PL 47, col. 595
172 Hl itn Hl i 1 10 It 171 rfl 2 2 : hs Bonaventurœ i. Exretent $i recentiores interrogemus quid Augesdalundrum eteessuum nomine intelligant, respondet Adamus, Fatentur tamen non ob hoc Augustinum mentitum c Moraines interpretatur, insomen- em, ut gentiebat, sed wstn dizputa- tionis et vekementin spiritus ad alterum extremum in-
terdum deefinatre iNfELLECTU QUE ac VERBis, quod non ext mentif#, ord vatti, br victke farsou aue Q mendacis: Disp. 40 Anti-Jausenii, sect. 6, num. 65. Igitur 8] non mendacii, falsitatis tamen spertz reus Augustinus apud recentiorum tribunal convineitur.
Quo vero juste se Ita de Augustine jodieasse persua- deant, nonmullos nee Itifimi subsellil theologos in testes vocunt, uf diere santtum doetbrem contra pelagianos disputantem extessisse, qubrum verbs eap.
5 ex proſessd ersminabimus; de sancus Thoma ae Bonaventura (fivs enim il opponunt) pauea hie adnotamus. Cam tub Augustin nomine legeretur a prioribus ebolnstieid ther saneti Falgentii de Fide vd Petrum; in cujus cap.
5 de D hie adversarios rogamus verbone uno tantum tenus Malo, art. 2, ut ponntur species pro genere; addens : « Ideo autem saneti tali mods loquenidi us! sunt, ut detestabilem redderent errorem Pelazianorum, qui asserebant in parvulis nullum este pettcatum, net eis ponam aliquem deberi.
tasten pictth appellatur ab Adamo, iti titulb tap; 7. Eadem verbs Annatus, lib. vii, © 2, Frundforibus characteribus expressit, quo statim legentium vrttiss implerent; nine clamat Adainits : « Quid NpoWiht fimrhl adver- docuerit Augustinus fredestinationem ante prævisa merita, libidinem esse malam, legem veterem sine Redemptoris gratia reos tantum facere, non esse abs-
Sanctus Bonaventura etiem idem textimenium, quod Auyüstinianum pu- wait, enplieans, init quod 6a posult Augustinus plus dicens, &t minus bolts intekfig{; in guldus verbis wiumphbum sib canum adversarit.
terdum deefinatre iNfELLECTU QUE ac VERBis, quod non ext mentif#, ord vatti, br victke farsou aue Q mendacis: Disp. 40 Anti-Jausenii, sect. 6, num. 65. Igitur 8] non mendacii, falsitatis tamen spertz reus Augustinus apud recentiorum tribunal convineitur.
Quo vero juste se Ita de Augustine jodieasse persua- deant, nonmullos nee Itifimi subsellil theologos in testes vocunt, uf diere santtum doetbrem contra pelagianos disputantem extessisse, qubrum verbs eap.
5 ex proſessd ersminabimus; de sancus Thoma ae Bonaventura (fivs enim il opponunt) pauea hie adnotamus. Cam tub Augustin nomine legeretur a prioribus ebolnstieid ther saneti Falgentii de Fide vd Petrum; in cujus cap.
5 de D hie adversarios rogamus verbone uno tantum tenus Malo, art. 2, ut ponntur species pro genere; addens : « Ideo autem saneti tali mods loquenidi us! sunt, ut detestabilem redderent errorem Pelazianorum, qui asserebant in parvulis nullum este pettcatum, net eis ponam aliquem deberi.
tasten pictth appellatur ab Adamo, iti titulb tap; 7. Eadem verbs Annatus, lib. vii, © 2, Frundforibus characteribus expressit, quo statim legentium vrttiss implerent; nine clamat Adainits : « Quid NpoWiht fimrhl adver- docuerit Augustinus fredestinationem ante prævisa merita, libidinem esse malam, legem veterem sine Redemptoris gratia reos tantum facere, non esse abs-
Sanctus Bonaventura etiem idem textimenium, quod Auyüstinianum pu- wait, enplieans, init quod 6a posult Augustinus plus dicens, &t minus bolts intekfig{; in guldus verbis wiumphbum sib canum adversarit.