PL 192, col. 1281
Contra haereticos sui temporis (Hugo Rothomagensis), J. P. Migne
hujusmodi quam multa invenis, cum Evangelia perlegis.
Magnus vero noster acolythus erat Jesus Christus
ubi ait: Fiat lux, et factam lucem divisit a
tenebris [(Gen. I, 3)]
; et de seipso dicit: Ego sum
lux mundi [(Joan. VIII, 12)]
. Lux ista lux est vera,
de qua sic ait Evangelista: Erat lux vera, quae illuminat
omnem hominem venientem in hunc mundum [(Joan. I, 9)]
.
Acolythus iste in columna ignis
Israel ab Aegypto usque in terram promissionis
mirifice perduxit. His etiam quos in carne veniens
illuminabat, ita dicit: Ambulate dum lucem habetis [(Joan. XII, 25)]
.
Et: Sic luceat lux vestra coram hominibus,
ut videant opera vestra bona, et glorificent
Patrem vestrum qui in coelis est [(Matth. V, 16)]
.
Super hoc noster acolythus ita praecipit: Sint
lumbi vestri praecincti, et lucernae ardentes in manibus
vestris [(Luc. XII, 35)]
.
Magnus insuper subdiaconus noster Jesus Christus,
omnium potentissimus; filiis Israel in deserto
per quadraginta annos manna de coelo praesentavit [(Deut. II, 7)] .
In torrente Carith pavit Eliam multo
tempore pane et carne, corvo ministrante [(III Reg.
XVII, 3, 15)] . In Cana Galilaeae, aquis in vinum versis,
convivas laetificavit [(Joan. II, 1)] . In coena paschali
aquam misit in pelvim, et pedes discipulorum
subdiaconus humiliter lavit, et linteo quo erat
praecinctus extersit [(ibid., 13)] .
Magnus idem diaconus noster Jesus Christus, qui attingit a fine usque ad finem fortiter, et disponit
omnia suaviter
[(Sap. VIII, 1)]
. Ipse disposuit per manum
Moysi et ritus sacrorum, et officia ministrorum.
Qui sub moribus naturae, sub legis moderamine,
sub remedio gratiae, ab initio mundi usque ad
finem saeculi, Ecclesiam suam mira dispensatione
producit. Ipse Levita mirificus in coena paschali, ut
de veteri novum faceret, ut ex figuris veritas appareret,
semper vivam proposuit escam. Ipse quidem
in cruce positus matrem suam, et discipulum quem
diligebat, sub charitatis cura pie disponebat, dicens: Mulier, ecce filius tuus.
Ad discipulum autem: Ecce mater tua. Et ex illa hora accepit eam
discipulus in suam
[(Joan. XIX, 26, 27)]
. Filius in matrem
a Levita summo sibi delegatam. De hoc discipulo
respondit Dominus Petro, dicens post resurrectionem
suam: Sic eum volo manere donec veniam [(Joan. XXI, 23)]
.
Magnus presbyter noster Jesus Christus, qui corpus
et sanguinem suum propriis manibus suis, de
pane et calice, in illo sacro convivio fecit, et discipulis
suis sumenda tradidit, absque omni ambiguitate,
simplici veritate. Hoc est, inquit, corpus meum,
quod pro vobis tradetur [(Matth. XXVI, 26)]
. Hic est
sanguis meus qui pro vobis fundetur [(Marc. XIV, 23)]
. Hoc facite in meam commemorationem
[(Luc. XXII,
19)]
. De hoc sacramento corporis et sanguinis sui,
et de omnibus Ecclesiae sacramentis, eorumque ministris
discipulos suos plene perdocuit: discipuli
sicut a Domino susceperunt, sic et suis tenenda dederunt,
Magnus vero noster acolythus erat Jesus Christus
ubi ait: Fiat lux, et factam lucem divisit a
tenebris [(Gen. I, 3)]
; et de seipso dicit: Ego sum
lux mundi [(Joan. VIII, 12)]
. Lux ista lux est vera,
de qua sic ait Evangelista: Erat lux vera, quae illuminat
omnem hominem venientem in hunc mundum [(Joan. I, 9)]
.
Acolythus iste in columna ignis
Israel ab Aegypto usque in terram promissionis
mirifice perduxit. His etiam quos in carne veniens
illuminabat, ita dicit: Ambulate dum lucem habetis [(Joan. XII, 25)]
.
Et: Sic luceat lux vestra coram hominibus,
ut videant opera vestra bona, et glorificent
Patrem vestrum qui in coelis est [(Matth. V, 16)]
.
Super hoc noster acolythus ita praecipit: Sint
lumbi vestri praecincti, et lucernae ardentes in manibus
vestris [(Luc. XII, 35)]
.
Magnus insuper subdiaconus noster Jesus Christus,
omnium potentissimus; filiis Israel in deserto
per quadraginta annos manna de coelo praesentavit [(Deut. II, 7)] .
In torrente Carith pavit Eliam multo
tempore pane et carne, corvo ministrante [(III Reg.
XVII, 3, 15)] . In Cana Galilaeae, aquis in vinum versis,
convivas laetificavit [(Joan. II, 1)] . In coena paschali
aquam misit in pelvim, et pedes discipulorum
subdiaconus humiliter lavit, et linteo quo erat
praecinctus extersit [(ibid., 13)] .
Magnus idem diaconus noster Jesus Christus, qui attingit a fine usque ad finem fortiter, et disponit
omnia suaviter
[(Sap. VIII, 1)]
. Ipse disposuit per manum
Moysi et ritus sacrorum, et officia ministrorum.
Qui sub moribus naturae, sub legis moderamine,
sub remedio gratiae, ab initio mundi usque ad
finem saeculi, Ecclesiam suam mira dispensatione
producit. Ipse Levita mirificus in coena paschali, ut
de veteri novum faceret, ut ex figuris veritas appareret,
semper vivam proposuit escam. Ipse quidem
in cruce positus matrem suam, et discipulum quem
diligebat, sub charitatis cura pie disponebat, dicens: Mulier, ecce filius tuus.
Ad discipulum autem: Ecce mater tua. Et ex illa hora accepit eam
discipulus in suam
[(Joan. XIX, 26, 27)]
. Filius in matrem
a Levita summo sibi delegatam. De hoc discipulo
respondit Dominus Petro, dicens post resurrectionem
suam: Sic eum volo manere donec veniam [(Joan. XXI, 23)]
.
Magnus presbyter noster Jesus Christus, qui corpus
et sanguinem suum propriis manibus suis, de
pane et calice, in illo sacro convivio fecit, et discipulis
suis sumenda tradidit, absque omni ambiguitate,
simplici veritate. Hoc est, inquit, corpus meum,
quod pro vobis tradetur [(Matth. XXVI, 26)]
. Hic est
sanguis meus qui pro vobis fundetur [(Marc. XIV, 23)]
. Hoc facite in meam commemorationem
[(Luc. XXII,
19)]
. De hoc sacramento corporis et sanguinis sui,
et de omnibus Ecclesiae sacramentis, eorumque ministris
discipulos suos plene perdocuit: discipuli
sicut a Domino susceperunt, sic et suis tenenda dederunt,