PL 198, col. 17
Peus wt quz contra te injuste ronatur, occulte A norit potestatem fra tu, ef pres timore two iram tua gecundum te disponatur. Que et $i displicet in eo, quod mala et injusta, placet tamen in eo quod disposi- taet ordinata est.
Sic sic tu Deus omni- polens terribilis et districtus, impiorum quos ab aterno reprobas, corda induras, eo terribiliter quo immobiliter : juste quidem; sed occulte. Nam zter- dinumerare ? (Psal.
Moderaris cam, Donine Deus, mo- dis quatuor : vel termino naturaliter collatz potesta- tis, vel miraculo AGS iemporaliter illatz possi- bilitatis, vel obslaculo extrinsecus exhibitz diflicul- latis, vel judicio intrinsecus operantis dispositionis.
$ VI. — Quadrupliciter roluntatem impiorum mode- ratur Deus, suavi lamen ac ſorii consilio. Primus modus est, quando naturaliter posse con- ceditur ; $ecundus, quando idipsum naturale posse zubita et occnlta virtule tua, Sine exteriori impedi- mento, comprimitur; tertius, quando nutu tuo per.
alias virtutes extrinsecus obviantes, aliorum volun- lates, ne ad effectum venire possint, impediuntur ; B quartus vero modus est, quando vis tua, Domine Deus, quz ab intus omni creaturz presidet, illas .etiam voluntates, que contra tuam ortz $sunt, ad perſiciendam tuam occulte intorquet.
Putest ergo, Domine Deus, mala reproborum voluntas in $e qui- dem corrumpli et per proprium vitium resolvi, quod ei aliunde non datur; sed non potest per velle extra 8 precipitari, nisi el via aperiatur.
Et cum praci- piti eidem pravz voluntati qua vult, tu Deus, viam aperis; quodammodo ipsam inclinas : non tamen impel:endo, ged permittendo et non retinendo; nec el auctor es ruendi, sed ordinator incedendi.
Malas itaque vyoluntates et hominum ef dzmonum, quibus ta vis modis et occasionibus sive intus, sive foris, lu Deus omnipotens, et excitas ad volendum, et or- dinas ad sustinendum: in quibus proſecto et ad ipsas pertinet quod sunt 'malz; ef ad te, quod sunt ordinatz.
Sed hc interna dispositio tua tam occu!ta est, ut ipsas etiam malas yoluntates. in quibus est, lateat ; quz ideo $uo $e putant arbitrio dirigi, quia Se sentiunt prater coactionem proprio appetitu mo- veri.
Et quia non impelluntur, non intelligunt, quod diriguntur ; et nesciunt se habere coram praceden- lem, ut ordinentur ; quia non sentiunt retrorsum impellentem ut precipitentur.
Et quidem quzstio hc $olvi non po- test. Stupendo itaque paveo et pavendo obstupesco, et cum admiratione pavida exclamo, et dico: O ter- ribilis Domine Deus in reprohbis ! Ecce in jira tua de- ficio et in furore tuo rehememer conturbor, Et quis | ita ſacis? Deus, cujus resislere ire nemo potest: nb
$ VII. — Cur nesciat homo in hac vita, utrum odio, an amore dignus sit, Te igitur, Domine Deus, quam terribilem et di- S$trictum reprobis exhibes.
Dum eos ita reprobas ab #lerno, ut eos punias in zxternum ! Hei mihi ! Quid est hor, Deus meus? Quid, quzso, est- hoc ? Inter- rogo, quid hoc sit : sed interrogare non audeo, quare $ic $it.
Sic sic tu Deus omni- polens terribilis et districtus, impiorum quos ab aterno reprobas, corda induras, eo terribiliter quo immobiliter : juste quidem; sed occulte. Nam zter- dinumerare ? (Psal.
Moderaris cam, Donine Deus, mo- dis quatuor : vel termino naturaliter collatz potesta- tis, vel miraculo AGS iemporaliter illatz possi- bilitatis, vel obslaculo extrinsecus exhibitz diflicul- latis, vel judicio intrinsecus operantis dispositionis.
$ VI. — Quadrupliciter roluntatem impiorum mode- ratur Deus, suavi lamen ac ſorii consilio. Primus modus est, quando naturaliter posse con- ceditur ; $ecundus, quando idipsum naturale posse zubita et occnlta virtule tua, Sine exteriori impedi- mento, comprimitur; tertius, quando nutu tuo per.
alias virtutes extrinsecus obviantes, aliorum volun- lates, ne ad effectum venire possint, impediuntur ; B quartus vero modus est, quando vis tua, Domine Deus, quz ab intus omni creaturz presidet, illas .etiam voluntates, que contra tuam ortz $sunt, ad perſiciendam tuam occulte intorquet.
Putest ergo, Domine Deus, mala reproborum voluntas in $e qui- dem corrumpli et per proprium vitium resolvi, quod ei aliunde non datur; sed non potest per velle extra 8 precipitari, nisi el via aperiatur.
Et cum praci- piti eidem pravz voluntati qua vult, tu Deus, viam aperis; quodammodo ipsam inclinas : non tamen impel:endo, ged permittendo et non retinendo; nec el auctor es ruendi, sed ordinator incedendi.
Malas itaque vyoluntates et hominum ef dzmonum, quibus ta vis modis et occasionibus sive intus, sive foris, lu Deus omnipotens, et excitas ad volendum, et or- dinas ad sustinendum: in quibus proſecto et ad ipsas pertinet quod sunt 'malz; ef ad te, quod sunt ordinatz.
Sed hc interna dispositio tua tam occu!ta est, ut ipsas etiam malas yoluntates. in quibus est, lateat ; quz ideo $uo $e putant arbitrio dirigi, quia Se sentiunt prater coactionem proprio appetitu mo- veri.
Et quia non impelluntur, non intelligunt, quod diriguntur ; et nesciunt se habere coram praceden- lem, ut ordinentur ; quia non sentiunt retrorsum impellentem ut precipitentur.
Et quidem quzstio hc $olvi non po- test. Stupendo itaque paveo et pavendo obstupesco, et cum admiratione pavida exclamo, et dico: O ter- ribilis Domine Deus in reprohbis ! Ecce in jira tua de- ficio et in furore tuo rehememer conturbor, Et quis | ita ſacis? Deus, cujus resislere ire nemo potest: nb
$ VII. — Cur nesciat homo in hac vita, utrum odio, an amore dignus sit, Te igitur, Domine Deus, quam terribilem et di- S$trictum reprobis exhibes.
Dum eos ita reprobas ab #lerno, ut eos punias in zxternum ! Hei mihi ! Quid est hor, Deus meus? Quid, quzso, est- hoc ? Inter- rogo, quid hoc sit : sed interrogare non audeo, quare $ic $it.