PL 23, col. 210
dummodo superstiliosa conjuratio exsilii ipsius discretione solvatur, solitariis, el. longo spatio inter se positis in- sulis, in perpetuum deportatis. Si quis autem pertinaci improbitate vetita et damnata repetierit, sciat se tererio- rem sententiam subiturum.
Hoe certe propius ad ſidem est e S. Doctoris testimonio, infamem monachum luxui deditum, utcumque semel aique iterum damnatum, nihil potius habuisse, quam genio indulgere, et veutiri, ei cibo 2 in- gurgitatum maturius exspirasse.
Anno 393, aul superiore ad exitum vergente, duos hosce libros Joviniani Commentariolis S. Doctor op- posuit, eodem hortante Pammachio, qui pridem hæreticum accusaveratsEjus epochz illud palmare argumen- lum est, quod minime istos recenseal in suarum lucubrationum Catalogo, quem ad annum usque 392, Theo- dosii principis decimumquartum, produxit; memoret vero in aliis libris quos proxime ab illo adornavit.
In Przfatione Commentariorum in Jonam, Triennium, inquit, circiter fluxit, pos!quam quinque prophetas inler- pretatus zum, Micheam, Naum, Habacuc, Sophoniam, Hagæum, et alio opere detentus non potui implere quod ceperam.
26, quem memorat de Viris Illustrihus, tempore præcessisse. Nune cjus summam dispulationis prædocere lon- gum sit. Priore libro primam, altero tres alias Joviniaui propositiones impugnat. Innumera Seripturæ divine loca, historiarum testimonia, | hilosophorum scita miro studio explicat : siquidem versipellis hæretieus ita Vlandis illecebris multorum animos fascinaverat, ut vulgo jactaretur, non passe illi Hieronymum respondere
cum laude, sed cum vituperatione conjugii, Sypererant et Manichz#j, qui nuptias damnabant, cautoque adeo gradu incedendum illi erat, ne dum totus in Virginitatis commendatione versatur, contra hominem qui illam x xquabat conjugio, in alteram pariem ſavoris suspicionem injiceret.
Quomodo, inquit sariorum calumnias, nam et rumigerulis monachis, et piis aliquot catholice lidei assertoribus nuptias de- —— —uv—U— nnr
Hoe certe propius ad ſidem est e S. Doctoris testimonio, infamem monachum luxui deditum, utcumque semel aique iterum damnatum, nihil potius habuisse, quam genio indulgere, et veutiri, ei cibo 2 in- gurgitatum maturius exspirasse.
Anno 393, aul superiore ad exitum vergente, duos hosce libros Joviniani Commentariolis S. Doctor op- posuit, eodem hortante Pammachio, qui pridem hæreticum accusaveratsEjus epochz illud palmare argumen- lum est, quod minime istos recenseal in suarum lucubrationum Catalogo, quem ad annum usque 392, Theo- dosii principis decimumquartum, produxit; memoret vero in aliis libris quos proxime ab illo adornavit.
In Przfatione Commentariorum in Jonam, Triennium, inquit, circiter fluxit, pos!quam quinque prophetas inler- pretatus zum, Micheam, Naum, Habacuc, Sophoniam, Hagæum, et alio opere detentus non potui implere quod ceperam.
26, quem memorat de Viris Illustrihus, tempore præcessisse. Nune cjus summam dispulationis prædocere lon- gum sit. Priore libro primam, altero tres alias Joviniaui propositiones impugnat. Innumera Seripturæ divine loca, historiarum testimonia, | hilosophorum scita miro studio explicat : siquidem versipellis hæretieus ita Vlandis illecebris multorum animos fascinaverat, ut vulgo jactaretur, non passe illi Hieronymum respondere
cum laude, sed cum vituperatione conjugii, Sypererant et Manichz#j, qui nuptias damnabant, cautoque adeo gradu incedendum illi erat, ne dum totus in Virginitatis commendatione versatur, contra hominem qui illam x xquabat conjugio, in alteram pariem ſavoris suspicionem injiceret.
Quomodo, inquit sariorum calumnias, nam et rumigerulis monachis, et piis aliquot catholice lidei assertoribus nuptias de- —— —uv—U— nnr