PL 189, col. 532
Adversus Judaeos (Petrus Cluniacensis), J. P. Migne
esurisse, si sitisse, si flevisse, si tandem passum, si
mortuum, si sepultum fuisse senseris, si credideris,
si professus fueris. Sed stultus est hic timor tuus,
inanis prorsus est haec formido vel suspicio tua. Non
ita, non ita, Judaee, caecus est Christianus oculus,
non sic desipit Christiana sapientia, ut vel carnis
humanae sordibus, vel animae humanae sceleribus,
incontaminabilem credat inquinari, impassibilem
pati, immortalem mori vel communi universorum
more, eum qui omnium est mortuorum resurrectio,
juxta quod aestimas, sepeliri. Novit, et communi
Christianorum suorum ore fatetur, Deum, quantum
ad divinam majestatem spectat, nec carnis faecibus
inquinari, nec humanis peccatis pollui, nec
poenis vel miseriis condemnatae naturae posse affligi.
Et ut hoc tibi aliqua ex rebus visibilibus similitudine
tracta clarius ostendam, nunquid lux
ipsa siderum, vel diurna solis, vel nocturna lunae,
aut nubibus oppositis adumbrata, aut liberis radiis
serenata, cum quaelibet etiam valde sordida
vel sordentia loca illustrat, inquinari potest? Nunquid
si millies, gladiis vel securibus vehementi
adnisu per inane actis, feriri vel scindi videatur,
laedi aut vulnerati potest? Nunquid vel attactu rei
sordidae sordere, vel qualibet ferri sectione dolere
potest? Tali modo Deitatis essentiam nunquam
et nusquam inquinari, nunquam et nusquam vulnerari,
nunquam et nusquam quidpiam tormenti
vel doloris posse pati, Christianus et corde credit
ad justitiam, et ore confitetur ad salutem [(Rom. X)] .
Inde est quod Dei Filium humanam carnem adjuncta
anima, ex virgineo utero assumentem, ac postmodum
in ipsa humana substantia inter homines conversantem,
non solum quibuslibet carnis vel spiritus
sordibus, non potuisse pollui praedicat, sed et
ipsam quam assumpsit naturam, et eam de qua illam
assumpsit Virginem, ab omni prorsus faece
peccati emundasse confirmat. Inde est quod nec
cum esuriente carne Deum esurisse, nec cum sitiente
sitisse, nec cum flente flevisse, nec cum patiente
passum, nec cum moriente mortuum, nec
cum sepulta sepultum, non quantum ad unius personae
ex diversis subtantiis unitatem, sed quantum
ad uniuscujusque substantiae proprietatem pertinet,
intelligit et fatetur. Remove ergo, Judaee, stultitiae
scandalum de corde tuo, separa bestialem intellectum
a mente tua, quia non obsistit verae Christi
deitati vera carnis humanae susceptio, quia non inquinatur,
non patitur, non humiliatur Deus propter
assumptum hominem, sed mundatur, glorificatur, et
exaltatur homo propter se assumentem, imo deificantem
Deum. Et quidem ista, quae praemissa sunt,
quod Christus verus Deus sit omni homini, praeter
saxeum, sufficere possunt.
Attamen, ut plurimo sententiarum aggere nefandum
serpentis caput non solum conteratur, sed
etiam sepeliatur, accedat et Michaeas, et quid de
Christi deitate sentiat, dicat. Non timuit ille impium
regem Achab, nec timore ejus vel gratia veritatem
mortuum, si sepultum fuisse senseris, si credideris,
si professus fueris. Sed stultus est hic timor tuus,
inanis prorsus est haec formido vel suspicio tua. Non
ita, non ita, Judaee, caecus est Christianus oculus,
non sic desipit Christiana sapientia, ut vel carnis
humanae sordibus, vel animae humanae sceleribus,
incontaminabilem credat inquinari, impassibilem
pati, immortalem mori vel communi universorum
more, eum qui omnium est mortuorum resurrectio,
juxta quod aestimas, sepeliri. Novit, et communi
Christianorum suorum ore fatetur, Deum, quantum
ad divinam majestatem spectat, nec carnis faecibus
inquinari, nec humanis peccatis pollui, nec
poenis vel miseriis condemnatae naturae posse affligi.
Et ut hoc tibi aliqua ex rebus visibilibus similitudine
tracta clarius ostendam, nunquid lux
ipsa siderum, vel diurna solis, vel nocturna lunae,
aut nubibus oppositis adumbrata, aut liberis radiis
serenata, cum quaelibet etiam valde sordida
vel sordentia loca illustrat, inquinari potest? Nunquid
si millies, gladiis vel securibus vehementi
adnisu per inane actis, feriri vel scindi videatur,
laedi aut vulnerati potest? Nunquid vel attactu rei
sordidae sordere, vel qualibet ferri sectione dolere
potest? Tali modo Deitatis essentiam nunquam
et nusquam inquinari, nunquam et nusquam vulnerari,
nunquam et nusquam quidpiam tormenti
vel doloris posse pati, Christianus et corde credit
ad justitiam, et ore confitetur ad salutem [(Rom. X)] .
Inde est quod Dei Filium humanam carnem adjuncta
anima, ex virgineo utero assumentem, ac postmodum
in ipsa humana substantia inter homines conversantem,
non solum quibuslibet carnis vel spiritus
sordibus, non potuisse pollui praedicat, sed et
ipsam quam assumpsit naturam, et eam de qua illam
assumpsit Virginem, ab omni prorsus faece
peccati emundasse confirmat. Inde est quod nec
cum esuriente carne Deum esurisse, nec cum sitiente
sitisse, nec cum flente flevisse, nec cum patiente
passum, nec cum moriente mortuum, nec
cum sepulta sepultum, non quantum ad unius personae
ex diversis subtantiis unitatem, sed quantum
ad uniuscujusque substantiae proprietatem pertinet,
intelligit et fatetur. Remove ergo, Judaee, stultitiae
scandalum de corde tuo, separa bestialem intellectum
a mente tua, quia non obsistit verae Christi
deitati vera carnis humanae susceptio, quia non inquinatur,
non patitur, non humiliatur Deus propter
assumptum hominem, sed mundatur, glorificatur, et
exaltatur homo propter se assumentem, imo deificantem
Deum. Et quidem ista, quae praemissa sunt,
quod Christus verus Deus sit omni homini, praeter
saxeum, sufficere possunt.
Attamen, ut plurimo sententiarum aggere nefandum
serpentis caput non solum conteratur, sed
etiam sepeliatur, accedat et Michaeas, et quid de
Christi deitate sentiat, dicat. Non timuit ille impium
regem Achab, nec timore ejus vel gratia veritatem