PL 195, col. 129
Vita S. Elisabeth (Eckbertus Schonaugiensis), J. P. Migne
15.
Et haec quidem ita se habebant circa me
usque ad festum Maximini, IV Kalendas Junii.
Illo autem die ad Completorium, vidi in sacello
nostro phantasma parvum, quasi cuculla monachi
indutum. Statim autem, dicto Completorio, irruit
super me gravissima infirmitas, et rogavi magistram
ut assumptis sororibus veniret mecum in capitulum,
ibique orationes funderent super me. Cumque ibi
prosternere me vellem ante crucifixum, ita diriguerunt
ossa mea, ut nullatenus genua flectere potuissem.
Ego itaque mihi ipsi vim faciens, graviter me
projeci in terram. Cumque surrexissem ab oratione,
allatuin est Evangelium, et legere me fecerunt passionem
Domini; et adjuvabant me, quoniam imbecillis
eram ad legendum. Dum autem legeremus,
apparuit mihi idem phantasma, ut prius, et legentibus
nobis locum illum, ubi dicit evangelista: Intravit
autem Satanas in Judam, qui cognominatur
Iscarioth [(Luc. XXII)]
, coepit exsultare et risum movere.
Dicebam autem sororibus, ut pessimum illum
abigerent, et mirabantur, de quo loquerer eis. Perlecto
autem evangelio, evanuit. Post haec in Matutinis
stabat coram me, in humana effigie, statura
brevis, et spissus, et horribilis aspectu: facies ejus
ignea, lingua ejus flammea, et longe ab ore porrecta,
manus ejus et pedes similes unguibus avium
rapacissimarum. In hac specie septies illo die mihi
apparuit. Et semel in specie canis teterrimi. Sequenti
die mane astitit lecto meo, et cum suo
quodam juramento minatus est mihi, quod in dentes
me percussurus esset calceo quem in manu tenere
videbatur. Post haec paulo ante missam, iterum se
mihi obtulit in specie tauri magni et horrendi, dilatans
super me os suum, quasi ad deglutiendum
me, et cymbalum in collo gestare videbatur.
16.
Deinde cum inchoaretur missa de beatissima
Virgine domina nostra (Sabbatum enim erat) veni
in exstasim. Et apertum est cor meum: et vidi super
aerem rotam magni luminis, similem lunae
plenae, sed quasi duplo majorem. Et introspexi per
medium rotae, ac vidi similitudinem regalis feminae
stantem in sublimi, quasi candidissimis indutam
vestimentis, ac purpureo amictu circumdatam. Continuo
intellexi hanc esse sublimem coeli Reginam,
Matrem Salvatoris nostri, cujus semper desideravi
aspectum. Cumque intenderem in eam cum summo
desiderio, procidit in faciem suam ter, adorans coram
divino quodam lumine, quod erat ante illam.
Quarta autem vice cum se humiliasset, longam moram
in jacendo facere visa est. Ut autem surrexit,
convertit ad me faciem, et modicum progressa est
in inferiorem aerem contra me, habens duos comites
gloriosos, unum a dextris, et unum a sinistris.
Qui a dextris erat, cuculla monachi indutus esse
videbatur, candidissima tamen, et baculum monastici
Et haec quidem ita se habebant circa me
usque ad festum Maximini, IV Kalendas Junii.
Illo autem die ad Completorium, vidi in sacello
nostro phantasma parvum, quasi cuculla monachi
indutum. Statim autem, dicto Completorio, irruit
super me gravissima infirmitas, et rogavi magistram
ut assumptis sororibus veniret mecum in capitulum,
ibique orationes funderent super me. Cumque ibi
prosternere me vellem ante crucifixum, ita diriguerunt
ossa mea, ut nullatenus genua flectere potuissem.
Ego itaque mihi ipsi vim faciens, graviter me
projeci in terram. Cumque surrexissem ab oratione,
allatuin est Evangelium, et legere me fecerunt passionem
Domini; et adjuvabant me, quoniam imbecillis
eram ad legendum. Dum autem legeremus,
apparuit mihi idem phantasma, ut prius, et legentibus
nobis locum illum, ubi dicit evangelista: Intravit
autem Satanas in Judam, qui cognominatur
Iscarioth [(Luc. XXII)]
, coepit exsultare et risum movere.
Dicebam autem sororibus, ut pessimum illum
abigerent, et mirabantur, de quo loquerer eis. Perlecto
autem evangelio, evanuit. Post haec in Matutinis
stabat coram me, in humana effigie, statura
brevis, et spissus, et horribilis aspectu: facies ejus
ignea, lingua ejus flammea, et longe ab ore porrecta,
manus ejus et pedes similes unguibus avium
rapacissimarum. In hac specie septies illo die mihi
apparuit. Et semel in specie canis teterrimi. Sequenti
die mane astitit lecto meo, et cum suo
quodam juramento minatus est mihi, quod in dentes
me percussurus esset calceo quem in manu tenere
videbatur. Post haec paulo ante missam, iterum se
mihi obtulit in specie tauri magni et horrendi, dilatans
super me os suum, quasi ad deglutiendum
me, et cymbalum in collo gestare videbatur.
16.
Deinde cum inchoaretur missa de beatissima
Virgine domina nostra (Sabbatum enim erat) veni
in exstasim. Et apertum est cor meum: et vidi super
aerem rotam magni luminis, similem lunae
plenae, sed quasi duplo majorem. Et introspexi per
medium rotae, ac vidi similitudinem regalis feminae
stantem in sublimi, quasi candidissimis indutam
vestimentis, ac purpureo amictu circumdatam. Continuo
intellexi hanc esse sublimem coeli Reginam,
Matrem Salvatoris nostri, cujus semper desideravi
aspectum. Cumque intenderem in eam cum summo
desiderio, procidit in faciem suam ter, adorans coram
divino quodam lumine, quod erat ante illam.
Quarta autem vice cum se humiliasset, longam moram
in jacendo facere visa est. Ut autem surrexit,
convertit ad me faciem, et modicum progressa est
in inferiorem aerem contra me, habens duos comites
gloriosos, unum a dextris, et unum a sinistris.
Qui a dextris erat, cuculla monachi indutus esse
videbatur, candidissima tamen, et baculum monastici