PL 47, col. 594
Crede mihi, VINDICLE AUGUSTINIANE. | A zstu disputationis abreptum, « excessis86 liucas ne- cessaris veritalis, ut sit nimia quedam geveritas et iniqua vexatio, quz medium illud in quo veritas sedet transgredi jubet, si praeeat Augustinus.
„ Verba An- nati sunt lib. vm sui Augustini, cap. 2, pag. 862. Adamus hune capiti septimo titulum dedit : Sanctum Augustinum permisiase 8 nimium abripi ct dis- yutat ionis contra Pelagianos, et longius quam volede! pretergrezzum ee.
Celebre zancti Bonaventure dictum hac de re explicatur, pag. 616. Quas voces Moraines, Decampsius cæterique recentiores inlegras reddunt. Neque vero semel iterumve hoc Augustino conugisse putant, sed in omnibus fere suis contra Pelagianos disputationibus.
Iniere quidem hane facil- limam evadendi viam, ne in Augustino interpre- isti Augustini censores producunt, quod Pelagiani ac Semi-Pelagiani ante duodecim szcula saneto doc- tori non opposuerint.
Julianus Pelagianorum ins0+ lentissimus hoc Augustino vitium objiciens dicebat ; « Si quis aut liberum in hominibus arbitrium aut Deum esse nascentium conditorem dixerit, Coelestia- nus et Pelagianus vocatur.
Ne igitur vocentur hare- tici, flunt Manichei, et dum ſalsam verentur infa- miam, verum erimen incurrunt, instar ſerarum, qua circumdantur pinnis, ut «cogantur in retia. » Apud Augustinum lib.
u de Nuptiis et concupisceutia, cap. 5, quam a se et czteris catholicis calumniam erudite ibidem sanctus doctor excussit. Hoc ipsum Semi-Pelagiani publicabant, ut ejusdem auctoritatem haud tibi licitum est tam abjecte de Augustino sen- C convellerent.
collat. 143. : Multi enim singula bee credentes, ac jusl0 amplius asserentes, variis sibique contrariis sunt erroribus involuti. » Idem habet Faustus lib. 1, cap. 1, 6 et 17.
Et hi quidem uti impudentissimi oblocutores acriter reprehenduntur in epistola quam Ccelestino papæ recentiores quibuscum dispulawus ascribunt: « Quia nonnulli, inquit, qui catholic nomine gloriantur, in damnalis autem hereticorum sensibus, seu pravitate sive imperitia demorantes, piissimis dis putatoribus obviare prasumunt, et cum Pelagium atque Cœlestium anathematizare non dubi- tent, magistris tamen nostris tanquam necessarium
modum excesserint, obloquuntur. » Ut sit nimia quedam recentiorum animosilas, damnala couvicia « Tu ergo, qui in me quasi D iterum in Augustinum pleno ore eructantium.
Et quidem Augustinus, cum universa abs e exarata volumina censoria severitate corrigeret, alque in laudandis Platonicis modum se fateretur lib. 1 Retract. cap. 4, — — Pelagianis excessus suos non animadvertit, eam forie censuram recentioribus relinquens, quam uti appen- dicem Retractationum libris apponerent.
Sane hoc clypeo se munit Calvinus contra Patrum teslimonia. Ilius verba sunt apud Taperum art. 7 de Libero Arbitrio : « Graei, et pra aliis atque inter eos dings - lariter Chrysostomus, in extollenda humane volun- lalis ſacultate MODUM EXCESSERE.
Et licet quandoque gre (ulerit hund excessum a Pighio in Augustine
„ Verba An- nati sunt lib. vm sui Augustini, cap. 2, pag. 862. Adamus hune capiti septimo titulum dedit : Sanctum Augustinum permisiase 8 nimium abripi ct dis- yutat ionis contra Pelagianos, et longius quam volede! pretergrezzum ee.
Celebre zancti Bonaventure dictum hac de re explicatur, pag. 616. Quas voces Moraines, Decampsius cæterique recentiores inlegras reddunt. Neque vero semel iterumve hoc Augustino conugisse putant, sed in omnibus fere suis contra Pelagianos disputationibus.
Iniere quidem hane facil- limam evadendi viam, ne in Augustino interpre- isti Augustini censores producunt, quod Pelagiani ac Semi-Pelagiani ante duodecim szcula saneto doc- tori non opposuerint.
Julianus Pelagianorum ins0+ lentissimus hoc Augustino vitium objiciens dicebat ; « Si quis aut liberum in hominibus arbitrium aut Deum esse nascentium conditorem dixerit, Coelestia- nus et Pelagianus vocatur.
Ne igitur vocentur hare- tici, flunt Manichei, et dum ſalsam verentur infa- miam, verum erimen incurrunt, instar ſerarum, qua circumdantur pinnis, ut «cogantur in retia. » Apud Augustinum lib.
u de Nuptiis et concupisceutia, cap. 5, quam a se et czteris catholicis calumniam erudite ibidem sanctus doctor excussit. Hoc ipsum Semi-Pelagiani publicabant, ut ejusdem auctoritatem haud tibi licitum est tam abjecte de Augustino sen- C convellerent.
collat. 143. : Multi enim singula bee credentes, ac jusl0 amplius asserentes, variis sibique contrariis sunt erroribus involuti. » Idem habet Faustus lib. 1, cap. 1, 6 et 17.
Et hi quidem uti impudentissimi oblocutores acriter reprehenduntur in epistola quam Ccelestino papæ recentiores quibuscum dispulawus ascribunt: « Quia nonnulli, inquit, qui catholic nomine gloriantur, in damnalis autem hereticorum sensibus, seu pravitate sive imperitia demorantes, piissimis dis putatoribus obviare prasumunt, et cum Pelagium atque Cœlestium anathematizare non dubi- tent, magistris tamen nostris tanquam necessarium
modum excesserint, obloquuntur. » Ut sit nimia quedam recentiorum animosilas, damnala couvicia « Tu ergo, qui in me quasi D iterum in Augustinum pleno ore eructantium.
Et quidem Augustinus, cum universa abs e exarata volumina censoria severitate corrigeret, alque in laudandis Platonicis modum se fateretur lib. 1 Retract. cap. 4, — — Pelagianis excessus suos non animadvertit, eam forie censuram recentioribus relinquens, quam uti appen- dicem Retractationum libris apponerent.
Sane hoc clypeo se munit Calvinus contra Patrum teslimonia. Ilius verba sunt apud Taperum art. 7 de Libero Arbitrio : « Graei, et pra aliis atque inter eos dings - lariter Chrysostomus, in extollenda humane volun- lalis ſacultate MODUM EXCESSERE.
Et licet quandoque gre (ulerit hund excessum a Pighio in Augustine