PL 188, col. 1668
suæ diem exspectare decrevit. Convocansque ſra- tres suos monachos Sancti Joannis de Tarouca, voluntatem suam ex posuit, eisque abbatem suo loco 10 WV
Cumque eorum magna esset opinio, et Maurorum incursus crebris victoriis ar- cenles, in dies circumquaque illorum se difſunderet ſama, rex Alphonsus eorum piam intentionem ad finem ſel mum perducere oplans, beatum Joan- nem Ciritam yocavit, qui his militibus normam et regulam traderet vite, ut, sub aliquo instituto mi- litantes, gloriosius pro Christi nomine præliaren-
tur. Superveniensque sanctus abbas de consensu legati apostolici similes eis constitutiones obser - vandas conseripsit. Hane igitur regulam militibus Avisiensibus con- scripsit beatus abbas Joannes omnesque eam fir- miter unanimiterque observare proſessi sunt.
Post- modum vero Evora civitas Lusitaniæ celeberrima et . m Portugallie domicilio nobilis - = decumberet, epistolam scripsit filio suo Al- B sima eisdem militibus data est ab Alphonso rege, phonsv Henriquez, quam Joanni Ciriue tradens, non sine opinione sanctitatis ex hac vita discessit.
Sorores anno Domini 1447, ac tandem ad castrum Avisium transeuntes ibi commorantes, ab eodem Avi- sienses milites denominati sunt. Sed de hoc ordine plura in Vita B.
Petri Alphonsi, lib. u. CAPUT vu. B. Joannes Cirita, prophetico spiritu variisque virtu- libus celebris, ex hac vita discedit, — pos morlem miraculis claret. Venerabilis autem Deoque et hominibus dilectus abb1s Joannes tot virtutum effulsit charismatibus, ut tam monachos suos quam sæculares personas, quæ ad virum sanctum, ut ab eo cœlestis sapientiæ
aqua potarentur, ſrequenter confluebant, en- tissima conversatione sua in amorem Dei vehe- menter accenderet. Et quia omnes illius provinciæ viros rel sanetitate enituit et doctrina, summo afſectu ab omnibus colebatur, tum a prin- tum sint tibi chare et filii earum.
pro fide Ca- ut erga eum et ordinem nostrum pietatem dile- clionemque ostenderent, monasterium de Salzeda condiderunt, et beato Joanni Ciritz et ſamiliz Ci sterciensi tradiderunt, anno Domini 1126, longe olim ante constitutionem ordinis Avisiensis.
Anno vero 1145, monachos Benedictinos Sancti Petri de Aquilis Cisterciensi congregationi uniri curavit, eosque monasterio S. Joannis de Tarouca subjecit, pluraque privilegia et ſacultates a rege et nobilibus regni obtinuit.
Hæe igitur et alia sine numero com- moda ejus meritis sacro nostro ordini in porti- bus illis recen er plantato devenerunt. pse vero, ut verus pastor et pater, erudiens et confirmans ſratres suos ministrum fidelem se ex- bibuit.
Erat namque pius, misericors, bumilis, be- nignus, nullum spernens, nullum despiciens, ætate el moribns reverendus. Crebris etiam et cœlesti- bus consolationibus visitabatur, eique Dominus occulta sapientiæ sue mysteria maniſestabat.
Cla- ruit p ico spiritu, ita ut non solum ſutura, sed hominum etiam cogitationes cognosceret. La- crymarum autem stillicidiis juventutis sue delicta diluere curavit, ac si continua corporis macera- tione et monasticæ vite martyrio peccatorum suo- rum veniam non obtinuisset.
Cum — ad decrepitz ætatis terminum deveni- ret venerabilis senen, gravissimi molem oneris vera amplaque existimatione ponderans, et eam bene ſerre suis jam deficientibus viribus minime posse — dignitatem abbatialem deserens ab omni- us negotiis se abstrabere, et in monasterio Sancti Christo i, quod ipse, antequam esset monachus Cisterciensis, inchoaverat, ultimum resolutionis
Cumque eorum magna esset opinio, et Maurorum incursus crebris victoriis ar- cenles, in dies circumquaque illorum se difſunderet ſama, rex Alphonsus eorum piam intentionem ad finem ſel mum perducere oplans, beatum Joan- nem Ciritam yocavit, qui his militibus normam et regulam traderet vite, ut, sub aliquo instituto mi- litantes, gloriosius pro Christi nomine præliaren-
tur. Superveniensque sanctus abbas de consensu legati apostolici similes eis constitutiones obser - vandas conseripsit. Hane igitur regulam militibus Avisiensibus con- scripsit beatus abbas Joannes omnesque eam fir- miter unanimiterque observare proſessi sunt.
Post- modum vero Evora civitas Lusitaniæ celeberrima et . m Portugallie domicilio nobilis - = decumberet, epistolam scripsit filio suo Al- B sima eisdem militibus data est ab Alphonso rege, phonsv Henriquez, quam Joanni Ciriue tradens, non sine opinione sanctitatis ex hac vita discessit.
Sorores anno Domini 1447, ac tandem ad castrum Avisium transeuntes ibi commorantes, ab eodem Avi- sienses milites denominati sunt. Sed de hoc ordine plura in Vita B.
Petri Alphonsi, lib. u. CAPUT vu. B. Joannes Cirita, prophetico spiritu variisque virtu- libus celebris, ex hac vita discedit, — pos morlem miraculis claret. Venerabilis autem Deoque et hominibus dilectus abb1s Joannes tot virtutum effulsit charismatibus, ut tam monachos suos quam sæculares personas, quæ ad virum sanctum, ut ab eo cœlestis sapientiæ
aqua potarentur, ſrequenter confluebant, en- tissima conversatione sua in amorem Dei vehe- menter accenderet. Et quia omnes illius provinciæ viros rel sanetitate enituit et doctrina, summo afſectu ab omnibus colebatur, tum a prin- tum sint tibi chare et filii earum.
pro fide Ca- ut erga eum et ordinem nostrum pietatem dile- clionemque ostenderent, monasterium de Salzeda condiderunt, et beato Joanni Ciritz et ſamiliz Ci sterciensi tradiderunt, anno Domini 1126, longe olim ante constitutionem ordinis Avisiensis.
Anno vero 1145, monachos Benedictinos Sancti Petri de Aquilis Cisterciensi congregationi uniri curavit, eosque monasterio S. Joannis de Tarouca subjecit, pluraque privilegia et ſacultates a rege et nobilibus regni obtinuit.
Hæe igitur et alia sine numero com- moda ejus meritis sacro nostro ordini in porti- bus illis recen er plantato devenerunt. pse vero, ut verus pastor et pater, erudiens et confirmans ſratres suos ministrum fidelem se ex- bibuit.
Erat namque pius, misericors, bumilis, be- nignus, nullum spernens, nullum despiciens, ætate el moribns reverendus. Crebris etiam et cœlesti- bus consolationibus visitabatur, eique Dominus occulta sapientiæ sue mysteria maniſestabat.
Cla- ruit p ico spiritu, ita ut non solum ſutura, sed hominum etiam cogitationes cognosceret. La- crymarum autem stillicidiis juventutis sue delicta diluere curavit, ac si continua corporis macera- tione et monasticæ vite martyrio peccatorum suo- rum veniam non obtinuisset.
Cum — ad decrepitz ætatis terminum deveni- ret venerabilis senen, gravissimi molem oneris vera amplaque existimatione ponderans, et eam bene ſerre suis jam deficientibus viribus minime posse — dignitatem abbatialem deserens ab omni- us negotiis se abstrabere, et in monasterio Sancti Christo i, quod ipse, antequam esset monachus Cisterciensis, inchoaverat, ultimum resolutionis