PL 35, col. 2063
secundum Legem volebat judicare de Gentibus. IX. IIb. u, 5.] Quod autem dicit, Thesaurizas tibi iram in die ire, iram Dei ubique loquitur pro vindi- eta.
Ideireo ait justi judicii Dei. Notandum autem quia ira Dei ponitur et in Novo Testamento : quod cum in Vetere legunt homines qui Legi yeleri adversantur (a), culpandam eam putant; cum Deus utique, Sicnii nos, perturbationibus non subjaceat, dicente Salomone , Tu autem; Domine virtutum, cum tranquillitate judicas (Sap.
xn, 18). Sed ira, ut dictum est, in vindictæ si- gnificatione ponitur. X. [lb. u, 15.] Quod autem dicit, Contestante con- scientia illorum, secundum illud loquitur Joannis apo- stoli quo ait, Dilectissimi, si cor nostrum nos reprehen- derit, major est Deus conscientia nostra, eic, (L Joan.
1, 20). XI. [Ih. u, 29.] Quod autem dicit, Spirilu, non lit- tera, hoc est, ut Secundum spiritum, non Secundum quqd habet litera, Lex intelligatur : quod utique con- ligit illis qui eircumeisionem magis carnaliter quam spiritualiter acceperunt.
XII. IIb. u, 29.] Quod.autem dicit, Cjus laus non ex hominibus, sed ex Deo, illi convenit quod ait, Oui in 8ecreto Judœus est. XIII. XVIII. IIb.
in, 20.] Quod autem dicit, Quia non juslificabitur in Lege omnis caro coram illo : per legem enim cognitio peccati, et cxlera similia, que quidam putant in contumeliam Legis objicienda, sollicite satis legenda sunt, ut neque lex ab Apostolo improbala vi- deatur, neque homini arbitrium liberum sit ablatum.
liaque quatuor istos gradus hominis distinguamus; ante Legem, sub Lege, sub gratia, in pace. Ante Le- gem, Sequimur concupiscentiam carnis : sub Lege, trahimur ab ea: sub gratia, nec sequimur eam, nec trahimur ab ea: in pace, nulla est concupiscen- tia carnis.
Ante Legem ergo non pugnamus; quia non solum concupiscimus et peccamus, sed etiam approbamus peccata : sub Lege pugnamus, sed vin- cimur; fatemur enim mala esse que facimus, et ſatendo mala esse, utique nolumus facere, sed quia nondum est gratia, superamur.
In ist» gradu ostendi- tur nobis quomodo jaceamus, et dum surgere volu- mus et cadimus, gravius afſligimur. Inde hie dicitur, Lex 8ubintravit, ut abundaret delictum (Rom.
v, 20). Inde et quod nunc positum est, Per Legem enim co- gnitio peccati. Non enim ablatio peccati est; quia per solam gratiam auſertur peccatum. Bona est ergo Lex, quia ea vetat qu: vetanda sunt, et ca jubet qua ju- benda sunt.
Sed cum quisque illam viribus suis se putat implere, non per gratiam Liberatoris sui, nihil ei prodest ista pr:e$umptio : imo etiam tantum nocet, ut et vehementiori peccati desiderio rapiatur, et in peccatis etiam pr: evaricator inveniatur.
Ubi enim non est Lex, nec prœraricatio (Id. iv, 15). Sie ergo jacens cum se quisque cognoverit per seipsum surgere non valere, imploret Liberatoris auxilium. Venit ergo gratia qu donet peccata præterita, et conantem ad- juvet, et tribuat charitatem jusliti:e, et auſerat me- (a) Manichæi.
Ideireo ait justi judicii Dei. Notandum autem quia ira Dei ponitur et in Novo Testamento : quod cum in Vetere legunt homines qui Legi yeleri adversantur (a), culpandam eam putant; cum Deus utique, Sicnii nos, perturbationibus non subjaceat, dicente Salomone , Tu autem; Domine virtutum, cum tranquillitate judicas (Sap.
xn, 18). Sed ira, ut dictum est, in vindictæ si- gnificatione ponitur. X. [lb. u, 15.] Quod autem dicit, Contestante con- scientia illorum, secundum illud loquitur Joannis apo- stoli quo ait, Dilectissimi, si cor nostrum nos reprehen- derit, major est Deus conscientia nostra, eic, (L Joan.
1, 20). XI. [Ih. u, 29.] Quod autem dicit, Spirilu, non lit- tera, hoc est, ut Secundum spiritum, non Secundum quqd habet litera, Lex intelligatur : quod utique con- ligit illis qui eircumeisionem magis carnaliter quam spiritualiter acceperunt.
XII. IIb. u, 29.] Quod.autem dicit, Cjus laus non ex hominibus, sed ex Deo, illi convenit quod ait, Oui in 8ecreto Judœus est. XIII. XVIII. IIb.
in, 20.] Quod autem dicit, Quia non juslificabitur in Lege omnis caro coram illo : per legem enim cognitio peccati, et cxlera similia, que quidam putant in contumeliam Legis objicienda, sollicite satis legenda sunt, ut neque lex ab Apostolo improbala vi- deatur, neque homini arbitrium liberum sit ablatum.
liaque quatuor istos gradus hominis distinguamus; ante Legem, sub Lege, sub gratia, in pace. Ante Le- gem, Sequimur concupiscentiam carnis : sub Lege, trahimur ab ea: sub gratia, nec sequimur eam, nec trahimur ab ea: in pace, nulla est concupiscen- tia carnis.
Ante Legem ergo non pugnamus; quia non solum concupiscimus et peccamus, sed etiam approbamus peccata : sub Lege pugnamus, sed vin- cimur; fatemur enim mala esse que facimus, et ſatendo mala esse, utique nolumus facere, sed quia nondum est gratia, superamur.
In ist» gradu ostendi- tur nobis quomodo jaceamus, et dum surgere volu- mus et cadimus, gravius afſligimur. Inde hie dicitur, Lex 8ubintravit, ut abundaret delictum (Rom.
v, 20). Inde et quod nunc positum est, Per Legem enim co- gnitio peccati. Non enim ablatio peccati est; quia per solam gratiam auſertur peccatum. Bona est ergo Lex, quia ea vetat qu: vetanda sunt, et ca jubet qua ju- benda sunt.
Sed cum quisque illam viribus suis se putat implere, non per gratiam Liberatoris sui, nihil ei prodest ista pr:e$umptio : imo etiam tantum nocet, ut et vehementiori peccati desiderio rapiatur, et in peccatis etiam pr: evaricator inveniatur.
Ubi enim non est Lex, nec prœraricatio (Id. iv, 15). Sie ergo jacens cum se quisque cognoverit per seipsum surgere non valere, imploret Liberatoris auxilium. Venit ergo gratia qu donet peccata præterita, et conantem ad- juvet, et tribuat charitatem jusliti:e, et auſerat me- (a) Manichæi.