PL 194, col. 1456
Syntagma de Henricis IV et V et Gregorio VII (Gerhohus Reicherspergensis), J. P
mala mihi inferendo, non eris sustinendus.
Erat in ejus contubernio impudicorum grex ex
clericis et laicis illustrioris prosapiae congregatus.
Erat ei item adunata juvencularum et matronarum
tanta multitudo, quantam nec sine quaerela regiae
domus mansio vel profectio sustinere potuisset;
quarum tamen pleraeque a propriis viris abstractae,
invitae et captivae ad opus nefarium ducebantur.
Per horum commistionem, praeter quotidianas spurcitias
diabolo vespere et mane et meridie sacrificatas
cum Beelphegor Deo suo solemnius sacrificare
voluisset; in propria ejus caminata in unum
coire faciebat, ipse medius eorum in sacris nefandis
consistens, ut et luminibus, ut dicitur, exstinctis,
quantum valuit, arte procurarit: ut frater
cum sorore, vel quilibet proximi sanguinis, qui
se in tenebris dignoscere non poterant, convenirent.
Dumque omnibus viris moris, ac pene naturale
sit, proprias celare conjuges, ne cum alienis
conveniant, ipse e contra, suam, quae ei fuerat,
forma et nobilitate, ac morum honestate decenter
dicam an indecenter sociata, cum ei ex nutu,
vel significatione daemonum id placuisset, in publico
illo impudicorum conventu, more scenico
prostituit. Unde aliquando contigit, ut illa suae
illusionis tempus praesciens, pariter et locum,
implorato civitatis, in qua res agebatur, episcopi
Dei zelum habentis auxilio, armata manu, exemplo
Phinees sacerdotis, de medio impudicorum eriperetur,
ubi, ut fertur, nexibus quoque ad opus nefarium
aptata inventa est.
CAPUT XI. Abominationes maximae.
Et quia de abominatione desolationis in loco
sancto statura loquimur, abominandi non erimus,
si adhuc loquamur abominationes majores his.
Nox erat sacrosancta natalis Domini, in qua solemnes
agere, ut notum est, vigilias, interpositis
quoque missarum solemniis, universa Christi consuevit
Ecclesia. In hac ei solemnes agere diabolo
vigilias, Christianis vigiliis omnino contrarias ex
daemonum haud dubie suasu complacuit; in quibus
et sacrificium Christiano sacrificio penitus contrarium
loco missae inseruit. Aderat ibi impudicorum
grex ex clericis et laicis adunatus, singulis,
ut fertur, psalmis et lectionibus scorta interserens.
Ubi vero ad missae et sacrificii locum ventum
est, omnia inverse et perverse, ac sanctitati
contraria gerebantur. Ita ut pro osculis, sacerdos
profanus et ministri sacrilegi, altare, posteriore
corporis parte nudata, contingerent. Quae ibi
spurcae delibationes oblatae sint, parco dicere, ne
dicentem lector una cum sacrificio detestetur. Omnia
tamen feruntur spermate humano fuisse foedata.
Vidi ego ipse episcopalem illam capellam in civitate
Ratisbona pro tali sacrificio merito profanatam.
Et quid de hoc omnium flagitiosorum praeposito
Erat in ejus contubernio impudicorum grex ex
clericis et laicis illustrioris prosapiae congregatus.
Erat ei item adunata juvencularum et matronarum
tanta multitudo, quantam nec sine quaerela regiae
domus mansio vel profectio sustinere potuisset;
quarum tamen pleraeque a propriis viris abstractae,
invitae et captivae ad opus nefarium ducebantur.
Per horum commistionem, praeter quotidianas spurcitias
diabolo vespere et mane et meridie sacrificatas
cum Beelphegor Deo suo solemnius sacrificare
voluisset; in propria ejus caminata in unum
coire faciebat, ipse medius eorum in sacris nefandis
consistens, ut et luminibus, ut dicitur, exstinctis,
quantum valuit, arte procurarit: ut frater
cum sorore, vel quilibet proximi sanguinis, qui
se in tenebris dignoscere non poterant, convenirent.
Dumque omnibus viris moris, ac pene naturale
sit, proprias celare conjuges, ne cum alienis
conveniant, ipse e contra, suam, quae ei fuerat,
forma et nobilitate, ac morum honestate decenter
dicam an indecenter sociata, cum ei ex nutu,
vel significatione daemonum id placuisset, in publico
illo impudicorum conventu, more scenico
prostituit. Unde aliquando contigit, ut illa suae
illusionis tempus praesciens, pariter et locum,
implorato civitatis, in qua res agebatur, episcopi
Dei zelum habentis auxilio, armata manu, exemplo
Phinees sacerdotis, de medio impudicorum eriperetur,
ubi, ut fertur, nexibus quoque ad opus nefarium
aptata inventa est.
CAPUT XI. Abominationes maximae.
Et quia de abominatione desolationis in loco
sancto statura loquimur, abominandi non erimus,
si adhuc loquamur abominationes majores his.
Nox erat sacrosancta natalis Domini, in qua solemnes
agere, ut notum est, vigilias, interpositis
quoque missarum solemniis, universa Christi consuevit
Ecclesia. In hac ei solemnes agere diabolo
vigilias, Christianis vigiliis omnino contrarias ex
daemonum haud dubie suasu complacuit; in quibus
et sacrificium Christiano sacrificio penitus contrarium
loco missae inseruit. Aderat ibi impudicorum
grex ex clericis et laicis adunatus, singulis,
ut fertur, psalmis et lectionibus scorta interserens.
Ubi vero ad missae et sacrificii locum ventum
est, omnia inverse et perverse, ac sanctitati
contraria gerebantur. Ita ut pro osculis, sacerdos
profanus et ministri sacrilegi, altare, posteriore
corporis parte nudata, contingerent. Quae ibi
spurcae delibationes oblatae sint, parco dicere, ne
dicentem lector una cum sacrificio detestetur. Omnia
tamen feruntur spermate humano fuisse foedata.
Vidi ego ipse episcopalem illam capellam in civitate
Ratisbona pro tali sacrificio merito profanatam.
Et quid de hoc omnium flagitiosorum praeposito