PL 40, col. 962
5. APPENDIX. diligit , omnibus manifestum quod cognoscit. lanto ſelicius, %4 momentum , quv homo nou ſruatur vel utatur Dei pictalc vel misoricordia ; Sic nullum debet csse mo- menlum , quo cum priescntem non habeat in memo- ria.
* Alias, vmua. (a) beinceps mera Anselmi verba, Proslogii cap. 1. —_— 95 consC
Idcirco non brevi crimine tlenctur astrictus (uis- quis in orationc. cum Deo loquitur , ct $ubito abstra- hitur ab ejus couspecta, quazt ab oculis non videntis nec aldieanlis.
Hoc aulem fit , quando cogiltationes SYuas Mmalas ef iwportunas SCquilur , ct aliquam vilis- Sian creaturam, ad quam menlis intuilus facile distralilur , ei prafert : illam videlicet in cogitatione $z-pius revulveuda vel cogilando , quam Deum quem asue deberet recolere , ercatorewt adorare, $alya- lorem ex5peclare, vel tuncre judicem *.
Quidquid Igilur aspeclum ab co retrahit, omnino ſugicndum esl et exsecraudum. onis9qnis amas mandamn, tibi progpice quo sit enndum. - hee vis qua yadis, via pessima plenaque cladis.
CAPUT XXX. Pugere quidguid animum a Deg averlit, Quid peccato perdidit homo, quid invenit. (a) Fuge igilur, © homo, paululum occupalio- nes tuas, et absconde te modicum a Llumulluosis cogilatiowibus tuis, Abjice nuac onerosas Curas , &' poslpone laburiozas distensiones Luas ; vaca aliquan- lulum Deo , ct aliquantulum requiesce in eo.
Intra in cubiculum mentis Www , exclude omnia prizter Deum, el quie valeut ad quierendum cum. Clauso ostio quare cum , et da cor tuun tutum Deo , et dic, Quzrro vul- (um lum ; vullun tam , Domine , requiro.
Eia uung ergo , Douiine Deus meus, tu doce car meun , ubi et quomods te querat, ubi et quomodo te jnveniat, Damine , $i hic non Cs, ubi te quzeram absontem ? Si autem ubigue es , cur le non video priesentcu ? Sed cerle habitas lucein inaccessibilem « Tim.
11, 46). Sed quomedo accedain ad lucem inaccessibilem ? aut ws me deducet ct indiicet in illam , ut videaun tc in illa ? Deinde quibus signis, qua facie te quuoram! Nunquam te Yidi, Domine Deus mens , wwnquaui nori ſaciem wam.
Quid Caciet , alissime Domiuc , quid ſaciet iste longinquus Cx>ul luus? guid facict servus luus anuxius amore wi, et longe projectus a facie tua ? Anhelat videre te, et nimis il1i abest facies tua.
Accedere id te desiderat , et inaccessibilis est hadita- lio wa. iuveyire tle cupit, et nescit locum tuum, urrere te affectat , ebignorat vultum tuum. Domine, Deus meus es tu el Vowminus meus , ct nunquam vidi ie, Tu we ſecishi , et relecisli, et omnia bona mea mihi contulisti ; et nondum vidi le , Begue novi.
De- nique ad te videnduin ſactus suwm, et uondum feci propler quod factus swn. O misera $0rs homiais, cum hoc perdidit ad quod factus est! O dirus durus casus ille ! Heu quid perdidit, el quid invenil Quid abscessit , et quid remansil? Perdidit beatilu- dinem ad quam factus cst, et invenit miseriam ad
quam factus nou esl. Abscessit Sine quo nilil felix es , El remansit quod per Se Boa Nis} miserum Cst. Mauducabat tunc boo panem Angelorun , quem NUNC CSUPH ; manducal WULc pancim dolorwy , quem lunc neaciebat.
CAPUT XXXIl. Aspiratio ad nolitiam Dei, Ad ind» ginem Dei cur facti. sinws. EL, © tu Doumine, us* quequo ? Usquequo , Domine , oblivisceris nos ? Usquequo averiis faciem wan a nobis (Pgal, xt, 1) ? Quaudy respicies et exaudies nos ? quando illuniuabis oculos nestros , el estendes uobis faciew
luam ? quando restilues le nobis? Respice , Domiae , exauli , illumina nos, et ostende nobis te ipsum : rexlikice te nobis , ut bene Sit nobis, Sine quo fail male est nobis.
Miserare labores et conalus noslros ad te, qui nihil yalemus sine te. Invitas nos ?, ad» juya n0s. Obsecro, Domine , ne desperem suspirands, sed respirem $perando.
Obsecro , ine , anarica- {um est cor mewn sua desolatione , indulca illud wa ' 1 Editi, recotere crealorem , adorare redemplarem , exspectare salvatorem, limere judicem.
* Alias, vmua. (a) beinceps mera Anselmi verba, Proslogii cap. 1. —_— 95 consC
Idcirco non brevi crimine tlenctur astrictus (uis- quis in orationc. cum Deo loquitur , ct $ubito abstra- hitur ab ejus couspecta, quazt ab oculis non videntis nec aldieanlis.
Hoc aulem fit , quando cogiltationes SYuas Mmalas ef iwportunas SCquilur , ct aliquam vilis- Sian creaturam, ad quam menlis intuilus facile distralilur , ei prafert : illam videlicet in cogitatione $z-pius revulveuda vel cogilando , quam Deum quem asue deberet recolere , ercatorewt adorare, $alya- lorem ex5peclare, vel tuncre judicem *.
Quidquid Igilur aspeclum ab co retrahit, omnino ſugicndum esl et exsecraudum. onis9qnis amas mandamn, tibi progpice quo sit enndum. - hee vis qua yadis, via pessima plenaque cladis.
CAPUT XXX. Pugere quidguid animum a Deg averlit, Quid peccato perdidit homo, quid invenit. (a) Fuge igilur, © homo, paululum occupalio- nes tuas, et absconde te modicum a Llumulluosis cogilatiowibus tuis, Abjice nuac onerosas Curas , &' poslpone laburiozas distensiones Luas ; vaca aliquan- lulum Deo , ct aliquantulum requiesce in eo.
Intra in cubiculum mentis Www , exclude omnia prizter Deum, el quie valeut ad quierendum cum. Clauso ostio quare cum , et da cor tuun tutum Deo , et dic, Quzrro vul- (um lum ; vullun tam , Domine , requiro.
Eia uung ergo , Douiine Deus meus, tu doce car meun , ubi et quomods te querat, ubi et quomodo te jnveniat, Damine , $i hic non Cs, ubi te quzeram absontem ? Si autem ubigue es , cur le non video priesentcu ? Sed cerle habitas lucein inaccessibilem « Tim.
11, 46). Sed quomedo accedain ad lucem inaccessibilem ? aut ws me deducet ct indiicet in illam , ut videaun tc in illa ? Deinde quibus signis, qua facie te quuoram! Nunquam te Yidi, Domine Deus mens , wwnquaui nori ſaciem wam.
Quid Caciet , alissime Domiuc , quid ſaciet iste longinquus Cx>ul luus? guid facict servus luus anuxius amore wi, et longe projectus a facie tua ? Anhelat videre te, et nimis il1i abest facies tua.
Accedere id te desiderat , et inaccessibilis est hadita- lio wa. iuveyire tle cupit, et nescit locum tuum, urrere te affectat , ebignorat vultum tuum. Domine, Deus meus es tu el Vowminus meus , ct nunquam vidi ie, Tu we ſecishi , et relecisli, et omnia bona mea mihi contulisti ; et nondum vidi le , Begue novi.
De- nique ad te videnduin ſactus suwm, et uondum feci propler quod factus swn. O misera $0rs homiais, cum hoc perdidit ad quod factus est! O dirus durus casus ille ! Heu quid perdidit, el quid invenil Quid abscessit , et quid remansil? Perdidit beatilu- dinem ad quam factus cst, et invenit miseriam ad
quam factus nou esl. Abscessit Sine quo nilil felix es , El remansit quod per Se Boa Nis} miserum Cst. Mauducabat tunc boo panem Angelorun , quem NUNC CSUPH ; manducal WULc pancim dolorwy , quem lunc neaciebat.
CAPUT XXXIl. Aspiratio ad nolitiam Dei, Ad ind» ginem Dei cur facti. sinws. EL, © tu Doumine, us* quequo ? Usquequo , Domine , oblivisceris nos ? Usquequo averiis faciem wan a nobis (Pgal, xt, 1) ? Quaudy respicies et exaudies nos ? quando illuniuabis oculos nestros , el estendes uobis faciew
luam ? quando restilues le nobis? Respice , Domiae , exauli , illumina nos, et ostende nobis te ipsum : rexlikice te nobis , ut bene Sit nobis, Sine quo fail male est nobis.
Miserare labores et conalus noslros ad te, qui nihil yalemus sine te. Invitas nos ?, ad» juya n0s. Obsecro, Domine , ne desperem suspirands, sed respirem $perando.
Obsecro , ine , anarica- {um est cor mewn sua desolatione , indulca illud wa ' 1 Editi, recotere crealorem , adorare redemplarem , exspectare salvatorem, limere judicem.