PL 21, col. 312
vicina filia ] Ant. filie] Babylonis averiat. Quare Domino desideria nostra ac vota mandamus, ne secundum meritum nobis, sed secundum desiderium ſaciat, et dirigat ad nos viam tuam in via pacis 8u@, quia non ambu- lantes in ea, in reprobum sensum damnati sunt, nec ie desiderare merentur.
II. Sane importunitale, qua oxtium tuum, vel media nocle, pulsare conzuent, repulse metu, ad verecundiam et modum postulandi coactus, nunc hoc circa me negotii tibi trado, ut Benedictiones duodecim Patriarcharum, cujus jam principium mihi exposita circa perxonam Jude Prophetia, triplici ut juzzum es! interpretatione, conscriptis paginis, edidisti : per reliquos filios distribulam digneris exponere, ul et ipse per le fiam conscius
explicatio, ut et nos ad præcedentem ejusdem Pau- loci, cum hujus, tum 892222 bene asse- lini ad Ruſinum Epistolam observamus, et luculen- us: utrumque enim non de Roma — — tius ipse — S.
Pater Epist. de in qua excellenti bumilitatis arte aub- trahit se oneri, quod in ipsum ye er rejicit. De quo, inquit, mihi , aquam dulcem et copiosam in amaro, et arente rivulo querens, lum potins gratiæ explicandum relinquo.
Tu vero, benedicte, vas mun- dum et apium Deo, si accepisti intellectum benedictio- nis illins, qua filios 8108s prophetico spiritu Patriarcha in cœcilate corporis luminatus alloquitur, expone mihi rescriplo mysleria regni, ei sacramenta a g ulis repo- mam, — Hance, ait, filia Sion hactenus habuit, et desiderat : nunc ſilia Babylonis habet, et admiratur,
e Recte Brunio adnotatum est, fortasse addendum heic opinantes. Certe aut hoc verbum, aut tale quid- piam, tum exigit loci sensus, lum modo laudata Epi- stola ipsiusmet Paulini ad Desiderium subindieat.
Mox quoque res clamat, verbo operis supplendum diſficultatem, aut quid simile. IN LIBRUM UI. DE BENEDICTIONIBUS PATRIARCHARUM RUFINI AQUILEIENSIS PRESBYTERI AD PAULINUM PRESBYTERUM * Prefatio. RUFINUS FRATRI PAULINO HOMINI DEI Salutem.
2122 Communem quidem filium Cerealem nondum videram, sed is conscius, quid mihi doloris infli- geret, $i reddere moraretur literas tuas, * premisit ad me: quas cum legens erga tui (ut soleo) desiderium magis ac magis crescerem, inveni ad ultimum illud te imperare, unde excusavi ſrequenter apud te, ne de Scripturarum scilicet interpretationibus aliquid a me posceres per literas respondere : et quo magis a po-
scendo desisteres, signum tibi imperitiz mem, et ineruditi sermonis semel atque d iterum dedi. II. Sed quia tu nec sie quidem *© tzdias imperare, ut potui etiam nunc, de reliquis undecim Patriarchis addidi ad hac que de Judz benedictione prius tibi responderam : arhitrans quod patris illius, cui jubenti ut irem in vineam, dizi, Non eo (Matth.
xime — B quod superiore Tractatu, qui primus Liber est Hu- ineti loco, ubi jusce Commentarii, continetur. Facile quod ipse ait, Ruſinus „diximus Nota a (ad calcem p.
r. go alin dubito, quin ita Ruſino ab ipso, tametsi non Laune, scriptum sit: et magis intelligit mecum Le- ctor, quid significet, quam ut explicare oporteat
II. Sane importunitale, qua oxtium tuum, vel media nocle, pulsare conzuent, repulse metu, ad verecundiam et modum postulandi coactus, nunc hoc circa me negotii tibi trado, ut Benedictiones duodecim Patriarcharum, cujus jam principium mihi exposita circa perxonam Jude Prophetia, triplici ut juzzum es! interpretatione, conscriptis paginis, edidisti : per reliquos filios distribulam digneris exponere, ul et ipse per le fiam conscius
explicatio, ut et nos ad præcedentem ejusdem Pau- loci, cum hujus, tum 892222 bene asse- lini ad Ruſinum Epistolam observamus, et luculen- us: utrumque enim non de Roma — — tius ipse — S.
Pater Epist. de in qua excellenti bumilitatis arte aub- trahit se oneri, quod in ipsum ye er rejicit. De quo, inquit, mihi , aquam dulcem et copiosam in amaro, et arente rivulo querens, lum potins gratiæ explicandum relinquo.
Tu vero, benedicte, vas mun- dum et apium Deo, si accepisti intellectum benedictio- nis illins, qua filios 8108s prophetico spiritu Patriarcha in cœcilate corporis luminatus alloquitur, expone mihi rescriplo mysleria regni, ei sacramenta a g ulis repo- mam, — Hance, ait, filia Sion hactenus habuit, et desiderat : nunc ſilia Babylonis habet, et admiratur,
e Recte Brunio adnotatum est, fortasse addendum heic opinantes. Certe aut hoc verbum, aut tale quid- piam, tum exigit loci sensus, lum modo laudata Epi- stola ipsiusmet Paulini ad Desiderium subindieat.
Mox quoque res clamat, verbo operis supplendum diſficultatem, aut quid simile. IN LIBRUM UI. DE BENEDICTIONIBUS PATRIARCHARUM RUFINI AQUILEIENSIS PRESBYTERI AD PAULINUM PRESBYTERUM * Prefatio. RUFINUS FRATRI PAULINO HOMINI DEI Salutem.
2122 Communem quidem filium Cerealem nondum videram, sed is conscius, quid mihi doloris infli- geret, $i reddere moraretur literas tuas, * premisit ad me: quas cum legens erga tui (ut soleo) desiderium magis ac magis crescerem, inveni ad ultimum illud te imperare, unde excusavi ſrequenter apud te, ne de Scripturarum scilicet interpretationibus aliquid a me posceres per literas respondere : et quo magis a po-
scendo desisteres, signum tibi imperitiz mem, et ineruditi sermonis semel atque d iterum dedi. II. Sed quia tu nec sie quidem *© tzdias imperare, ut potui etiam nunc, de reliquis undecim Patriarchis addidi ad hac que de Judz benedictione prius tibi responderam : arhitrans quod patris illius, cui jubenti ut irem in vineam, dizi, Non eo (Matth.
xime — B quod superiore Tractatu, qui primus Liber est Hu- ineti loco, ubi jusce Commentarii, continetur. Facile quod ipse ait, Ruſinus „diximus Nota a (ad calcem p.
r. go alin dubito, quin ita Ruſino ab ipso, tametsi non Laune, scriptum sit: et magis intelligit mecum Le- ctor, quid significet, quam ut explicare oporteat