PL 4, col. 618

istic et apparatus uberior et sumptus largior exhibendus
est ubi ad spectaculum conveniunt coelorum
Virtutes, conveniunt Angeli omnes, ubi munerario
non quadriga vel consulatus petitur, sed vita aeterna
praestatur, nec captatur inanis et temporarius
favor vulgi, sed perpetuum praemium regni coelestis
accipitur!
XXII.
Atque, ut pigros et steriles et cupiditate
nummaria nihil circa fructum salutis operantes magis
pudeat, ut plus conscientiam sordidam dedecoris
ac turpitudinis suae rubor caedat, ponat unusquisque
ante oculos suos diabolum cum servis suis, id est
cum populo perditionis ac mortis, in medium prosilire,
plebem Christi, praesente et judicante ipso,
comparationis examine provocare dicentem: « Ego

pro istis quos mecum vides nec alapas accepi, nec
flagella sustinui, nec crucem pertuli, nec sanguinem
fudi, nec familiam meam pretio passionis et cruoris
redemi; sed nec regnum illis coeleste promitto, nec
ad paradisum restituta immortalitate denuo revoco;
et munera mihi quam pretiosa, quam grandia, quam
nimio et longo labore quaesita, sumptuosissimis apparatibus
comparant, rebus suis vel obligatis in muneris
comparatione vel venditis; ac nisi editio honesta successerit,
conviciis ac sibilis ejiciuntur, et furore populari
nonnunquam pene lapidantur. Tuos tales munerarios,
Christe, demonstra, illos divites, illos
copiosis opibus affluentes, an in Ecclesia praesidente
et spectante te ejusmodi munus edant, oppignoratis
vel distractis rebus suis, immo ad coelestes thesauros

mutata in melius possessione translatis. In istis muneribus
meis caducis atque terrenis nemo pascitur,
nemo vestitur, nemo cibi alicujus aut potus solatio
sustinetur. Cuncta inter furorem edentis et spectantis
errorem prodiga et stulta voluptatum frustrantium
vanitate depereunt. Illic in pauperibus tuis tu
vestiris et pasceris, tu aeternam vitam operantibus
polliceris; et vix tui meis pereuntibus adaequantur.
qui a te divinis mercedibus et praemiis coelestibus
honorantur.