jure singulis temporibus remedia
sint statuta, etiam parvulis.
CAP. III.
Subditur etiam quo die circumcidebatur.
Et utrum, si incircumcisus quis moreretur, damnaretur?
et quod mulieres non circumcidebantur. Et
qui ante diem circumcisionis moriebatur, utrum
antiqua praevaricatione tenebatur? Et quomodo intelligenda
sit auctoritas, omnis anima quae circumcisa
non fuerit, de populo peribit. Quaeritur etiam
quid sit tenendum apud nos, et ante legem apud
gentiles, et sub lege apud Judaeos, de illis quibus
licuit animari in utero, et non nasci?
CAP. IV.
Reperitur ibidem Deum puritatem patris
respicientem, iram genitis remittere debitam. Et
quod non ex foeditate parentum, probra augescunt
puerorum, et quid natis probitas parentum conferat,
et quid non. Et quod sicut nunc aequalitas baptismi
parvulos sibi pares facit, et sicut sub lege
indifferens circumcisio aequaliter expiabat, ita credendum
est gentilium pueros per reconciliationem
pares, nisi potius inter eos varia patrum merita distinxerint.
CAP. V.
Jungitur autem supradictis cur filii tam
parvuli quam adulti parentum flagitiis exurantur?
Et cur econtra filiis nonnunquam bona importat religio
parentum? Et quod vice versa bonorum patrum
mala natis dispensentur improbatione, et bona malorum
in de . . . . . . . . . Et quod hujusmodi obviare videtur: Anima quae peccaverit, ipsa morietur.
Et
illud: Reddet unicuique juxta opera sua; et solvitur.
CAP. VI.
Post haec autem ostenditur, cur lex et
circumcisio Hebraeis tantum sit posita, et quod nova
veterem legem sit secuta. Et cur omnibus mandatur,
et non vetus? Et quod ante legem et sub lege
gentibus erat salus, sicut et Judaeis. Et quod una est
fides, quae per dilectionem operatur, ex qua omni
tempore salus.
CAP. VII