PL 41, col. 835
De miraculis S. Stephani (Auctor incertus), J. P. Migne
in suburbio civitatis constitutorum, qui Felix
et Gennadius nuncupantur, videbatur sibi iter facere
per somnium, non ea via qua de civitate compendio
pergi assolet, sed aliquantulum devia et flexuosa.
Per hanc videt adventare innumeros populos gaudentes
sane atque psallentes, et cereos et luminaria cum
grandi celebritate gestantes, et quasi quemdam candidatum
parvulum comitantes, eique iteratis vocibus inclamantes:
Confessor Christi, confessor Christi. Quem cum
ad ecclesiam perduxissent, atque supra pulpitum elevassent,
videt eumdem parvulum subito manus extendisse,
et ore proximo populis dixisse: Ecce habetis martyrem.
Mirabile dictu est, quanta hujus quoque visionis
veritas consecuta est: nec immerito olim per prophetam
divina voce praedictum est: Ecce dies veniunt, dicit
Dominus, et dabo de Spiritu meo super omnem carnem,
et prophetabunt filii vestri et filiae vestrae, et juvenes
visiones videbunt, et senes somnia somniabunt: et
super servos meos et ancillas meas effundam de Spiritu
meo: et dabo signa in coelo sursum et in terra deorsum (Joel II, 28-30).
Unde etiam stella ad locum supradictorum
martyrum, ab his qui tunc in agro fuerunt,
occurrisse refertur. Nam si placet, secundae visionis
fructum incipiamus ostendere. Igitur post quadraginta
ferme dies ex quo ista revelata sunt, in loco memoratorum
martyrum nostrorum, quo illa pergentem se
viderat, susceptis ibi reliquiis, atque sacramentis
fidelium celebratis, exinde cantantes atque psallentes
cum immensae multitudinis choris ad civitatem regredi
coepimus, per illam vero viam quae puellae monstrata
est, portabantur sancti episcopi gremio residentis
vehiculo sanctae reliquiae, velut ille parvulus
candidatus qui ab illa fuerat visus. In sui quippe corporis
portione parvulus ille cognoscitur confessor
Christi. Dubitas an martyr parvulus sit? nonne propter
innocentiam infantulus, propter humilitatem pusillus
est? Ipse denique hymnus qui ore universi populi
cantabatur, id est, Benedictus qui venit in nomine
Domini [(Psal. CXVII, 26)]
, quid aliud, dum repetita
voce cantaretur, significasse intelligitur, nisi quod
illa audiente dicebatur, Confessor Christi, confessor
Christi? Jam vero sicut ostensum erat puellae, ita
cereis luminaribusque fulgebant. Eamdem quoque,
quam illa per visionem viderat, nos etiam intravimus
ecclesiam. Unum aliquid ultimum de omni visione
jam restat, quod puella confessorem illum in pulpitum
levatum esse conspexerat, et extensis manibus
dicentem populis audierat, Ecce habetis martyrem.
Hoc quoque qualiter impletum sit divina procuratione
ad tempus dignamini accipere. Eodem namque die in
quo ingressae sunt ecclesiam beati Stephani reliquiae,
in ipso principio canonicarum lectionum, epistola ad
nos quoque delata cujusdam sancti episcopi, Severi
nomine, Minoricensis insulae, de pulpito in aures
Ecclesiae cum ingenti favore recitata est: quae continebat
gloriosi Stephani virtutes, quas in insula memorata
per praesentiam reliquiarum suarum in salutem
omnium illic credentium perfecerat Judaeorum.
Unde ex hac recitatione talium factorum suorum tanquam
extensione manuum suarum acclamantibus et
exsultantibus fidelibus ipse dicere videretur, Ecce habetis
martyrem. Verum haec dicta sint, ut commendare
fratribus aliquo modo possemus, quam non utcumque
et temere, sed divina dignatione ad nos
quantumlibet homines peccatores, sancti Stephani
reliquiae videantur pervenisse.
CAPUT III.-- De muliere caeca, quae pallam cum reliquiis contigit, et visum recepit.
Nunc ergo, sicut promisimus, ad notiora miracula
veniamus. Cum igitur ejusdem diei vespere in loco
absidae super cathedram velatam essent reliquiae constitutae,
mulier quaedam nomine Hilara, oculis capta,
civibus nota panaria, excitata tantae gloriae Martyris
fide, et nulla incredulitatis fluctuans dubitatione ( Qui
enim haesitat, inquit apostolus Jacobus, aestimabitur
tempestati maris, quae a vento movetur et circumfertur
et Gennadius nuncupantur, videbatur sibi iter facere
per somnium, non ea via qua de civitate compendio
pergi assolet, sed aliquantulum devia et flexuosa.
Per hanc videt adventare innumeros populos gaudentes
sane atque psallentes, et cereos et luminaria cum
grandi celebritate gestantes, et quasi quemdam candidatum
parvulum comitantes, eique iteratis vocibus inclamantes:
Confessor Christi, confessor Christi. Quem cum
ad ecclesiam perduxissent, atque supra pulpitum elevassent,
videt eumdem parvulum subito manus extendisse,
et ore proximo populis dixisse: Ecce habetis martyrem.
Mirabile dictu est, quanta hujus quoque visionis
veritas consecuta est: nec immerito olim per prophetam
divina voce praedictum est: Ecce dies veniunt, dicit
Dominus, et dabo de Spiritu meo super omnem carnem,
et prophetabunt filii vestri et filiae vestrae, et juvenes
visiones videbunt, et senes somnia somniabunt: et
super servos meos et ancillas meas effundam de Spiritu
meo: et dabo signa in coelo sursum et in terra deorsum (Joel II, 28-30).
Unde etiam stella ad locum supradictorum
martyrum, ab his qui tunc in agro fuerunt,
occurrisse refertur. Nam si placet, secundae visionis
fructum incipiamus ostendere. Igitur post quadraginta
ferme dies ex quo ista revelata sunt, in loco memoratorum
martyrum nostrorum, quo illa pergentem se
viderat, susceptis ibi reliquiis, atque sacramentis
fidelium celebratis, exinde cantantes atque psallentes
cum immensae multitudinis choris ad civitatem regredi
coepimus, per illam vero viam quae puellae monstrata
est, portabantur sancti episcopi gremio residentis
vehiculo sanctae reliquiae, velut ille parvulus
candidatus qui ab illa fuerat visus. In sui quippe corporis
portione parvulus ille cognoscitur confessor
Christi. Dubitas an martyr parvulus sit? nonne propter
innocentiam infantulus, propter humilitatem pusillus
est? Ipse denique hymnus qui ore universi populi
cantabatur, id est, Benedictus qui venit in nomine
Domini [(Psal. CXVII, 26)]
, quid aliud, dum repetita
voce cantaretur, significasse intelligitur, nisi quod
illa audiente dicebatur, Confessor Christi, confessor
Christi? Jam vero sicut ostensum erat puellae, ita
cereis luminaribusque fulgebant. Eamdem quoque,
quam illa per visionem viderat, nos etiam intravimus
ecclesiam. Unum aliquid ultimum de omni visione
jam restat, quod puella confessorem illum in pulpitum
levatum esse conspexerat, et extensis manibus
dicentem populis audierat, Ecce habetis martyrem.
Hoc quoque qualiter impletum sit divina procuratione
ad tempus dignamini accipere. Eodem namque die in
quo ingressae sunt ecclesiam beati Stephani reliquiae,
in ipso principio canonicarum lectionum, epistola ad
nos quoque delata cujusdam sancti episcopi, Severi
nomine, Minoricensis insulae, de pulpito in aures
Ecclesiae cum ingenti favore recitata est: quae continebat
gloriosi Stephani virtutes, quas in insula memorata
per praesentiam reliquiarum suarum in salutem
omnium illic credentium perfecerat Judaeorum.
Unde ex hac recitatione talium factorum suorum tanquam
extensione manuum suarum acclamantibus et
exsultantibus fidelibus ipse dicere videretur, Ecce habetis
martyrem. Verum haec dicta sint, ut commendare
fratribus aliquo modo possemus, quam non utcumque
et temere, sed divina dignatione ad nos
quantumlibet homines peccatores, sancti Stephani
reliquiae videantur pervenisse.
CAPUT III.-- De muliere caeca, quae pallam cum reliquiis contigit, et visum recepit.
Nunc ergo, sicut promisimus, ad notiora miracula
veniamus. Cum igitur ejusdem diei vespere in loco
absidae super cathedram velatam essent reliquiae constitutae,
mulier quaedam nomine Hilara, oculis capta,
civibus nota panaria, excitata tantae gloriae Martyris
fide, et nulla incredulitatis fluctuans dubitatione ( Qui
enim haesitat, inquit apostolus Jacobus, aestimabitur
tempestati maris, quae a vento movetur et circumfertur