PL 189, col. 513
Adversus Judaeos (Petrus Cluniacensis), J. P. Migne
dati sunt, et totus orbis terrarum ei in possessionem
datus est. Hoc si ita est, Indi, Persae, Galli, Germani,
Scythae, Afri, et tandem quidquid gentium orbis
continet, ei in possessionem datum est. Videtis
adhuc tam notum et absurdum ipsis etiam pecoribus
inconveniens? Cur non sentitis, miseri, juxta
verba Apostoli nostri, litteram vos occidentem? [(II Cor. III)] .
Cur pene soli in orbe non sequimini
spiritum vivificantem? [(Ibid.)] Nunquid orbi terrarum
David ille dominatus est, cujus regnum satis
brevi Syriae particula coarctatum est? Quaerite ergo,
quaerite alium, ad quem ista Dei verba facta sint,
et cui gentes in haereditatem termini terrae in possessionem
dati sint. Et quem alium invenire poteritis,
nisi Christum? Quem alium, quam illum, quem
hucusque negastis, Dei Filium? Illum plane, illum
Christum, illum Dei Filium, illum Jesum, in cujus
nomine, velitis nolitis, flectitur omne genu, coelestium,
terrestrium et infernorum [(Philipp. II)] , illum
qui dicit: Data est mihi omnis potestas in coelo et in
terra [(Matth. XXVIII)]
, ad quem vox Patris facta est: Filius meus es tu, ego hodie genui te
[(Psal. II)]
.
Sed procedat sermo ad alia etiam his clariora, et
ipse David quid adhuc de ipso Dei filio sentiat, audiatur.
Introducit enim Dominum cuidam Domino
suo loquentem, et inter alia dicentem: In splendoribus
sanctorum ex utero ante luciferum genui te [(Psal.
CIX)]
. Quis est iste Dominus, quem alter Dominus
ante luciferum genuit? Currite, o Judaei, cogitate,
satagite, desudate, corrodite ungues, pervertite et
hanc, si potestis, sententiam, et tam divinum et admirabile
verbum more vestro in aliud et aliud derivate.
Hic plane vos figere pedem, hic nobiscum
manum conserere, hic vel aliquid rationabile respondere,
vel, sicut olim Patres vestri, Christo psalmi
hujus principium eis proponente, obmutuerunt,
obmutescere vos necesse est. Illi quidem, ut dixi,
primo psalmi versu sibi proposito conticuerunt;
vos fortasse patribus sapientiores, huic, si valetis,
nostro versui respondere: Ex utero ante luciferum
genui te. Quis est iste Dominus David, qui ab alio
ejus Domino ante luciferum genitus est? Ostendite,
ostendite mihi Dominum David ab alio, ut dictum
est, Domino genitum, et hoc ante luciferum. Ostendite
eo tempore, quo haec verba prolata sunt, praeter
Deum, tanti regis dominum regem aliquem, prophetam
aliquem, magnum aliquem, et ut brevi sermone
multos concludam, a primo Adam usque ad novissimum,
qui in fine saeculi nasciturus est, filiorum
Adam. Investigate, si vultis, et ipsa coelestia, et de
diversis sanctorum spiritum ordinibus, qui usitato
nomine angeli vocantur, David mihi Dominum invenite.
Nam licet quidam Patrum priorum, apparentes
sibi angelos dominos vocaverint, non sunt
tamen angeli hominum domini, nec subjiciuntur
quantum ad naturae dignitatem, dominatui ipsorum,
qui ad aequalitatem creati sunt angelorum.
Quod si hoc modo nullus angelus alicui hominum
dominatur, claret quod nullus angelorum a David dominus
datus est. Hoc si ita est, Indi, Persae, Galli, Germani,
Scythae, Afri, et tandem quidquid gentium orbis
continet, ei in possessionem datum est. Videtis
adhuc tam notum et absurdum ipsis etiam pecoribus
inconveniens? Cur non sentitis, miseri, juxta
verba Apostoli nostri, litteram vos occidentem? [(II Cor. III)] .
Cur pene soli in orbe non sequimini
spiritum vivificantem? [(Ibid.)] Nunquid orbi terrarum
David ille dominatus est, cujus regnum satis
brevi Syriae particula coarctatum est? Quaerite ergo,
quaerite alium, ad quem ista Dei verba facta sint,
et cui gentes in haereditatem termini terrae in possessionem
dati sint. Et quem alium invenire poteritis,
nisi Christum? Quem alium, quam illum, quem
hucusque negastis, Dei Filium? Illum plane, illum
Christum, illum Dei Filium, illum Jesum, in cujus
nomine, velitis nolitis, flectitur omne genu, coelestium,
terrestrium et infernorum [(Philipp. II)] , illum
qui dicit: Data est mihi omnis potestas in coelo et in
terra [(Matth. XXVIII)]
, ad quem vox Patris facta est: Filius meus es tu, ego hodie genui te
[(Psal. II)]
.
Sed procedat sermo ad alia etiam his clariora, et
ipse David quid adhuc de ipso Dei filio sentiat, audiatur.
Introducit enim Dominum cuidam Domino
suo loquentem, et inter alia dicentem: In splendoribus
sanctorum ex utero ante luciferum genui te [(Psal.
CIX)]
. Quis est iste Dominus, quem alter Dominus
ante luciferum genuit? Currite, o Judaei, cogitate,
satagite, desudate, corrodite ungues, pervertite et
hanc, si potestis, sententiam, et tam divinum et admirabile
verbum more vestro in aliud et aliud derivate.
Hic plane vos figere pedem, hic nobiscum
manum conserere, hic vel aliquid rationabile respondere,
vel, sicut olim Patres vestri, Christo psalmi
hujus principium eis proponente, obmutuerunt,
obmutescere vos necesse est. Illi quidem, ut dixi,
primo psalmi versu sibi proposito conticuerunt;
vos fortasse patribus sapientiores, huic, si valetis,
nostro versui respondere: Ex utero ante luciferum
genui te. Quis est iste Dominus David, qui ab alio
ejus Domino ante luciferum genitus est? Ostendite,
ostendite mihi Dominum David ab alio, ut dictum
est, Domino genitum, et hoc ante luciferum. Ostendite
eo tempore, quo haec verba prolata sunt, praeter
Deum, tanti regis dominum regem aliquem, prophetam
aliquem, magnum aliquem, et ut brevi sermone
multos concludam, a primo Adam usque ad novissimum,
qui in fine saeculi nasciturus est, filiorum
Adam. Investigate, si vultis, et ipsa coelestia, et de
diversis sanctorum spiritum ordinibus, qui usitato
nomine angeli vocantur, David mihi Dominum invenite.
Nam licet quidam Patrum priorum, apparentes
sibi angelos dominos vocaverint, non sunt
tamen angeli hominum domini, nec subjiciuntur
quantum ad naturae dignitatem, dominatui ipsorum,
qui ad aequalitatem creati sunt angelorum.
Quod si hoc modo nullus angelus alicui hominum
dominatur, claret quod nullus angelorum a David dominus