PL 40, col. 951
gralia, quod hic compendio ponitur in cap. 4 : Repauset in te cor meum, etc., explicatur in dieta oratione melius et plenius in hunc modum : Repauzet in te cor meum, cor mare magnum tumens fluctibus zuperbie.
Ecce animus mens , animus amicus meus ſatigatus veniens de via cogitationum, et ab ipsis, quas transierat, vanilatibus per multa divisus, periculosam exuriem patitur : non habeo quod ponam ante illum ; pauper 5um el ege- nus.
0 dives omnium bonorum, et dapum superne zatietatis opulentissime largitor, etc. Iitemque ad illud cap. 12: Sileat 8ibi et ipsxa anima, et transeat 86, non cogitando 8e ; 8ic prosequitur aptius pradicta oratio : Tu, Deus mens, tu mihi loquere z0lus, non per ea que ſecisli, ut sine istis audiam te, etc.
Habet pars ista Manualis in ca- pite 4 verba Bernardi nonnulla , quz ab illa Mettensis codicis , ante Bernardum nisi fallimur scripti, ora- tione absunt.
Ob hxc autem Bernardi necnon alia quzdam Alcuini verba, ipsa Anselmi, cui insunt, oratio quaria decima, cujus mentionem $uperius ſecimus, spuria non immerito videbitur et subdititia.
Invocatio Dei.(a) Quo- niam in medio | m positi $umus, facile a celesti desiderio frigescimus. (hagraget as$idno in- us moniments, ut expergefacti ad Deum no- $trum verum et s1ummum bonum , cum defluimus , recurramus.
Idcirco non prxsumptionis temeritate , sed magis Dei mei dilectione , huic opusculo ad lau- dem ejus operam dedi, ut ex elegantioribus dictis sanctorum Patrum breve et manuale verbum de Deo meo mecum semper haberem , ex cujus lectio- nis igne , quoties tepesco, in ejus accendar amo- rem Nune adesto mihi, Deus meus, quem quzro ,
quem diligo, corde et ore confiteor, et qua valeo virtute lando atque adoro. Mens mea devota tibi, two amore $succensa, tibi suspirans, tibi in- hians , te solum videre desiderans, nihil habet dulce, nisi de te loqui, de te audire, de te scribere, de te conferre , tuam: gloriam frequenter sub corde revol-
vere, ut tua suavis memoria Sit inter hos turbines aliqua repausatio mea. Te ergo invoco, desiderantis- sime, ad te clamo clamore magno in toto corde meo.
Et cum te invoco, utique tc in me ips0 invoco; quo- niam omnino non esscm , nisi tu esses in me; et nisi ego essem in te, non esses in me.
In me es, quoniam in memoria mea manes : ex ea cognovi te, et in ea in- venio te, cum reminiscor tui, et delector in te de te, EX omnia , per quem omnia , et in quo omnia.
APUT PRIMUM. Dei perſunctiones. (b) Tu, Domine, caelum et terram imples, omnia por- tans sine onere, omnia implens sine inclusione, semper agens, Semper quietus, colligens et non egens, quzrens cum nihil desit tibi, amans nec =SLuans , zelans et securvus es, panitet te et non"do- (a) Ex fine lib.
de Specnlo ; vide lib. wedit. cap. 22; ex Confess. Aug. lib. 1, _— By 22 8. -v wa , capp. 48, 21, 22; ex Confess.
Ecce animus mens , animus amicus meus ſatigatus veniens de via cogitationum, et ab ipsis, quas transierat, vanilatibus per multa divisus, periculosam exuriem patitur : non habeo quod ponam ante illum ; pauper 5um el ege- nus.
0 dives omnium bonorum, et dapum superne zatietatis opulentissime largitor, etc. Iitemque ad illud cap. 12: Sileat 8ibi et ipsxa anima, et transeat 86, non cogitando 8e ; 8ic prosequitur aptius pradicta oratio : Tu, Deus mens, tu mihi loquere z0lus, non per ea que ſecisli, ut sine istis audiam te, etc.
Habet pars ista Manualis in ca- pite 4 verba Bernardi nonnulla , quz ab illa Mettensis codicis , ante Bernardum nisi fallimur scripti, ora- tione absunt.
Ob hxc autem Bernardi necnon alia quzdam Alcuini verba, ipsa Anselmi, cui insunt, oratio quaria decima, cujus mentionem $uperius ſecimus, spuria non immerito videbitur et subdititia.
Invocatio Dei.(a) Quo- niam in medio | m positi $umus, facile a celesti desiderio frigescimus. (hagraget as$idno in- us moniments, ut expergefacti ad Deum no- $trum verum et s1ummum bonum , cum defluimus , recurramus.
Idcirco non prxsumptionis temeritate , sed magis Dei mei dilectione , huic opusculo ad lau- dem ejus operam dedi, ut ex elegantioribus dictis sanctorum Patrum breve et manuale verbum de Deo meo mecum semper haberem , ex cujus lectio- nis igne , quoties tepesco, in ejus accendar amo- rem Nune adesto mihi, Deus meus, quem quzro ,
quem diligo, corde et ore confiteor, et qua valeo virtute lando atque adoro. Mens mea devota tibi, two amore $succensa, tibi suspirans, tibi in- hians , te solum videre desiderans, nihil habet dulce, nisi de te loqui, de te audire, de te scribere, de te conferre , tuam: gloriam frequenter sub corde revol-
vere, ut tua suavis memoria Sit inter hos turbines aliqua repausatio mea. Te ergo invoco, desiderantis- sime, ad te clamo clamore magno in toto corde meo.
Et cum te invoco, utique tc in me ips0 invoco; quo- niam omnino non esscm , nisi tu esses in me; et nisi ego essem in te, non esses in me.
In me es, quoniam in memoria mea manes : ex ea cognovi te, et in ea in- venio te, cum reminiscor tui, et delector in te de te, EX omnia , per quem omnia , et in quo omnia.
APUT PRIMUM. Dei perſunctiones. (b) Tu, Domine, caelum et terram imples, omnia por- tans sine onere, omnia implens sine inclusione, semper agens, Semper quietus, colligens et non egens, quzrens cum nihil desit tibi, amans nec =SLuans , zelans et securvus es, panitet te et non"do- (a) Ex fine lib.
de Specnlo ; vide lib. wedit. cap. 22; ex Confess. Aug. lib. 1, _— By 22 8. -v wa , capp. 48, 21, 22; ex Confess.