PL 198, col. 16
cupato vitz proposito, ascripti Ecclesizz sanctuario, ante oculos agunt judicis cuncta cernentis, Louis . premia, malis supplicia dispensantis. — Quid &ternis minorem ' Consiliis animum ſatiganl! ? Apposite noster Philippus abbas (11) : Hoc miki videtur officium clericale , hoc clerico pre ceteris azsl- gnatum es speciale, ut cum Deum diligit sejunctus a negotiis quibus vita secularium implicatur , in legendo
et scribendo precipuum ejus studium impendatur. Et rursus (12) : Nec ignavum es! otium, sed utile negotium literis inservire, et quid rite delectet vel expediat in eis ſrequenter invenire, quas ad hoc in Ecclesia Deus, us arbitror, voluit ſrequentari, ut earum ſrequenlia ipse, quem predicant, possit cognitus plus amari.
; Quod autem in hac parte est opellze mez, imo verius divine auxiliantis gratiz, suceollantis infirmitatem meam, non statim benignus, et candidus lector deputet lemeritati, non mox presumptionis, quzs0, insi- mulet.
Non diffitear interiora domus mez ingress0 necessarium magis recogndscere quz desunt mibi, atque iatra silentii et quietis septa constringi, quam prodire ſoras, aut ambulare in magnis, tanquam in mirabj- libus $uper me, occinente poeta : Respice quod non es, tollat sua munera cerdo, Tecum habits, ut noris quam 8it tivi curta supellex.
Atque ut ſerme loquar cum auctore nostro : Quam insolens, ac ſatua testudinis intra tesfam convolutz cum pernicissima ligride discerlatio, aut talpz suffodientis de perspicacitale visus cum aquila, aut for- micz de leouis incessu , tam jmpar it viribus meis velustiores et saniores illos Pabres, non dicam zquare scriplione, quin nec sublimia eorum $ensa penetrare lectione.
Metiri ze quemque 8u0 modulo et pede rerum esl, At neque consilium ſuit sapientissimo huic magistro Adamo nostro, aut primoribus nostris patribus ceommensa insislere vyesligia, sed pro yirili mea vindicare e lenebris, commodo mullorum ac usui propi- nare, quem Spiritus celestis nnctiv luculenter consipasse probatur, ut lecythus ejus septiſormi accen- sus lychno, sui communione, absque imminutione, sanare complures atque ipſlammare vyaleret.
Cum figi- tur ſortuito, vel bono prelucente genio, ut fieri amat, ab annis plusculis in veteris ac prave impressionis codicem incidissem, et propior inspectus proſessionis nostre auctor incendisset animos, coxvus patribus, - qui primordia ordinj Premonstratensi dederunt, et pomeeria extenderunt, comperi eum vitz regularis mo- menta digna lance tractare appensa , tota dictionis energia assurgere , et leclorem ducere qua mundi sta-
tus supra lunam, Perpetuum nulla temeralur nube serenum. Denique velut in tabula depingere, Compositum jus, ſasque animi, sanclosque recess 8s Mentis, et incoctum generos0 pectus honeslo.
Cujusce vero molesliz et tzdii sit, tam cum veteri, eaque maceulata impressione, quam cum manuscriptione, plerisque abbreviatis, interci- sis, dilapsis-vocibus, ambiguo marte, Andabatarum mere, luetari, experlis plenius erit dijudicandi arbi- trium.
Sic pleraque pendula, diyulsa, imminuta. Alterum mihi vice levaminis est scitum illud eruditione et sanctimonia clariczimi praesulis Sal- viani (16) :- Mens boni studii, ac pii voli etiamsi effectum non inrenerit cwpti operis, habet tlamen preminm voluntatis.
17 ad Com. Henr. (16) De prov. pref. 1. 1y. 13) Senecz Epist. 8 (17) De doctr. Christ. cap. 11.
et scribendo precipuum ejus studium impendatur. Et rursus (12) : Nec ignavum es! otium, sed utile negotium literis inservire, et quid rite delectet vel expediat in eis ſrequenter invenire, quas ad hoc in Ecclesia Deus, us arbitror, voluit ſrequentari, ut earum ſrequenlia ipse, quem predicant, possit cognitus plus amari.
; Quod autem in hac parte est opellze mez, imo verius divine auxiliantis gratiz, suceollantis infirmitatem meam, non statim benignus, et candidus lector deputet lemeritati, non mox presumptionis, quzs0, insi- mulet.
Non diffitear interiora domus mez ingress0 necessarium magis recogndscere quz desunt mibi, atque iatra silentii et quietis septa constringi, quam prodire ſoras, aut ambulare in magnis, tanquam in mirabj- libus $uper me, occinente poeta : Respice quod non es, tollat sua munera cerdo, Tecum habits, ut noris quam 8it tivi curta supellex.
Atque ut ſerme loquar cum auctore nostro : Quam insolens, ac ſatua testudinis intra tesfam convolutz cum pernicissima ligride discerlatio, aut talpz suffodientis de perspicacitale visus cum aquila, aut for- micz de leouis incessu , tam jmpar it viribus meis velustiores et saniores illos Pabres, non dicam zquare scriplione, quin nec sublimia eorum $ensa penetrare lectione.
Metiri ze quemque 8u0 modulo et pede rerum esl, At neque consilium ſuit sapientissimo huic magistro Adamo nostro, aut primoribus nostris patribus ceommensa insislere vyesligia, sed pro yirili mea vindicare e lenebris, commodo mullorum ac usui propi- nare, quem Spiritus celestis nnctiv luculenter consipasse probatur, ut lecythus ejus septiſormi accen- sus lychno, sui communione, absque imminutione, sanare complures atque ipſlammare vyaleret.
Cum figi- tur ſortuito, vel bono prelucente genio, ut fieri amat, ab annis plusculis in veteris ac prave impressionis codicem incidissem, et propior inspectus proſessionis nostre auctor incendisset animos, coxvus patribus, - qui primordia ordinj Premonstratensi dederunt, et pomeeria extenderunt, comperi eum vitz regularis mo- menta digna lance tractare appensa , tota dictionis energia assurgere , et leclorem ducere qua mundi sta-
tus supra lunam, Perpetuum nulla temeralur nube serenum. Denique velut in tabula depingere, Compositum jus, ſasque animi, sanclosque recess 8s Mentis, et incoctum generos0 pectus honeslo.
Cujusce vero molesliz et tzdii sit, tam cum veteri, eaque maceulata impressione, quam cum manuscriptione, plerisque abbreviatis, interci- sis, dilapsis-vocibus, ambiguo marte, Andabatarum mere, luetari, experlis plenius erit dijudicandi arbi- trium.
Sic pleraque pendula, diyulsa, imminuta. Alterum mihi vice levaminis est scitum illud eruditione et sanctimonia clariczimi praesulis Sal- viani (16) :- Mens boni studii, ac pii voli etiamsi effectum non inrenerit cwpti operis, habet tlamen preminm voluntatis.
17 ad Com. Henr. (16) De prov. pref. 1. 1y. 13) Senecz Epist. 8 (17) De doctr. Christ. cap. 11.