PL 49, col. 530

potuit aggregari, ne quantulumcumque perceptione
leguminis parvi, a suo videretur proposito relaxasse.
Qua praesumptione deceptus, angelum Satanae velut
angelum lucis cum summa veneratione suscipiens,
ejusque praeceptis prono obediens famulatu, semetipsum
in puteum, cujus profunditatem oculorum non
attingit intuitus, praecipitem dedit, de angeli videlicet
sui sponsione non dubitans, qui eum pro merito
virtutum ac laborum suorum nequaquam posse firmaverat
ulli jam discrimini subjacere. Cujus rei
fidem, ut experimento suae sospitatis evidentissime
comprobaret, supradicto se puteo nocte intempesta
illusus injecit, magnum scilicet virtutis suae meritum
probaturus, cum inde exisset illaesus. De quo, ingenti
fratrum labore cum pene jam exsanguis fuisset extractus,

vitam die tertia finiturus, quod his deterius est,
ita in deceptionis suae obstinatione permansit, ut ei
ne experimento quidem mortis suae potuerit persuaderi,
quod fuisset daemonum calliditate delusus.
Quamobrem pro meritis laborum tantorum et
annorum numerositate, qua in eremo perduravit,
hac miseratione et humilitate summa, ab his
qui ejus compatiebantur exitio, vix a presbytero
abbate Paphnutio potuit obtineri, ut non
inter biothanatos reputatus, etiam memoria