PL 47, col. 593
Quare lib. 1 Retract., cap. 9, recitalis pluribus tex- tibus ex libris de Libero Arbitrio, in ſavorem graue coneludit : Ecce quam longe antequam Pelagiana heresis exstitisset, sie disputavimus, velut jam contra inos disputaremus.
» Hine cum in libro primo ad Simplicianum multa pro libero arbitrio dixisset, illud tamen grau subjecit, non supra eamdem ex- tulit, unde lib. de Pradest.
Sanctorum, cap. 4, ait: « In cujus quzstionis solutione elaboratum est qui- dem pro libero arbitris voluntatis human, sed vicit Dei gratia. „ Ergo si Augustinus vel cum pro deſen- sione liberi arbitrii decretoria arma tractabat, gra- tiz victoriam dabat, ubinam contra illam gladium eduxit? 4 Harum quidem contradictiones sententiarum Au-
gustino recentior ille scriptor opponit, qui tamen B 1tando diutius ingenia macerarent. Verum nil modern | haud ausus est tantum erroris Augustino affricare, sed cum hoc illi in religionem veniret, adjecit : « Hine coneludo quod si mihi non - licet dicere sanctum Auguslinum in variis suorum librorum locis sibi contradixisse, saltem ſas est mihi credere ipsius
doctrinam esse intricatissimam, „ etc. Non ait, Hinc concludo, cum mihi non liceat dicere, etc., sed quasi subdubitans, liceatne sibi Augustinum contra- dictionis incusare, $1 mihi, inquit, NON LICET.
At nec primum tibi licet dicere, neque alterum fas est cre- dere, nempe doctrinam saneti Auguslini esse intrica- tissimam, insigni enim nota preclarissimi Ecclesie magistri libros aſficis, quam tuo Suario vel Vasquio inſerri a quopiam minime patereris.
Haze sunt Cassiani verba, cap. 41, tire. Quid enim irreligiosius fieri potest quam Au- gustinum veluti multiformem in sentiendo Protheum inducere, modo aſürmantem, modo negantem, modo album, modo nigrum, tot in eadem scena cothurnos subinde mutantem? Non igitur contrarius sibi est Augustinus, sed Adamus contra se pugnat, qui cum in libro inscripserit Litulum : Calvinus sancti Augus-
tini armis destructus, mirabili constantia aſfirmat cap. 4, pag. 596, scripia saneti Augustini non esse satis apta ad exarmandos Calvinistas. Unde lepida magni doctoris sententia, lib.
v contra Julian. cap. 5, hocce caput claudamus : « Non sunt ergo, inquit, verba mea inter se contraria, quamvis te patiantur, vel non intelligendo, vel alios iutelligere non sinendo contrarium.
» Additque : sententias inter se pugnantes notasti, et momordisti, expone quemadmodum tibi ipse constiteris, nec übi ipse reslileris. » CAPUT UI. Recentiores sancti Augustini doctrinam contra Pela- gianos eæcessus insimulant.
Nonnulli scriptores recentes, qui de re theologie libros edidere, cum saneti Augustini auetoritate ni- mium se premi sero jam tandem sentiant, illamque palam rejicere reformident, ne eo in campo hostibus qui Augustini nomen ubique inclamant, cedere vi- deantur, novo erimine sancio doctori impacto, eidem 20 subducere eonantur ; inquiunt enim Augusunum,
» Hine cum in libro primo ad Simplicianum multa pro libero arbitrio dixisset, illud tamen grau subjecit, non supra eamdem ex- tulit, unde lib. de Pradest.
Sanctorum, cap. 4, ait: « In cujus quzstionis solutione elaboratum est qui- dem pro libero arbitris voluntatis human, sed vicit Dei gratia. „ Ergo si Augustinus vel cum pro deſen- sione liberi arbitrii decretoria arma tractabat, gra- tiz victoriam dabat, ubinam contra illam gladium eduxit? 4 Harum quidem contradictiones sententiarum Au-
gustino recentior ille scriptor opponit, qui tamen B 1tando diutius ingenia macerarent. Verum nil modern | haud ausus est tantum erroris Augustino affricare, sed cum hoc illi in religionem veniret, adjecit : « Hine coneludo quod si mihi non - licet dicere sanctum Auguslinum in variis suorum librorum locis sibi contradixisse, saltem ſas est mihi credere ipsius
doctrinam esse intricatissimam, „ etc. Non ait, Hinc concludo, cum mihi non liceat dicere, etc., sed quasi subdubitans, liceatne sibi Augustinum contra- dictionis incusare, $1 mihi, inquit, NON LICET.
At nec primum tibi licet dicere, neque alterum fas est cre- dere, nempe doctrinam saneti Auguslini esse intrica- tissimam, insigni enim nota preclarissimi Ecclesie magistri libros aſficis, quam tuo Suario vel Vasquio inſerri a quopiam minime patereris.
Haze sunt Cassiani verba, cap. 41, tire. Quid enim irreligiosius fieri potest quam Au- gustinum veluti multiformem in sentiendo Protheum inducere, modo aſürmantem, modo negantem, modo album, modo nigrum, tot in eadem scena cothurnos subinde mutantem? Non igitur contrarius sibi est Augustinus, sed Adamus contra se pugnat, qui cum in libro inscripserit Litulum : Calvinus sancti Augus-
tini armis destructus, mirabili constantia aſfirmat cap. 4, pag. 596, scripia saneti Augustini non esse satis apta ad exarmandos Calvinistas. Unde lepida magni doctoris sententia, lib.
v contra Julian. cap. 5, hocce caput claudamus : « Non sunt ergo, inquit, verba mea inter se contraria, quamvis te patiantur, vel non intelligendo, vel alios iutelligere non sinendo contrarium.
» Additque : sententias inter se pugnantes notasti, et momordisti, expone quemadmodum tibi ipse constiteris, nec übi ipse reslileris. » CAPUT UI. Recentiores sancti Augustini doctrinam contra Pela- gianos eæcessus insimulant.
Nonnulli scriptores recentes, qui de re theologie libros edidere, cum saneti Augustini auetoritate ni- mium se premi sero jam tandem sentiant, illamque palam rejicere reformident, ne eo in campo hostibus qui Augustini nomen ubique inclamant, cedere vi- deantur, novo erimine sancio doctori impacto, eidem 20 subducere eonantur ; inquiunt enim Augusunum,