PL 202, col. 228
RESCRIPTUM ALEXANDRI PAPA. Atexaxpen episcopus, servus serrorum Dei, dilecto filio magistro Hucom, salutem et apostolicam bencdi- ctinem. 220 Cos magis rum | hoc g qui a chari pro I nostri Roma ind uc Da An provi reveri fidelis qui 80 Flo munt seis tundi, non i gulis munt tum, quod que ii
HUGONIS ETERIANI DE HARESIBUS OAS GRACI IN LATINOS DEVOLVUNT LIBRI TRES SIVE QUOD SPIRITUS SANCTUS EX UTROQUE, PATRE SCILICET ET FILIO, PROCEDAT. CONTRA GRACOS (Bibliotheca Pairum Lugdun., t.
XXII, p. 1198.) EPISTOLA HUGONIS ETERIANI AD ALEXANDRUM In PAPAM. Ut libri sui nuncupationem gratam habeat precatur. Atzzanpro prime edis vere digno pontiſici, Patri amantissimo zuo atque finium terre domino, Hoco Erzalants, ſamulatum cum omnimoda dilectione.
Eractum a me opus de immortali Deo, Grecie judicium de. aturœ, in ipsum crimina, peregrinamque inhu.. manitatem, ut semel timore liberetur, ſugitat. Cumque jam latere nolit, pugnatorum extimescens mucroni- bus sauciari, evolat ad eminentissimam approbalissimamque auctoritatem Romani culminis : gummi tui pon- tificatus clementiam precatura, ut in lege atque jure, ab adversariis se cuslodiat : frendent gane rehementer
offensi, et tropeis invidendo nostris, tropœorum nostrorum simulacrum , nequaquam excolunt. Sed ed certe publicis decretis et elaboratis orationibus, delere satagunt + atque omni conatu deceriant, ut modicis mundi utantur finidus.
Atqui heret in anima mea s0llicitudo, ne incqualilas orationis, in ventrem tantum videatur crescere, nihil solidi pene habens alimenti, ut cucumer. Narratio ſorsitan exsilis putabilur, et præ- ceps, conclusiones quoque ragabunde ac efſusx apparebunt in conspectu tuo, quo nihil vulgare dignum rideri potest.
melli| et Sit xere; centu verun plurii ment sima Libr
Proſecto, te judice, honeslatis et pulchritudinis quas discere opere pretium est discipline, delinquere aliquid snspicantur, et inopia verborum snasorio splendore privari. Ouem enim zapientiæ tuæ magnitudo, morum deſecata gravitas, et veri judicii acumen non terreanl? Hac sunt utique que summa, utique et s0la tua dizere philosophi.
Verum spe non derelinquor, qui credo illum, in cunctis Hesperic fintbus debere recipi, qui jam atiqua peperit ante ſactis : qui pro Latine ritu Ecclesic 8e opposuit contra viros bellalores, qui nikil pene minus quam adversarios conſulat : eloquar, qui ad Apostolicos pedes , non aurum, non argentum, non lapides pretiosos, ut plerique, sed quod omne metallum, omnemque lapidem exsuperat, £1 quod mortiſeram
Grecorum controversiam poles! sedare, gratis offert. Praterea, singularis prestantissimaque tua virtus, mi- nuit metum : qui ſamiliaritatem consuetudine non aſſerente, graliam mihi snam, ceu inclyte Pactoli fluore asperso, conciliavit.
HUGONIS ETERIANI DE HARESIBUS OAS GRACI IN LATINOS DEVOLVUNT LIBRI TRES SIVE QUOD SPIRITUS SANCTUS EX UTROQUE, PATRE SCILICET ET FILIO, PROCEDAT. CONTRA GRACOS (Bibliotheca Pairum Lugdun., t.
XXII, p. 1198.) EPISTOLA HUGONIS ETERIANI AD ALEXANDRUM In PAPAM. Ut libri sui nuncupationem gratam habeat precatur. Atzzanpro prime edis vere digno pontiſici, Patri amantissimo zuo atque finium terre domino, Hoco Erzalants, ſamulatum cum omnimoda dilectione.
Eractum a me opus de immortali Deo, Grecie judicium de. aturœ, in ipsum crimina, peregrinamque inhu.. manitatem, ut semel timore liberetur, ſugitat. Cumque jam latere nolit, pugnatorum extimescens mucroni- bus sauciari, evolat ad eminentissimam approbalissimamque auctoritatem Romani culminis : gummi tui pon- tificatus clementiam precatura, ut in lege atque jure, ab adversariis se cuslodiat : frendent gane rehementer
offensi, et tropeis invidendo nostris, tropœorum nostrorum simulacrum , nequaquam excolunt. Sed ed certe publicis decretis et elaboratis orationibus, delere satagunt + atque omni conatu deceriant, ut modicis mundi utantur finidus.
Atqui heret in anima mea s0llicitudo, ne incqualilas orationis, in ventrem tantum videatur crescere, nihil solidi pene habens alimenti, ut cucumer. Narratio ſorsitan exsilis putabilur, et præ- ceps, conclusiones quoque ragabunde ac efſusx apparebunt in conspectu tuo, quo nihil vulgare dignum rideri potest.
melli| et Sit xere; centu verun plurii ment sima Libr
Proſecto, te judice, honeslatis et pulchritudinis quas discere opere pretium est discipline, delinquere aliquid snspicantur, et inopia verborum snasorio splendore privari. Ouem enim zapientiæ tuæ magnitudo, morum deſecata gravitas, et veri judicii acumen non terreanl? Hac sunt utique que summa, utique et s0la tua dizere philosophi.
Verum spe non derelinquor, qui credo illum, in cunctis Hesperic fintbus debere recipi, qui jam atiqua peperit ante ſactis : qui pro Latine ritu Ecclesic 8e opposuit contra viros bellalores, qui nikil pene minus quam adversarios conſulat : eloquar, qui ad Apostolicos pedes , non aurum, non argentum, non lapides pretiosos, ut plerique, sed quod omne metallum, omnemque lapidem exsuperat, £1 quod mortiſeram
Grecorum controversiam poles! sedare, gratis offert. Praterea, singularis prestantissimaque tua virtus, mi- nuit metum : qui ſamiliaritatem consuetudine non aſſerente, graliam mihi snam, ceu inclyte Pactoli fluore asperso, conciliavit.