PL 192, col. 1271
Contra haereticos sui temporis (Hugo Rothomagensis), J. P. Migne
post perceptionem sacri baptismatis confirmantur
ab episcopo fideles Christi.
Ideo namque missi sunt in Samariam ab Jerosolymis
Petrus, et Joannes ab apostolis, ut eos qui
a Philippo evangelista fuerant baptizati confirmarent
auctoritate pontificali, super eos orantes, eisque
manus imponentes, ut Spiritum sanctum acciperent.
Datus est ibi Spiritus sanctus non ad emundationem
peccatorum, et sanctificationem, quam
in baptismo susceperant, sed ut contra rediviva
carnis peccata, contra mundi hujus oblectamenta,
contra Satanae dira certamina, acciperent divinam
et insuperabilem gratiam septiformem sapientiae,
intellectus, consilii, fortitudinis, scientiae, pietatis,
timoris Domini. His indutus atque munitus quisquis
in Christo renatus, ubique securus undecunque
lacessitus victor egreditur; huic victori corona
debetur; huic triumphanti gloria praeparatur. Festinet
itaque omnis in Christo baptizatus, ut oratione
pontificis et manus impositione, coelestis unctione
chrismatis consignetur, et sic virtute ex alto
suscepta victor ubique proficiat, et pro chrismate
regali in perpetuum nomine Christiano praefulgeat.
CAPUT XIV.
Talibus, dum in praesenti vivitur, necesse est ut
vitalis refectio praeparetur, panis vitae, calix benedictionis
aeternae, corpus et sanguis summi Pontificis
nostri Jesu Christi. Hoc autem omnino necesse
est, nec alicui Christiano a participatione tanti
mysterii abstinere licitum est. Huic Dominus ait: Nisi manducaveritis carnem Filii hominis, et biberitis
ejus sanguinem, non habebitis vitam in vobis.
Qui manducat,
inquit, carnem meam, et bibit meum
sanguinem, habet vitam aeternam. Caro enim mea
vere est cibus, et sanguis meus vere est potus [(Joan. VI,
54-56)]
. Denique in coena paschali, de veteri novum,
de terreno divinum, panem vivum discipulis
suis dedit; hinc Matthaeus ait: Coenantibus autem
illis, accepit Jesus panem, et benedixit ac fregit;
deditque discipulis suis, et ait: Accipite et manducate:
hoc est corpus meum. Et accipiens calicem
gratias egit, et dedit illis, dicens: Bibite ex hoc omnes:
hic est enim sanguis meus Novi Testamenti,
qui pro multis effundetur in remissionem peccatorum [(Matth. XXVI, 26-28)]
.
Ex hac communione veri corporis et sanguinis
Jesu Christi, et nos Jesu Christo, et Jesus Christus
nobis unitate foederamur inenarrabili, sicut
ipse dicit: Qui manducat meam carnem, et bibit
meum sanguinem, in me manet, et ego in eo [(Joan.
VI, 55)]
. Noster iste summus pontifex inter discipulos
suos vivus et integer erat, suisque manibus
corpus et sanguinem suum dabat: Hoc, inquit, facite
in meam commemorationem [(Luc. XXII, 19)]
.
Ex hac ergo institutione, et praecepto, in altari
Dominico, et ore sacerdotum et manibus ipsum
ab episcopo fideles Christi.
Ideo namque missi sunt in Samariam ab Jerosolymis
Petrus, et Joannes ab apostolis, ut eos qui
a Philippo evangelista fuerant baptizati confirmarent
auctoritate pontificali, super eos orantes, eisque
manus imponentes, ut Spiritum sanctum acciperent.
Datus est ibi Spiritus sanctus non ad emundationem
peccatorum, et sanctificationem, quam
in baptismo susceperant, sed ut contra rediviva
carnis peccata, contra mundi hujus oblectamenta,
contra Satanae dira certamina, acciperent divinam
et insuperabilem gratiam septiformem sapientiae,
intellectus, consilii, fortitudinis, scientiae, pietatis,
timoris Domini. His indutus atque munitus quisquis
in Christo renatus, ubique securus undecunque
lacessitus victor egreditur; huic victori corona
debetur; huic triumphanti gloria praeparatur. Festinet
itaque omnis in Christo baptizatus, ut oratione
pontificis et manus impositione, coelestis unctione
chrismatis consignetur, et sic virtute ex alto
suscepta victor ubique proficiat, et pro chrismate
regali in perpetuum nomine Christiano praefulgeat.
CAPUT XIV.
Talibus, dum in praesenti vivitur, necesse est ut
vitalis refectio praeparetur, panis vitae, calix benedictionis
aeternae, corpus et sanguis summi Pontificis
nostri Jesu Christi. Hoc autem omnino necesse
est, nec alicui Christiano a participatione tanti
mysterii abstinere licitum est. Huic Dominus ait: Nisi manducaveritis carnem Filii hominis, et biberitis
ejus sanguinem, non habebitis vitam in vobis.
Qui manducat,
inquit, carnem meam, et bibit meum
sanguinem, habet vitam aeternam. Caro enim mea
vere est cibus, et sanguis meus vere est potus [(Joan. VI,
54-56)]
. Denique in coena paschali, de veteri novum,
de terreno divinum, panem vivum discipulis
suis dedit; hinc Matthaeus ait: Coenantibus autem
illis, accepit Jesus panem, et benedixit ac fregit;
deditque discipulis suis, et ait: Accipite et manducate:
hoc est corpus meum. Et accipiens calicem
gratias egit, et dedit illis, dicens: Bibite ex hoc omnes:
hic est enim sanguis meus Novi Testamenti,
qui pro multis effundetur in remissionem peccatorum [(Matth. XXVI, 26-28)]
.
Ex hac communione veri corporis et sanguinis
Jesu Christi, et nos Jesu Christo, et Jesus Christus
nobis unitate foederamur inenarrabili, sicut
ipse dicit: Qui manducat meam carnem, et bibit
meum sanguinem, in me manet, et ego in eo [(Joan.
VI, 55)]
. Noster iste summus pontifex inter discipulos
suos vivus et integer erat, suisque manibus
corpus et sanguinem suum dabat: Hoc, inquit, facite
in meam commemorationem [(Luc. XXII, 19)]
.
Ex hac ergo institutione, et praecepto, in altari
Dominico, et ore sacerdotum et manibus ipsum