PL 47, col. 591
n m, cap. 4 et 12; serm. 14 de Verb. Apost., et epist. 106. Nec ullum locum dabit adversarius ubi SUPPLEMENTUM AD OPERA S. AUGUSTINI. 592 dei virum illum putamus, ut dieenti et nullo testi- A lib.
monio probanti credere debeamus, in re preserlim gravissima, ubi sanctorum doctrinam atque auctori- tatem in qusstionem trahit. Interim dicimus falso asseri sanctum Augustinum posuisse reprobationem ante demeritorum prescientiam; nota est illa ejus- dem sententia toties repetita: « Bonus est Deus, justus est Deus, potest sine bonis meritis liberare, quia bonus est; non potest sine malis meritis dam-
nare, quia justus est. v Hine contra Pelagianos probat Deum futurum injustum, si rejiceret a gloria pueros nulli peccato obnoxios, idque ſere ubique præstat in opere posteriori contra Julianum, et in priori etiam .
Non do Au- gustini (extus, quia res in omni schola est maniſesta, licet de modo quo ille motiones flant disceptetur. Primum legi potest in Augustino sermo 13 de verbis gratiæ spetie debili, incongrua et remote suſlicienti loquitur, unde nulla hie contradictionis suspicio Au- gustinum tangit.
Addit teriio loco tradere Augustinum, « A nostra libertate gratiam compleri, et a gratia libertatem in usum deduci. » Sed bee bene inter se conveniunt : nam sola gratia non ponit actum bonum in nobis, sed una cum libera volun · tate, quam ipsa premovet et in actum deducit : unde
ex gratia et libero arbitrio fit completum prineipium actuum bonorum, ita tamen ut liberias gratiz ancil- letur. Et sane cum sine gratia nihil Geri possit prout oportet ad salutem, a sola gratia humana libertas in bonum et meritorium usum agi potest.
u de peccatorum Meritis, cap. 5, et alibi. Alterum vero in omni pagina libro- rum contra Pelagianoe, ubi catholicum illud dogma semper inculcat, nibil boni meritorii fieri posse sine gratia.
* Quaria sequitur objecta Augustino contradictio : « Gratiam esse victricem, sed et eidem nostram li- bertatem resistere. » At de eadem gralia in individuo nunquam hoc Augustinus somniavit, ut eadem simul et vinceret libertatem, eamque sibi subderet, et ni- hilominus a libertate rejiceretur ; si enim rejicitur, jam non est vietrix, sed victa repellitur.
Sane recentiores pleno ore affirmant gratiam congruam semper esse Victricem, non congruam vero repulsam pati a libero arbitrio, quod et eorum anta- gonistz de gratia predeterminante et pure suſficienti tradunt; quæ si contradictionem involyunt, publice gratiz agende Adamo erunt, qui universos scholasti- cos ab inveterato errore liberaverit.
Itaque cum Au- gustinus seribit lib. de Prædestinatione 8anctorum, cap. 8: « Hzc itaque gratia, quz occulte humanis cordibus divina largitate iribuitur, a nullo duro cor- de respuitur ; » cum eamdem dicit movere indeclina- biliter, insuperabiliter, invictissime, cap.
monio probanti credere debeamus, in re preserlim gravissima, ubi sanctorum doctrinam atque auctori- tatem in qusstionem trahit. Interim dicimus falso asseri sanctum Augustinum posuisse reprobationem ante demeritorum prescientiam; nota est illa ejus- dem sententia toties repetita: « Bonus est Deus, justus est Deus, potest sine bonis meritis liberare, quia bonus est; non potest sine malis meritis dam-
nare, quia justus est. v Hine contra Pelagianos probat Deum futurum injustum, si rejiceret a gloria pueros nulli peccato obnoxios, idque ſere ubique præstat in opere posteriori contra Julianum, et in priori etiam .
Non do Au- gustini (extus, quia res in omni schola est maniſesta, licet de modo quo ille motiones flant disceptetur. Primum legi potest in Augustino sermo 13 de verbis gratiæ spetie debili, incongrua et remote suſlicienti loquitur, unde nulla hie contradictionis suspicio Au- gustinum tangit.
Addit teriio loco tradere Augustinum, « A nostra libertate gratiam compleri, et a gratia libertatem in usum deduci. » Sed bee bene inter se conveniunt : nam sola gratia non ponit actum bonum in nobis, sed una cum libera volun · tate, quam ipsa premovet et in actum deducit : unde
ex gratia et libero arbitrio fit completum prineipium actuum bonorum, ita tamen ut liberias gratiz ancil- letur. Et sane cum sine gratia nihil Geri possit prout oportet ad salutem, a sola gratia humana libertas in bonum et meritorium usum agi potest.
u de peccatorum Meritis, cap. 5, et alibi. Alterum vero in omni pagina libro- rum contra Pelagianoe, ubi catholicum illud dogma semper inculcat, nibil boni meritorii fieri posse sine gratia.
* Quaria sequitur objecta Augustino contradictio : « Gratiam esse victricem, sed et eidem nostram li- bertatem resistere. » At de eadem gralia in individuo nunquam hoc Augustinus somniavit, ut eadem simul et vinceret libertatem, eamque sibi subderet, et ni- hilominus a libertate rejiceretur ; si enim rejicitur, jam non est vietrix, sed victa repellitur.
Sane recentiores pleno ore affirmant gratiam congruam semper esse Victricem, non congruam vero repulsam pati a libero arbitrio, quod et eorum anta- gonistz de gratia predeterminante et pure suſficienti tradunt; quæ si contradictionem involyunt, publice gratiz agende Adamo erunt, qui universos scholasti- cos ab inveterato errore liberaverit.
Itaque cum Au- gustinus seribit lib. de Prædestinatione 8anctorum, cap. 8: « Hzc itaque gratia, quz occulte humanis cordibus divina largitate iribuitur, a nullo duro cor- de respuitur ; » cum eamdem dicit movere indeclina- biliter, insuperabiliter, invictissime, cap.