PL 32, col. 65
Vita S. Augustini (Possidius Calamensis), J. P. Migne · Sancti Aurelii Augustini Hipponiensis Vita (Maurini), J. P. Migne
II, 12); et de quibus Salvator dicit, Qui fecerit et
docuerit sic homines, hic magnus vocabitur in regno coelorum [(Matth. V, 19)]
.
Peto autem impendio vestram charitatem, qui haec
scripta legitis, ut mecum omnipotenti Deo gratias
agatis, Dominumque benedicatis, qui tribuit mihi intellectum,
ut haec in notitiam et praesentium et absentium
praesentis temporis et futuri hominum, et vellem
deferre, et valuissem; et mecum ac pro me oretis, ut
illius quondam viri, cum quo ferme annis quadraginta
Dei dono absque amara ulla dissensione familiariter
VITA
SANCTI AURELII AUGUSTINI,
HIPPONENSIS EPISCOPI,
EX EJUS POTISSIMUM SCRIPTIS CONCINNATA.
LIBER PRIMUS.
De primis viginti novem annis Augustini, ab ejus ortu ad profectionem ejusdem in Italiam.
CAPUT PRIMUM.
1 Augustini patria. 2 Natalis dies. 3 Nomen. 4 Parentes
et consanguinei.
1. Aurelius Augustinus, vir divino munere Ecclesiae
donatus, Tagastam obscurum Africae oppidum in Numidiae
mediterranea parte, haud procul Madauris et
Hippone-Regio situm, ortu suo nobilitavit [Poss., in
Vita August., c. 1; August., Epist. 7, n. 6; Confess. lib.
2, cap. 3, n. 5] . Ea civitas nefario Donatistarum
schismati tota olim adhaeserat: sed anno circiter trecentesimo
quadragesimo nono Caesarearum legum terrore
compulsa ad communionem catholicam, tanto
deinde animorum studio in eam coaluit, ut anno post
sexagesimo illius incolae iis erroribus nunquam impliciti
fuisse viderentur [August., Epist. 93, n. 17] .
2. In lucem editus est Augustinus idibus novembris,
anno Christi (quantum ex Prospero et Possidio intelligimus
[Prosp., in Chron.; Poss., in Vita August., c. 30]
trecentesimo quinquagesimo quarto: quippe qui vita
cesserit quinto kalendas septembris, anno salutis quadringentesimo
trigesimo, aetatis suae septuagesimo
sexto prope absoluto. Quod quidem pluribus eo loco
discutiendum erit, ubi de tempore conversionis ejus
acturi sumus.
3. Cum celebrari per orbem coepit, jam tum eidem
erat praenomen Aurelio: quod profecto ille, sive id
infans acceperat ipsis ab incunabulis, sive post vitae
doctrinaeque merito sanctus Doctor adeptus erat, semper
retinuit. Nam hoc ipsum praenomine Paulus Orosius
in suae Historiae Ad Aurelium Augustinum inscriptione
docuerit sic homines, hic magnus vocabitur in regno coelorum [(Matth. V, 19)]
.
Peto autem impendio vestram charitatem, qui haec
scripta legitis, ut mecum omnipotenti Deo gratias
agatis, Dominumque benedicatis, qui tribuit mihi intellectum,
ut haec in notitiam et praesentium et absentium
praesentis temporis et futuri hominum, et vellem
deferre, et valuissem; et mecum ac pro me oretis, ut
illius quondam viri, cum quo ferme annis quadraginta
Dei dono absque amara ulla dissensione familiariter
VITA
SANCTI AURELII AUGUSTINI,
HIPPONENSIS EPISCOPI,
EX EJUS POTISSIMUM SCRIPTIS CONCINNATA.
LIBER PRIMUS.
De primis viginti novem annis Augustini, ab ejus ortu ad profectionem ejusdem in Italiam.
CAPUT PRIMUM.
1 Augustini patria. 2 Natalis dies. 3 Nomen. 4 Parentes
et consanguinei.
1. Aurelius Augustinus, vir divino munere Ecclesiae
donatus, Tagastam obscurum Africae oppidum in Numidiae
mediterranea parte, haud procul Madauris et
Hippone-Regio situm, ortu suo nobilitavit [Poss., in
Vita August., c. 1; August., Epist. 7, n. 6; Confess. lib.
2, cap. 3, n. 5] . Ea civitas nefario Donatistarum
schismati tota olim adhaeserat: sed anno circiter trecentesimo
quadragesimo nono Caesarearum legum terrore
compulsa ad communionem catholicam, tanto
deinde animorum studio in eam coaluit, ut anno post
sexagesimo illius incolae iis erroribus nunquam impliciti
fuisse viderentur [August., Epist. 93, n. 17] .
2. In lucem editus est Augustinus idibus novembris,
anno Christi (quantum ex Prospero et Possidio intelligimus
[Prosp., in Chron.; Poss., in Vita August., c. 30]
trecentesimo quinquagesimo quarto: quippe qui vita
cesserit quinto kalendas septembris, anno salutis quadringentesimo
trigesimo, aetatis suae septuagesimo
sexto prope absoluto. Quod quidem pluribus eo loco
discutiendum erit, ubi de tempore conversionis ejus
acturi sumus.
3. Cum celebrari per orbem coepit, jam tum eidem
erat praenomen Aurelio: quod profecto ille, sive id
infans acceperat ipsis ab incunabulis, sive post vitae
doctrinaeque merito sanctus Doctor adeptus erat, semper
retinuit. Nam hoc ipsum praenomine Paulus Orosius
in suae Historiae Ad Aurelium Augustinum inscriptione